پښتو شعرونه

غزل

په سرو شونډو دې بازارد شكر مات كړ تورو زلفو دې ناموس د عنبر مات كړ چې د صبر په اهـــــن مې و تړلــــى…

غزل

څو په باغ كې لا يو گل د نو بهـــــــــــار شته د بلبلو ، د توتيانو پرې چغـــــــــــــــــار شته نن دې غم له مانه…

غزل

كــــــــــــه زه نه واى تا به ځـــــــــــــــان لره بلل څوك په پالنـــــــــــــگ به دې داهسې درختـــــــــل څوك واړه عشق دى چې يې سر راته گيـــــــــــاه…

غزل

ما د ښكلــيــــــــو ننــــــداره كړه ، زاهــــد ننگ كړ ښه خو دا چې خداى دى هم زمــــــــا په رنـگ كړ هغه وخت چې را…

غزل

زه چې تل هومره ناسازې د عالم وړم د خپل يار دپاره دا جوروستـــــــــم وړم د لاله غوندې داغدار په جهان راغلم هم دا…

راشــــــــه وگوره نن دا طــــــــــــــــــــــــراز زما حقيقــت سره قريــــن مجــــــــــــــــــــــــــاز زما درست عالـــــم يـې په بازار په كوڅه وايي لاوچـــاتــه ښكـــــــــــــــــــــاره نه دى راز…

غزل

زه چې هسې په تعجيــــل او په شتــــاب ځم خرابات لره په هيلــــــــه د شـــــــــــــراب ځم د ساقي د لاسه مــــــــى چې تتــــــــاول كړم…

غزل

ما شراب خوړلـــــي نه ، په حـــد واهــــــــــه شـــــــم كــــــه يـې وخــورم ، خبـــر نه يم چــې به څه شـــــــم په هر لـــــــوري چـې…

غزل

په خونـي هاتــــــــــــــي سوره شوه مى پرستــــــه زه هم مست ، هاتي هم مست دى ، داهم مسته بله نشتـه ، يا به نيست شي…

غزل

زه هم چېـــــــــــــــــــــــــرې فرزانه وم ، فرزانه يم لا تر اوسه تل بېـــخوده دېـــوانه وم ، دېــــــــــــــــــوانه يم لا تر اوسـه جدايي نشته وصــال دى…

غزل

لاله در موسم بهار بود عیش با روی ګلعزار بود با رخ و زلف او سرو کارم در شب و روز روزګار بود آهوی چشم …

غزل

نو بهارو می معشوقه و جام است اینجا زهد و پرهیزو درع را چه مقام است اینجا قصه کوتاه که در مذهب ما ای صوفی …

غزل

که نظر پـــــه مـــــاتـــــــو ګوډو د روزګار کړې هومره نه دی چې حســاب يا به ئې شمار کړې په هر غم کې خــــامــــــوش اوسه او…

غزل

سپين مخونـــــــه تور کودي شي په پيرۍ کې سم قدونه کوږ لـــــــــرګـــــي شي په پيرۍ کې لکه شمع د سحــــــر آفــــــــــــتاب د ژمــــــــــي هم بې…

غزل

له هغو ســــــــره بــــــه څـــــــه فکر د يار وي چې ياران ئې په هر لور هــــــــزار هـزار وي په اشنا پسې ويشتلی هـــــــم هغــــــــه وي…

غزل

که دا ستا د خاطر مينه په اغيـــــــــــار وي ستا د پاره دې اغيار هم زمـــــا يـــــــار وي هر سړئ چې په يو مخ بانـــــــدې…

غزل

ګوره هـــسې کــــــردګــــــــار دی رب زمـــــــا چې صاحب د کُــــــل اختــــيار دی رب زمـــا همګي بزرګواران چـــــې څــــــــوک ئې وائي تــــــــر همـه ؤ بـــــــــزرګــــــــــوار دی…

غزل

چي مـــــدام د بـــــــل و عيبو تـــــــه نــــــظر کړې خــــدای د خپـــــله عيبــــــــــــه ولي بې خبر کړې کــــه يــــــوه جـــــــودانه عيب وينې په …