که اننګي دې کلۍ وګڼم ګلاب وګڼم
خامخا ژوند به ستا په مينه کې غرقاب وګڼم
چې پاڼه پاڼه يې ښکلاده، خوچانه ده لوستې
دګلولښتې ! ځان به داسې يو کتاب وګڼم
هغه وخت نه دى چې په شازه بيرته وګرځمه
نووايه؟ اوس څنګه ستا مينه يو سراب وګڼم
که خداى ډارن زړګى راکړى نو خفه پرې نه يم
داددنياخلک به ځان له يو عذاب وګڼم
داستا دپاره خپل غرور اخلم له ډاګې ولم
چې مانه ښکته وي هغه به هم جناب وګڼم
ته که قدم راباندې ږدې د پلونو خاوره دې يم
که اجازه وي ځان به خاورې تا به آب وګڼم
يوه نشه چې مې خوږه خوږه په ژوند خوره شوه
بوسه دشونډو دې ګبين او که شراب وګڼم
تادښايست دپلوشورنګونه ټول خواره کړل
عامره تا به د سندرويو کتاب وګڼم
٢٠٠٤ مارچ ٢٨
ګلبرګ - پېښور صدر