پښتو لنډۍ

آ ماشومتوب راياد کړه ياره
چې ستا په ترخګ کې به له مور نه پټېدمه

آسمانه درز وهه راولېږه
په ما قيامت دی چې په ټولو قيامت شينه

آواز يې اورم کتی نشم
په ښاپېرو مې سر و کار دی وبه مرمه

اب و دانه مې شوه تمامه
ليلا په زړه راکړل د تورو گوزارونه

اب و دانه مې شوه تمامه
ليلا پر زړۀ راکړۀ د تورو ګوزارونه

اب کوثر جانانه راشه
د بېلتانه پۀ سفر ځم تږی بۀ شمه

اباسين بيا پۀ څپو راغی
پۀ سر يې راوړۀ سپينې خولې زېړ پېزوانونه

اباسين بيا څپې څپې دی
هره څپه يې ورانوي د پګړۍ ولونه

اباسين راغی غاړې غاړې
پۀ سر يې راوړۀ کشميري د خيال شالونه

اجر و جزا د عمل حق ده
څوک چې د نېکو عمل کړي نېکي بۀ وړينه

احمده خدای دې جنتي که
تر هندوستانه پورې تا کړي جنګونه

اختر به بيا وطن ته راشي
زړګيه تللی جانان بېرته نه راځينه

اختر ته ډېره خوشالېږم
زما ديار وعده اختر دی رابۀ شينه

اختر خو راغى ته رانغلې
پکار مې ندي دا بې ياره اخترونه

اختر خو راغى ته رانغلې
زه به دا سرې منګولې چاته ورکومه؟

اختر د جونو مبارك شه
زاڼې د بل وطن مرغان دي لاړ به شينه

اختر د واړو مبارك شه
كه مسافر وي كه د يار له څنګه وينه

اختر د واړو مبارک شه
دا د ځوانۍ عمر پۀ بېرته نه راځينه

اختر د واړو مبارک شه
زه به خپل سره لاسونه يارته ورکومه

اختر د چا د مور مېړه دی
چې پېغلې نجونې ورته ځان سمبالوينه

اختر دې تا ته مبارک شي
چې لاس او پښې دې بې حنا اور لګوينه

اختر زما په نصيب نشته
زه د وصال په تمه ستايم مړه به شمه

اختر له تا سره ښایېږي
نور خلک خوشې د اختر هوس کوينه

اختر له تاسره ښاییږي
نور خلک خوشې د اختر هوس کوینه