عبدالرحمان غضري

زه دتوروتیاروسیندیم
ته وړه شانته ډیوه یې
ته مانه شي رڼولای
زه پوهیږم توان دې کم دی
ډیوه ګۍ محل کې وسه
خپل څلورکونجه رڼاکړه
مادتوروتیاروزړه ته
دیوچاپه نوم اهدا کړه
دامنم چې ژوندون ګران دی
شته ترژوندلانورې ګرانې
ژوندخولاردتلورتلوده
قافیلې دي پرې روانې
له اغازه ترانجامه
سوزاوسازسره تړلي
دابې تیغمې خاورین زړونه
نازاونیازسره تړلي
موږچې مینه ورته وایو
دادژوندیوه اله ده
بې له دې دژوندون ناوې
یوه اخستې جنازه ده
پسرلي اوخزان دواړه
خپله نه دي معارشوي
دایولوی فمکاردحسن
په قدرت دې پنځولي
دوه نومونه است اونیست دي
یوله بل سره تړلي
یوله شوراورنګه ډک دی
بل بیاهرڅه پناکړې
۲۰۰۵/۱۰/۲۲/کټواز

لکه غزل راباندي ګران غـــــــونــدي دی
ښکلی وربل راباندي ګران غوندي دی

بې له جانانه مې نورهرڅه تــــــــرخــــــــه
بیاهم ازل راباندي ګران غــــونــدي دی

زماپه لیمویې ږده راځې چــــې مــــاته
یاره ستاپل راباندي ګران غوندي دی

قاتیل مې دی خوراته یارخـــوښ کړی
ځکه اجل راباندي ګران غـــوندي دی

زماغضري عمرپه ریاض کـــې تیرشو
لاهم کابل راباندي ګران غونــدي دی

 ستادلیمــــوپـــه څیروم خوږلګیدم
زه دنغموپه څیــــــــــروم خوږلګیدم

دژوندساحل مې له رنـــګونوډک و
 مست دڅپوپه څیروم خـــوږلګیدم

دتږیوزړونومسیحـــــــاومــــــــــه زه
دشنواوبوپه څیروم خوږلګیـــــــدم

پیغلوټوشونډوپه ماچک لــــګاوه
دسرومڼوپه څیروم خوږلګــــــــیدم

هرې غوټۍ غیږته په نـــــــازبـــــــللم
سم دوږموپه څیروم خوږلګـــــــیدم

دښکلاستوری وم دعشق مـدارکې
روڼ دسپیدوپه څیروم خوږلـګیدم

کله که تریخ به غضري شوم بیـــاهم
 ستادښیروپه څیروم خوږلګـــــیدم

۱۳۸۵/۸/۹
ساجرسعودي عرب

نه دبڼوپه غیسومړشو
نه مسکاته رام شو
نه یې کافرزړه دبنګړوشرنګاته
په نڅیدوشوچرې
ان چې زموږدکلي مشرې پیغلې
ورته پیزوان ومانه
ورته ویل یې خیردی
یم تررنجودرتیره
په خپل ګودرمې قسم
خپړې نه سرې کوم
خوته بس سوله پریږده
چې په کې ساواخلولیږ
خوجنګه داهرڅه ردکړو
ورته ویل یې شکلې
زه یم دمرګ سوداګر
په توروسترګوسروخپړوباندي
زماسترګې نه ډګیږی

تنکۍښکلا  غضري

جنونه خپــــــــــــله وم دې خپــــــــلوې مې اوکنه
یوشوردروړم رګوته قبـــــــــــلوې مـــــــې اوکنه

ساحله دپناپه طمعه نـــــــــــه یمـــــــــــه راغــلی
 درغورزم دې څپوته غرقـــــــــوې مــــــې اوکنه

زاهدغوني مې زړه په توبو نه دی نــــــــــازولی
انګاره ښکلوم دې ښکــــــــلوې مــــــــــې اوګنـه

سکونـــه دژوندون له ستړیوسترګودرڅڅیـږم
یوه مـــــړه بې تیغمې اوښکه جزبوې مې اوکنه

قسمته دزړه ټپ کې توان دڅړیکو پاتي نه دی
نیـزدې دی چې ناسورشي رغـــــــوې مې اوکنه

یوڅولحـــظې دې غیږته له فراقه راګوښه شوم
دیاردویصــــــــال خیــــــالـه ځنګوې مې اوکـنه

نن بیادې دمزارخازوته نــــاست غضري ستړی
معصوم پیره راپـــــــــاسه دموې مــــــــې اوکنه

۱۳۸۵/۸/۱۶ساجر

وخت چـــــې دمـړوسترګودجنګ و زه خوارۍ پسي تلم
ښکلې چې ستـــاوربل ړنګ بنګ و زه خوارۍ پسي تلم

مادتنکۍ ځـــــوانـــــۍ پـــــه تاندو شیبوخاورې خوړې
ستاپه ځوانۍ چې خواره بنګ و زه خوارۍ پـــسي تـــلم

ملنګ ارمـــــــان بــــه مـــې دمینې کچکول تش ګرځاوه
پاته په تادخولې کلـــــنــــګ و زه خــــــوارۍ پـــسي تلم

ستادځلاندو سترګووړانـــــــګې ورتــــــه نــــه رسیـدې
زماپه خاطر دغربت زنګ و زه خـــــــوارۍ پــــسي تــــلم

په دې میــــــــن کـــــلی کـــــې خدایږو بس په مابدمرغه
حرام دمستوبنګړوشـــــــــرنــــګ و زه خوارۍ پسي تلم

