کامله طاهر

ســــــــــــــــــتا د لېونـۍ مینـې پاګلـه یم
هـســـــــــــــــــې راتـه نـه ګـورې بلبله یم

زه پـه خـــــــــــپل وطـن بانـدې مئینـه یـم
زه د پښـــــــــــــــــتنې خــاورې اتلــه یــــم

اوس زمـــــــــا پــه ســر د کــور کارونــه دي
اوس خــــــــــــــو زه هغـه نـه یمـه بلـه یـم

عشـق تـه چـې مـې واک د ژوند ورکـړی وو
پاتې خو لا ځکـــــــــــــــــــــه له منزله یم

څـــــوک مې د ښایسـت سره سیالي کوي
وه کاملــــــــــــــــــــې زه د ګلاب ګلــه یــم

شاعره: ڪامله طاهر

د لـر او بـر د غـــــــــــــــرو اتلـه ګیلمن شـهیده
تـه بـه ژونـدی یې تــــــل تر تله ګیلمن شـهیده

سـتا پـه مېړانـې بـه تاریـخ هـم ګواهـي ورکـوي
ای د پـــــتمنــــــې خاورې ګُله ګیلمن شـهیده

د غـږ خـوږو پسـې دې ټول پښـتانه تږي ګرځي
ته چرته لاړلې بلبـــــــــــــــــــله ګیلمن شهیده

د لـر او بـر افغـان بچي درپـــــــسې چیغې وهي
پاتې لا، لار ده تر مــــــــــــنزله ګیلمن شـهیده

ستــــــــا پـه کالیزې کې له ځانه سـره غلې ژاړم
د کاملې د نـــــــــــــــــــــظر پله ګیلمن شهیده

شاعره: ڪامله طاهر

دا ستــــــــــا د محبـــــت د ژونـد کتـاب راسـره نشـته
سنــــــــــدرو کـې دې سـتایم خـو رباب راسـره نشـته

چـــــــــــــــــــــې زه به بې لـه تانه زندګي څنګه کومه
دا چـــــــــــــا ویـل د دغـه سـوال ځواب راسـره نشـته

زمـا پـه لـــــــــــــــــیدو چرتـه سـرګردانه نشـې ګرانـه
مــــــــــخ پـټ کړمـه کـه څـه وکړم نقاب راسـره نشـته

غټ سـترګیه سـتا له یو نظر نه ټول ښـکلي لوګی شه
دا ســــــــتا د تصـــــــویرانو هېڅ حساب راسره نشته

هغــه بخیــل دې واوري کاملــه ده لکــه ګــوړه
خــــــــــــوږه ده د سـتایلو یـې کوم باب راسـره نشـته

شاعره: ڪامله طاهر

شـپه ټولـه تېـره کـړم داسـتا خـوږو یادونـو سـره
ســلګۍ وهمــه تــر ســهاره تصویرونــو ســره

تـه خــو زمـا د زړه دنیـا یې ځـان به ځار کـړم له تا
نه دې بــــــــدلوم د بدخشان د سرو لعلونو سره

کـه راخــــــــطا شـولې او مینـه دې زما واخیسـته
نـو بیـا به درشمــــــــــــه نغمو او له سـازونو سـره

د ګل وجــــــــود د خوشبویې دې چاته نه وایمه
بـس زندګـــــــــي ده تېـروم یې سـتا یادونو سـره

د بېلتانـه د درد شـرابو رانـه هېـر چـې نـه کـړې
په مـــــــــــــیکده کې یمه ناسته له جامونو سره

کاملـــــــې راشـه درتـه وښـایم دا مـات زړګی مې
کاملـې چـــــــېرته کېږي زور د ژوند ګامونو سـر

شاعره:کامـــله طــاهـــر

مینـه ړنـــــــده ده بـې له تا راتـــــــه هېڅ نه ښـکاري
د زنـې لانـدې دې خــــــــــــــــالونه پښـتانه ښـکاري

تـر ســپوږمۍ سـپینې ای واورینـې جینۍ تاتـه وایم
پـه خــــــــورو زلفـو کـې دې اېـغ او نېغ باڼه ښـکاري

مړې له شـــــــــــوخو مستو سترګو دې ما لرې ساته
پـه هـر یـو رنګ کـې دې څه بـل رنګه خواږه ښـکاري

زر، زر لاسـونه رانه تاو کړه ګنــــــــــــي مرم درپسـې
پـه نرمـــــــــو شـونډو دې خـورې ورې اوبـه ښـکاري

