هر څه ته شـــــا کــــــــړه لـــــه هــــرڅه زما لپاره تېرشه
دنیا فاني ده ددنیا له کاروبــــــاره تېــــــــــــرشــــــــــــه

تږی ارمان مې په سینه کې درته لاره څـــــــــــــــــــاري
یوه شېبه لکه باران پر دغـــــــــه لاره تېــــــــــرشــــــــــه

کلی به وران وي او ساده وي خو چې زه یــــــم پــه کې
بس دی راځه د پېښور له ښــــایــــــــسته  ښاره تېرشه

چې مې د زړه کلي ته غږ د امــــــــن نـــــــــــــه راولـــــي
چې په کې درد ته سکون نه وي له سېتاره تېـــــــر شه

بچي یې مار خوړلي ځاله یې توپان ورانــــــــــه کــــړه
مرغۍ د ښکار نه ده ښکاري له دغه کاره تــــېر شــــه

تاته څه نه ښکاري رګ رګ کې دې جذبې ویښـې دي
شمسزیه ګوره د زړه سره له تــــــــــلواره تېــــــــــر شـــه

۱۱/۸/۱۳۸۰ ارباب روډ پېښور