ستړی قسمت و غضري پــــــــــه ړنـــــدو لاتـــــروســروم
پاته فراق ته دیارڅنګ و زه خـــــــــــوارۍ پــــسي تـــــلم

۱۳۸۶/۵/۱۹ساجرسعودي عرب

زه لیــــــونـــــــی تصـــــویــــر دیـــارغیـږکې ځای نه لرمه
دشپوتعبیریم دسهــــــــــارغیــــــــــږکــــــې ځای نه لرمه

دنازنــــین حســــــــن سنــــــــدرې مـــــاتــــه مــــه ګــډیږه
بې نومه راګ یم دستارغیــــــــږکـــــــــې ځــــــای نه لرمه

عمرونه شوي چې ددرد کــــــــــډه پــــــــه ســــرګـــــرځوم
لکه زګیروی دخپــــــــل پــــــرهـــارغیږکې ځای نه لرمه

جانانه خدایږو لکه اوښکه پــــــــه بڼــــــــودې مات کړم
لکه چې نورستادروخسارغیږکې ځــــــــــای نــــــه لرمه

ښه دی چې رنګ دځوانۍ تښتي زما له ستــــړي خیاله
نامراد اهاړیم دبــــــــهارغیــــــــــږکــــــــې ځـــای نه لرمه

دزړه غمی مې ستادسترګوزرګرداســـــــــــي مــــات کړ
چې نوردبل ښکلي دهارغیږکې ځــــــــــای نــــــــه لـــرمه

نن یې دبــــــــــــرې میــــــــــــکدې پــه دروازه لیـــــــکلې
غضري لاړم ستادښارغیږکې ځــــــــــــای نـــــــــه لــــرمه

۲۰۰۷/۷/۱۸ساجرسعودي عرب

زه لیــــــونـــــــی تصـــــویــــر دیـــارغیـږکې ځای نه لرمه
دشپوتعبیریم دسهــــــــــارغیــــــــــږکــــــې ځای نه لرمه

دنازنــــین حســــــــن سنــــــــدرې مـــــاتــــه مــــه ګــډیږه
بې نومه راګ یم دستارغیــــــــږکـــــــــې ځــــــای نه لرمه

عمرونه شوي چې ددرد کــــــــــډه پــــــــه ســــرګـــــرځوم
لکه زګیروی دخپــــــــل پــــــرهـــارغیږکې ځای نه لرمه

جانانه خدایږو لکه اوښکه پــــــــه بڼــــــــودې مات کړم
لکه چې نورستادروخسارغیږکې ځــــــــــای نــــــه لرمه

ښه دی چې رنګ دځوانۍ تښتي زما له ستــــړي خیاله
نامراد اهاړیم دبــــــــهارغیــــــــــږکــــــــې ځـــای نه لرمه

دزړه غمی مې ستادسترګوزرګرداســـــــــــي مــــات کړ
چې نوردبل ښکلي دهارغیږکې ځــــــــــای نــــــــه لـــرمه

نن یې دبــــــــــــرې میــــــــــــکدې پــه دروازه لیـــــــکلې
غضري لاړم ستادښارغیږکې ځــــــــــــای نـــــــــه لــــرمه

۲۰۰۷/۷/۱۸ساجرسعودي عرب

يـــــونظر مـــې قتل کړې ژوندی مې کړې په بل نظر
چادرته ښــــــــودلـــــــــــی دامسیح اودا اجـــــــل نظر

ته چې له حیاپه اننګوکې لمــــــــــــــبې وکــــــــــــرې
زه په خپله وسوځم په سرولمبــــــــوکې خپــــــل نظر

 خدایږوترهغې مې دنظرتنـــــــــــده مـــــــاتیــــږی نه
څوپوري چې غلی نه کړم ستاسترګوکې ښکـل نظر

 څه که پسرلي دې مخته ویړې کشمــــالــي نـه کړې
مادې هرقدم ته غوړولـــــــــــی پـــــل په پـــــــــل نظر

وښیه لږماته هم دمینې چـــــــــل میــــــــــــن پــــــــیره
څنګه یې دزړه په غیږکې ځای کــــــړم دابې ځل نظر

ؤسم غضري دنظربازونـــــــــــجــــــــــونــــوکلـــي کې
 بیامې هم په زړه اوري ستاغلې سترګې اوغـل نظر
 ۱۳۸۵/۸/۱۴

زه دې بولم په ماګران یې
خوزماژبه نغمه ګره
دملاپه قدم نه ځي
دثوابرڼوښیښوکې
دریاپه قدم نه ځی
*   *   *
لیونۍ ده زړه یې غواړي
چې ستانوم نغمه نغمه کړي
به سندروکې دې ښکل کړی
په ښکلاکې دې ټپه کړي
*   *   *
خدایزده ستاپه نیزڅه ښه دي
ټه دکومې ښکلامل یې
زمامشعل مشعل جانانه
ته رڼادهرمحل یې
*   *   *
دزاهد دزهدڅرک ته
درباب په شرنګ کې ته یې
دخوږمن زکیروي تابولې
دسلګیوغږترتاده
*   *   *
هره اوښکه ستاپه هیله
له خوږوسترګوبیلیږي
ستاپه نوم بوري تړلي
هرچاخپل خپل اومیدونه
*   *   *
یه زمادزړه څښتنه
زماجانانه په ماګرانه
زمادزړه غږهم ترتادی
زمااوښکه هم له سترګو
ستادمینې په نوم توشوه
*   *   *
خوزماژبه چې فطرت یې
دنغموبڅري روی
ګوره ګونګه راته نه کړې
چې بیاستاله یاده لویږي
درنګینوکائناتو
دښکلاله یاده لویږي

۱۳۸۵/۷/۲۳ساجر