ستـــــــــرګې راواړوه پـه تلـو کـې خـو یـو ځـل کاملې
تاتـه زمـا دا ارمانونه هــــــــــــــــــــــــــم واړه ښـکاري

شاعره: ڪامله طاهر

قــســـم دی ارمانونــه درپســې کــوم او ژاړم
یــه ځــــــــانه اوازونــه درپســې کــوم او ژاړم

یــه بخــــــــــته مــروره درنــه بېرتــه یــم روانــه
پــه کاڼــو ګـــــــوزارونه درپســې کــوم او ژاړم

ماښـامه څـه پـه ګرانـو مرحلـو دې اموخته کړم
ســــــحر دی او اهونــه درپســې کــوم او ژاړم

وطنـــه ســتا کوڅــې رانــه بیخــي هېرېــږي نــه
څــه بــل رقــم ویرونــه درپســې کــوم او ژاړم

کاملـې ستــــا دیدن پسـې بیخي یمـه بدحاله
کاملــې ماتمــــــــــــونه درپســې کــوم او ژاړم

شاعره: ڪامله طاهر

جــــــانانه اندېښــــــــنې وې او ته نه وې
په ویر د هــــــــجر شپې وې او ته نه وې

پـه زنـه مــــــــــــــــــې وهلـي وو خالونه
پرون مې شـونډې سـرې وې او ته نه وې

زمــا د ارمانونــو قتـــــــــــــــل عــام و
څــه غبرګــې جنــازې وې او تــه نــه وې

د ننــګ کیســې دې پرېــږدوه ســړیه
پـه وینـو سـرې کــوڅې وې او تـه نـه وې

کامــــــــــلې پښــتانه ســره یــو ځــای وو
څـه بـل شـانتې لمحـې وې او تـه نـه وې

شاعره: ڪامله طاهر

بېلتــون دې راتــه ورېبــل رګونــه د زړګــي
نــري، نــري مــې خېــژي فریادونــه د زړګــي

خـود بـه بـې ځوابـه پاتې کېـږي چې تـه لاړې
حل شـــوي چرته هم نه دي سـوالونه د زړګي

تـه راشـه کنـه زړه مـې پـړک بېلېږي درپسـې
تــه راشــه کنــه وامــې وره غږونــه د زړګــي

لـه هـــرې خـوا نـه وګـوره سـوری دی پـه بڼـو
راوړي مــې دي تاتــه تصـــــــویرونه د زړګــي

کاملې ستـــــا په سـترګو کې ځلېږي لکه لمر
کاملــــــــې تــا لیدلــي دي دردونــه د زړګــي

شاعره: ڪامله طاهر

دا چـې تېـر وخـت پسـې ارمان پـه کار دی
داسـې ځــــوانۍ پسـې خفګان په کار دی

پـه دغـه ځمــــــــــکه ډېر سـتم شـوی دی
پـه دغـــــه ځمکـه اوس بـاران پـه کار دی

نـن یـــــــــــــــوه ښـکلي پـه ژړا کـې ویـل
ژونـد تېــــــــــــرولو لـه جانـان پـه کار دی

پـه محبـت کـې ګټـــــــــه یـو سـاعت وي
پـه محبت کــــــــــې خـو تاوان پـه کار دی

کاملـې کـوز یـې کـړه نـور بـس لـه شـونډو
کامـــــــــلې ماتـه دې پیـزوان پـه کار دی

شاعره:ڪامله طاهر

ســـــــــــتا د روضـې پـه تمـه یمـه نبـي
ځـــــان تـه مـې غـواړه ګنـي مرمـه نبـي

چـــــــرته بـه زه دې شـم خاکروبـه کنـه
ســـــتا د کــــــــوڅې ارمـان کومـه نبـي

بېــګاه پــه خـــوب کــې زه درغلــې ومــه
پـه مـــــــــــــــدینه کـې ګرځېدمـه نبـي

د خــدای کــرم تــه پــه زارۍ ولاړه
ســتا د دیــدن چیغــې وهمــه نبــي

کــه راپېــرزو کــړ خــدای ســفر د حجــاز
خــاورې د ښــپو دې ښــکلومه نبــي

رب دې زمــا کاملــې ســوال قبــول کــړي
چــــــــــــې د اسـام پـه لاره شـمه نبـي

شاعره: کامـــله طــاهـــر