عزت الله شمسزي

دا خو ته سمه د ښایست رنګین بازار یــــــې پېـــــــغلې
ښکاري پرېوتې د سپوږمۍ له غاړې هــــار یې پېغلې

د چا د اوښکو باران مسته کړه دا شـــــــاړه ځمــــــــــکه
چې ته یې کاڼو کې شنه شوې لاله زار یې پــــــــېغـــلې

پر ګلابونو کــــله کــــله لمـــــــــــدې زلـــــــفې څنــــــــډه
تنده یې وژنه تنکۍ پرخه د سهــــــــــار یــــــــې پېغــلې

د زړه پر پاڼه مې پوره کړه خپل نیمګړی انـــــــــــــــځور
پلو را پورته کړه همدومره مې په کار یې پـــــــــېغـــلې

زما پر مړاوي ژوند تازه رنــــــــګـــــونـــــه وغــــــــوړوه
ته د جنت  له باغېچو وتې بــــــهار یــــــــــــې پېـــغــــلې

د سپرلي ګل وم د خزان شمال مې نه پـــــــــــېژنــــــــــده
ما شپه او ورځ هم نه لیده زوال مې نه پــــــــېژنـــــــــــده

د زمري خوی مې و ما غر او غرڅه خوب کې لــــــــیدل
د لومې سوچ مې سر کې نه و جال مې نـــــه پېــــــــژنده

اوس چې ګام اخلمه یو ځل مخکې او وروستــــه ګورم
څه ماشومتوب و چې ثواب، وبال مې نه پـــــــــېژنــده

دمور له مینې دې سرحد تـــــه میـــــــــنې راوستـــــــمه
خو په نامه دمینې دا جنـــــــــجــــال مـــــــې نــــه پېژنده

لکه پښتون چې مې په نه څه ژوند تالا تـــــــرخـــه شــو
توره مې پېژنده خو بل کمال مـــې نـه پــــــــــــېژنــــــــده

څه ستـــــــــا شـــــوه ســـــــــــاده ګي او څه زما خبرې سپینې
د ستوري په څېر  وځــــــــلیــــــــــد اوس راز زمـــــوږ دمینې

تر خولې مې ځي راځی درته خو ژبه مې پـــــــرې نـــــه اوړي
راځه که مې په زړه کې د پوښتنو تصویـــــــــر  ویـــــــــــــــنې

لږ صبر چې غوټۍ د اننګیو خـــــــــــو دې ګــــل شـــــــــــــــي
په زړه کې مې سګروټې د هوس کړه پـــــــــرتمـــــــــیـــــــــنې

ګریوان کې مې راټولې کــــــــــړې د اوښــــکو مــــــــــرغلرې
که ګوندې خدای په لاس راکړي دا ستا زلـــفې ورېښمینې

راپـــــــــــاتـــــــــې چــــــــې یـــــــې تشه افسانه شوه د یادونو
شمسزیه چېرته ورکې شــــــــــــوې هــــــــــغه شېــبې زرینـې

 

۲/۸/۱۳۷۹ الینګار، لغمان

یار ته حیران یمه چې دغــــــه ماران څنــــــــګه ســـاتـــــي
چې بې اودې په کې زړګـې د جانان څنــــــګه ســــاتــــــي

د یار جبین کې خو یو ستوری هم شپه نــــــــــه تېــــــروي
دا تر سبا په مخ خـــالــــونــه اسمان څنــــــــګه ســــاتــــي

زما د ښار خلکو ته مــــه کــــــړه د ماتم ګــــــــــواښــونــــه
ته به یې ګورې چې دا سیمه رحمـــــــــان څنـــــــګه ساتي

بیا ورته کــــــــــړې پــــــه ګودر رقـــــیـــب غلــــــطه کیسه
دا لېونۍ مینه ایمان په ګـــــــومـــــــــان څـــــنګه ســاتي

نورو نېــــشو نه خــــــو یــــــې وژغوره ځواني پـــه تـــوبو
شمسزی به اوس دا ستا لــه سترګو نه ځان څنګه ساتي

۱/۶/۱۳۷۹ الینګار، لغمان

مات شولو مــات شو زړه مې مات شو اشنا
د ځوانۍ عمــــر لـــــــــکه بـــــاد تېـــــــر شــــو
دا پسرلی لکه یــــــــوې ښــــــکلې نجــــــــلۍ
زما له سترګو لــــــــکه یــــــــاد تـــــېر شـــــــو

اوس مــــــې ژونـــــــــدون لکه دغره په شانې
بې ښو او بدو پـــــــــــــر اوږو بـــــــــــــــــار دی
له ځانه تېښتې ته مې زړه شــــــــــــــــــوی دی
خو دغه هم د لېــــــــــــونـــــــــــــــو کــــــــار دی

 ستا د ښکـــــــــــلا فلســــــــفه اوس هـــم وایـم
خو بس له ځانه په کې نـــــــــــــــه ورکېـــــــــږم
د ښکلو نجونو ګودر اوس هــــــــــــم نیــــــسم
خو د بنګړو له شرنګه نــــــــــــه ویــــــــــرېـــږم

پرون دې خــــړ تصویــــــر تـــه ګونګ ولاړ وم
ما دې په سترګو کې ګـــوهــــــــــر لټــــــــــاوه
چې زما زړه تــــــــه بـــــــه یــــــې لاره وکــــــــړه
ما یې جادو مـــــــــــا یـــې اثـــــــــــر لټـــــــــاوه

 خــــو ګــــــرانــــې! نـــه پوهېږم څنګه چل دی
سترګو دې هغه بــــــــغاوت ونـــــــــــــــه کـــــړ
چې په سینه کــــــې ورته وتــــــــــــرپېـــــــــږي
زړه مې پخوا غوندې جــــــرﺉت  ونــه کــړ نو

 لنډه دا لــــــــــــه ژونـــــــــــد ستــــړی یــــمه
د زړه کتاب چاته سپړلــــــــی نـــــــــه شـــــــم
بېلتون مو منــــــځ کـــــــې لکـه غر ولاړ دی
دتقدیر کرښې بـــــــدلـــولــــــی نـــــــه شــــم

لارې کوڅې چې د خپل چم ورته اغزي ونیسي
خود به دې ښاره څلور لارې لېوني ونیسي

په څه به ورکړو نظر ماتی د مالت ښکلو ته
خدایزده که بیا د کلي دښتې سپېلني ونیسي

ډکې غولانځې چې هوسۍ راوړي کبلیو ته بیا
خدایه غر شین کړې چې لمنې یې پورګي ونیسي

موږ نه پوهېږو چې دا څنګه او له کومې راځي
خو هر ماښام مو فضا ساندې او زګیروي ونیسي

سپرلی به هلته شي شمسزیه د خوښیو سپرلی
چې د جانان ټټر لونګ ځونډي ځونډي ونیسي