له هغو ســــــــره بــــــه څـــــــه فکر د يار وي
چې ياران ئې په هر لور هــــــــزار هـزار وي
په اشنا پسې ويشتلی هـــــــم هغــــــــه وي
چې لــــه نـــــورې اشنائۍ ئې استغفار وي
صبوري او قــــــــداري دې پــه ما زوم شي
که بې تا به مې يا صبر يـــــــا قـــــــــرار وي
هر ژوندون د يار په وصل ښائيســــته وي
بې مينه که ژوندون وي څه پــــــــــکار دی
که ديار له لاسه اور په مــــــــا بــــــلېــــــږي
هغه اور دې عاشقانو ته ګُـــــــــــــــــلزاروي
په يارۍ کې آزار نشته خدائ دې نـــــــه کا
که ذره به زمــــــــــا زړه لـــــــه تـــــا آزار وي
و هغو ته عــــــاشـــــق نـــــــه ويئـــــلئ بويه
چې ئې فکر يا د سر يا د دستـــــــــــــار وي
ځائ ئې اور شي چې زنارې شي پــــه غاړه
ولې نه چې ستا د زُلـــــــــفو زنــــاردار وي
ستا د زُلفو زناردار که په اور ســــــــــوزي
هغه اور به هم رښتيا ستا د رُخـــــــسار وي
هغه جونه به ليلا غوندې رســــــواشـــــــي
چې رحمان غوندې مجنون ئې په ديار وي