جــــــانانه اندېښــــــــنې وې او ته نه وې
په ویر د هــــــــجر شپې وې او ته نه وې

پـه زنـه مــــــــــــــــــې وهلـي وو خالونه
پرون مې شـونډې سـرې وې او ته نه وې

زمــا د ارمانونــو قتـــــــــــــــل عــام و
څــه غبرګــې جنــازې وې او تــه نــه وې

د ننــګ کیســې دې پرېــږدوه ســړیه
پـه وینـو سـرې کــوڅې وې او تـه نـه وې

کامــــــــــلې پښــتانه ســره یــو ځــای وو
څـه بـل شـانتې لمحـې وې او تـه نـه وې

شاعره: ڪامله طاهر