ډاګترزبیح الله حسن

په بڼونا ست دتا دلا رې غبار چیرته یوسم
  زه د لیمو نه د وصال انتظارچیرته یوسم 

 دلته بلبلودي اغوستې د ویر تورې جامې
  دګل په سرو وینو لړلی بهار چیرته یوسم 

 کندې کپرې مې ځواني کړه په پردي وطن کې
  د ځوانیمرګو ارمانونو انبارچیرته یوسم 

 زمونږ په کلې کې اوسیږي دخندا خریدار
 دزړه تڼاکو کې ټومبلی پرهارچیرته یوسم 

 یوځلې بیا شه را په غاړه زما تار تار ګریوانه     
     له تا نه پرته مې داوښکو کتار چیرته یوسم 

 زمونږ دوینو د سیندونو طغیاني  شوې څپې
 دبې نوا افغان دوینو ابشار چیرته یوسم 

 دلته وحشت دي کاڼه کړي داحساس غوږونه
 زه دفکرو دزولنو شرنګهارچیرته یوسم 

 حسنه  را به وړم له غمه  درته  ډکه جولۍ
 خو ستا له زړه نه تر هیدلی قرارچیرته یوسم 

تږی دکلویم مــــــــــادتـــــــــاک رګـــــــــو تــــــه ور ولــــــــه
نــــــــن مـــــــې يـــــــــــــې دسترګو دخمارپیا لو ته ور وله
 

نوره دانصاف تمه له چــــــــا نـــــــــه دلتـــــه نـــــــــه لـــــــرم
زما د ارمانو قاتل د وخــــــــــــت کــــــــــړوتــــــــــه ور وله
 

وریت مې شونظر دانتظارپه اورکې ټـــــــــــولـــــــه شپــه
داشوګیــــــــــــر وهـــــــــلی دلیمــــــــــوزانــــګوته ور وله
 

پَیل شي جنګونه لـــــــــــــه شکــــــــــــست داستدلال سره
دادوینو تږي د منطق چــــــــینو تـــــــــــــه ور ولـــــــــــــــــه
 

واغوستې ارمان مي دکفن جــــــــامې لحــــــدتــــــــه ځي
اوس خــــــــو مــــــــــي بیلتونــه دسپین مخ کتوته ور وله
 

ستادسخاوت لمن که ډکه بــــــــیابــــــــــــانـــــــــــــــــه وي
زما لیونی عشق دبړبوکو نغـــــــــــمو تـــــــــه ور ولـــــــــه
 

سا ئې چې لږلنــــــډه دســــــــرکښــــــوخنـــــــداګــانوشي
کله خو ظالم هــــــــم دمظلــــــــوم سلـــــګو تـــــــــه ور وله
 

پریږده چې په غلا ترې نه یو څــــــو مچکې جیب ته کړي
دا پتنګ نظر مې د ر خســـــــــار لمبــــــــو تــــــه ور ولــــه
 

غواړم چې لږ تیرې خـــــــــاطــرې پـــــه زړه کـــــــــې وچـڼم
لږ خــــــــومـــــــــې قسمته د فرصت شېبو تــــــــه ور ولـــه
 

مړاوﺉ کــــــړ خـــــزان د پــــــــــــر دیسۍ ( حسنه ) زړه دتا
لږ يې د وطـــــــن د پـــــــــسرلــــــــي وږمـــــو تــــــه ور وله

هــــــــــوش مې،دمیني دشرابو په پیاله کې پروت دی
چې مــې یاغي تندی ښکلا ته په سجده کې پروت دی

مونـــــــږ جـــــــوړو دژونـــــــــــدتصویر دحادثو له رنګو
چې لا تر اوس ئې ښایست پــــــــه تماشه کې پروت دی

لکه چې لمر د وریځو څڼې پخپـــــل مـــخ خـــورې کړي
داسي دې سپین جبین دزلــفو په تیاره کې پـــروت دی

پام دښکلا مطربه کړه ګوتې دې ستـــــــــړې نــــــه شــي
ډیر زر وبم مې لا دمیني پــــــــه نغمه کـــــــې پروت دی

لا مې شو زیات ور سره شــــــــوق دمیخوري زاهـــــــده
څومره فساد دې ګنهګاره په تو به کــــــــــې پــروت دی

