دا خو ته سمه د ښایست رنګین بازار یــــــې پېـــــــغلې
ښکاري پرېوتې د سپوږمۍ له غاړې هــــار یې پېغلې

د چا د اوښکو باران مسته کړه دا شـــــــاړه ځمــــــــــکه
چې ته یې کاڼو کې شنه شوې لاله زار یې پــــــــېغـــلې

پر ګلابونو کــــله کــــله لمـــــــــــدې زلـــــــفې څنــــــــډه
تنده یې وژنه تنکۍ پرخه د سهــــــــــار یــــــــې پېغــلې

د زړه پر پاڼه مې پوره کړه خپل نیمګړی انـــــــــــــــځور
پلو را پورته کړه همدومره مې په کار یې پـــــــــېغـــلې

زما پر مړاوي ژوند تازه رنــــــــګـــــونـــــه وغــــــــوړوه
ته د جنت  له باغېچو وتې بــــــهار یــــــــــــې پېـــغــــلې