پښتو شعرونه

غزل

په تا اوس راغله خو په ما تېره ده پوی شه همداسې په هر چا تېره ده راځه چې خوند له زندګۍ نه واخلو جانـــــانه…

غزل

اوښکه ومه سترګو کې راتم نه شوم سيند ومه وياله باندې هيڅ کم نه شوم غم ته مې دې زړه د شګو بند تړي صبر…

ناوې

د ناوېتوب مې يو څو شپې تېرې وې زه وم د کلي يو طالب ته واده لس کاله کيږي طالب جان ورک شوی مړی ژوندی…

غزل

د شفق سرخي لمبو ته ده راټوله که حيا دې اننګو ته ده راټوله خوښوي ورته مرګونو کې مرګونه نړۍ ټوله پښتنو ته ده راټوله…

غزل

ستا د مغرور حُسن مهال نشـــــــته زما د مينې هيـــــــڅ ذوال نشـــــته منم د حُســــــــن دې مـثال نــــشته خو په غرور کې دې هم سيال…

غزل

دهيلواباسين يې په غورځنګ دى که يې ګورې ولاړدرته کوڅه کې يو ملنګ دى که يې ګورې يوڅوک لکه موسى خبر دطورله کرشمودى دوخت دهرفرعون…

غزل

که اننګي دې کلۍ وګڼم ګلاب وګڼم خامخا ژوند به ستا په مينه کې غرقاب وګڼم چې پاڼه پاڼه يې ښکلاده، خوچانه ده لوستې دګلولښتې…

مجنون به خپل مرشد کړم

مجنون به خپل مرشد کړمه خيام به خپل جانان کړم ملګرو! ما به نه ويل يوه ورځ به مو حيران کړم ساقي مې دې ته…

غزل

چې خوږ شو در نزدې شو نو جانان ويل پکار دي دې ځينو ځينوخلکو ته اسمان ويل پکاردي چې قدر د مين د مړاوو مړاوو…

غزل

له زمکې تر اسمانه سلسله خو به پکاروي د اور او اوبو مينځ کې څه رشته خو به پکاروي نور خير د چانه ، نه…

غزل

که بدلون راوستل غواړئ څو سرونه به پکار وي دوخت ستر ګو کې کتو ته نظرونه به پکار وي دا غمى اولس دې ولې د…

زيړى مازيګرى دى

ياران مې ترۍ تم دي او زيړى مازيګرى دى غمونه مي لږ کم دي او زيړى مازيګرى دى اى ښکلې پرديسي ده نور مې دوه…

غزل

دتخنيک په وزرونو چې سنبال شوم د هنر له نړۍ ووتم کنګال شوم سجده کوم يو خواته وکړم قبله نشته اذان نه راځي نو بيا…

غزل

دنيا وه توره زړه مې بل ساتلو هروخت په لاس مې خپل اجل ساتلو سپينې خامتا ته په تخته حيرانه دې به کميس مدام بخمل…

غزل

ستا د سرو شونډو مسکا دانه وانه کړي زما د زړه دنيا دانه وانه له هغې چې دې له سترګو يم پرېوتی زندګي مې ده…

غزل

په وروسته چې نه ګوري د پرون سره جوړ نه دي دا خلک د بې ځايه زړه چاودون سره جوړ نه دي خوراک شي د…

غزل

خالقه ما خو بس هم دومره عبادت کړی دی چې په دنيا کې مې شيخانو نه نفرت کړی دی بويه چې ستر بدلون به راولم…

غزل

سهار له کوره اوځمه ماښام کورته راځم خو اوس هم لا هماغسې ناکام کور ته را ځم ګلاب ګلاب سرخي په مخ له ځانه سره…