خدای خبر زړه دی چې چغیږي او ټــــوپـــــونـــــه وهـــي
که نیم بسمل مې په کوکارو په سینه کې پــــــروت دی

پښتون غرور مې لګولی دی په شــــــونـــــــــډومــــــهر
کنه یو پڼډ دارزو ګانـــــومې په زړه کې پـــــــــروت دی

ډیر کــــــړلیــــچــونــــــه د ي حسنه د ژوندون په لا رکې
لا خـــو زړه چاودی تجسس په دې کیسه کې پروت دی

په هغو ستــــرګــــــو کـــې خمار دالفت پاتي نه شو
ځواني ورځه  اوس دلغــزش ضرورت پاتي نـه شو 

دنظر ژبــــې ئې کیـــــــــسې کــــړې یو پر بله پـــسې
ګلابي شونډو ته ئې ځکه فرصــــت  پاتي نـه شـــو 

داسې عادت کړمه قـــــفس دخلوتــــونــــــــو ســـــره
 چې په وزرو کې مې شوق د الوت پاتي نــــــــه شو

چې ئې هوا پلو اوچت کړي مخ په څـــڼـوکـــړي پټ
په دې مالت  کې د ښکلا  مروت   پـــــاتـــي نه شـو

چې مو تـــر منځ شــــول دبــیلتون دکنګلونو غرونه
دا مـــــو پـــــه  مینه کــې  هغه  حرارت  پاتي نه شـو

مونږ چې لمنې کړې داغـــونـــوتـــه خـــــورې حسنه
دمحبت  په  لاله زار  کې  تهمت  پـــــاتــــي نــه شـو

خـار دانتظــــــاردې ددیــــــدارلمــــــن کــــې ونغـــــاړه
زمـــــادزړه تڼاکـــــې دانګـــــــارلمــــــن کــــــې ونغاړه

پریــــــــږده چې نور ډوبي دحسرت په سمندر کې شي
هیلې مـــــې داوښــــــکـــــو د ابشــــار لمن کې ونغاړه

دعشق په لوړو او ژورو با ندې څوک پـــــــــوهیـــــــږي ؟
دښایستوړ په منترو بــــــــانــــــــدې څـــــوک پوهیــــږي؟

په کوم کړنګ کې به ر ا پریوزو کــــــــــه بـــــــــه ورسیـږو
په مقدر دمات وزرو باندې څــــــــــوک پـــــــــوهیـــــږي؟
 

لکه صیاد دجال لمن کې خیــــــــراتــــــونـــــــــه ویشــــــي
په نیرنګو د زور ورو باندې څـــــــــوک پــــــــوهیـــــــږي؟
 

هسې بې ذوقو ته بې ځــــــــا یـــــــه اوښــــــــکې مه څڅوه
دلته په دام دملغلرو بـــانـــدې څوک پــــــــــوهیـــــــــږي؟
 

زړه به پتنګ ته ویلوې په محـــــــــبت کـــــــې شمــــــــعې
دلته په زړونو دډبرو بـــــــــانـــــــدې څــــــــوک پوهیږي؟
 

اغیارو، مونږخو یو وجــــــــــــــــود دپښتنو پــــیژنـــــــــو
ستاسې په لرو او په برو باندې څــــــــوک پـــوهیــــــږي؟
 

وخت در ګنـــــــډلــــــــې دي حسنه پـــــــــه اغزیو شونډې
ستا په زګیروي زګیروي خبروباندې څـــــوک پوهیږي؟

ډکه له سرو میو لیونیانــــــوتــــــــه را پـــــــاتې شوه
دادزړه پیاله مــــونـــــــــــږ شرابیانو ته را پا تې شوه
 

دا خواره پښتو مونږ غریبانو ته را پــــــاتـــــــې شوه
 

څړیکه دزخمونو عــــــاشقانـــــــــو تــه را پا تې شوه
 

دنــــــــد ه دجهــــــادبس افغانــــانــو ته را پا تې شوه
 

شمع په ژړا مونږ پتنګانـــــو تـــــــه را پــــاتــــې شوه
 

سره وینه مرهمه مونږ زخمیانــــوتـــــه را پا تې شوه