خپل دخاپوړو کلي اګام ته !   اى کاش ! سږ پسرلي کې څو کيږدۍ اګام ته راشي اى کاش ! چې بيا هغه…

غــــــزل

يوڅوک دي ټوله شپه خداى تر سهاره يادوي يو څوک يې دمنصور غوندې تر داره يادوي يو څوک دې په سپين غر زړګي بمونه وروي…

غــــــزل

دا څه چل دى چې کړې په ټوله لاره غاښ چيچى نور مه کوه اشنا دخداى لپاره غاښ چيچى ملنګ بابا ! قربان دې شم…

غــــــزل

چې څومره راته کم ګورې روانه زمانه بس هومره ده والله چې موږ ته ګرانه زمانه اوس هره شېبه ، هر نظر په تريو تندي…

ظ¾ېط؛ظ„ې

  ط§ط´ظ†ط§ ط²ېړ ظ…ط§ط²ظٹګط± ع©ې ط¯ې ظ¾ظ„ټظ… طھطµظˆظٹط± ظ¾ظ‡ ط³ظٹظ† ع©ې ط§ظˆط³ ظ„ظ…ط± ط²ط±ېظ†ې ظˆړط§ظ†ګې ظ¾ظ‡ څظ¾ظˆظˆ ط´ظٹظ†ط¯ې طŒ ط±ط§ط´ظٹظ†ط¯ې ط¨ط±ط¨ظ†ډظ‡ ظ…ط§ط´ظˆظ…ط§ظ† ط¯ط³ط§ط­ظ„ ط؛ظٹږظ‡ ع©ې…

ط؛ط²ظ„ (ط±ط§ظ¾ط§طھې ظ„ظ‡ ط¬ط§ظ†ط§ظ†ظ‡)

  ط±ط§ ظ¾ط§طھې ظ„ظ‡ ط¬ط§ظ†ط§ظ†ظ‡ ط¯ظٹ ظٹط§ط¯ګط§ط± ط¯ظ¾ظ„ظˆظ†ظˆ ظ†ښې ط¨ط§ط±ط§ظ†ظ‡ ! ظˆط±ط§ظ†ې ظ†ظ‡ ع©ړې ظ¾ظ‡ ط¯ې ظ„ط§ط± ط¯ظ¾ظ„ظˆظ†ظˆ ظ†ښې ط¯ ط§ټظˆظ„ظ‡ ط´ظ¾ظ‡ ع†ې ط²ظ‡ ط§ظˆ…

ط؛ط²ظ„ ( ع†ې ظ‡ط± ظط¦ظٹظ† ظ¾ظ‡ ط؛ېږ)

  ع†ې ظ‡ط± ظ…ط¦ظٹظ† ظ¾ظ‡ ط؛ظٹږ ع©ې ظ†ېط³ې ط¯ط§ط±ظ‡ ظ‡ېط± ظ…ې ظ†ع©ړې ظ…ظ†طµظˆط± ظٹظ…ظ‡ ظ…ظ†طµظˆط± ط¯ط®ط¯ط§ظ‰ ظ„ظ¾ط§ط±ظ‡ ظ‡ېط± ظ…ې ظ†ګړې ظٹظˆط³ظپ ط²ړګظ‰ ظ…ې ظ¾ظ„ظˆط±ې ظٹظˆ…

ط؛ط²ظ„ ( ط³ظˆط± ط¯ ټظ¾ظˆ ظٹې)

ط³ظˆط± ط¯ټظ¾ظˆ ظٹې ط´ظˆ ط®ط±ط§ط¨ ع†ع©ع†ع©ې ط؛ظ„ې ط´ظˆظ„ې ط¯ط§ ع©ظˆظ… ظ†ط§ ځظˆط§ظ† ط¯ګظˆط¯ط± ظ¾ېط؛ظ„ظˆ طھظ‡ ط¢ط¦ظٹظ†ظ‡ ط±ظ¾ظˆظٹ ظ¾ط±ظˆظ† ظ‡ط³ې ظ„ظ‡ ط¨ظ„ۍ ط³ط± ټېټط§ظˆظ‡ طŒ ط¬ظٹګط§ظˆظ‡…

  که څښم ، که تويوم يې ، که ساغر په ساغر ولم بس زه پوى شه ، ساقي پوى شه ، ميخواره ستا يې…

ط§ط¨ط§ط³ظٹظ† طھظ‡

څظ¾ې څظ¾ې څظ¾ې ط´ظ‡ ط§ط¨ط§ط³ظٹظ†ظ‡ ع©ظ‡ ظ…ې ظˆړې ط²ظ…ط§ ط¯ عکظˆظ†ط¯ ظ„ظ…ط­ې ط´ظ‡ ط§ط¨ط§ط³ظٹظ†ظ‡ ع©ظ‡ ظ…ې ظˆړې ط®ظˆط§ط±ظ‡ ظˆط§ط±ظ‡ ط¯ط§ظ…ظˆظ†ظ‡ ط¯ ظˆطµط§ظ„ ظ¾ظ‡ ظ‡ط±ظ‡ ظ„ظˆط±…

وطنه

مونږه په سر مونږه په زړه مونږ په لېمو درغلو مونږ ستا په لوري عبادت کړو په سجدو درغلو د ښار قاضي مونږ ته سزا…

ډېر په زوره

ډېر په زوره قاتل مه وايئ هسې هم بوګنيږي د پېغوره قاتل مه وايئ جوقت راسره ناست دی ډېر په زوره قاتل مه وايئ مونږه…

 غزل

د ژوند نغمه مې د ستار د ترنګ خبرې کوي چې د ښکلوکو پر سينه لونګ خبرې کوي اوس به د چا د خيال تصوير…

 غزل

د سپوږمۍ چمبه راواخله، ورته ستوري په ګډا کړه مرورې دي سندرې، لږ يې توري را پخلا کړه په نظر راباندې وڅښه، د ښکلا د…

 غزل

مهاجر زړه مې خوشحالي يوه زره نه لري په ځمکه ستوری په هوا کې ستاره نه لري په مرګ يې نيسي، غاړه تبې ته مجبوره…

 غزل

د غم ماښام په مازديګر راغی خدايه څه تندر په ګورد راغی د بورو شور په هديره کې و جوړ چاته راته ويلې چې اختر…

 غزل

مينه مې داسې په دايره کې واخلي لکه بين مار چې مار هوده کې واخلي د مازديګر وعدې ته نه رسيږي د ديدن تنده مې…

 غزل

لږ يې راويښ کړه دې ويده ارمان ته لاس واچوه راشه دا ځل زما د زړه گريوان ته لاس واچوه راته د سپينو سپينو ستورو…