تږی دکلویم مــــــــــادتـــــــــاک رګـــــــــو تــــــه ور ولــــــــه
نــــــــن مـــــــې يـــــــــــــې دسترګو دخمارپیا لو ته ور وله
 

نوره دانصاف تمه له چــــــــا نـــــــــه دلتـــــه نـــــــــه لـــــــرم
زما د ارمانو قاتل د وخــــــــــــت کــــــــــړوتــــــــــه ور وله
 

وریت مې شونظر دانتظارپه اورکې ټـــــــــــولـــــــه شپــه
داشوګیــــــــــــر وهـــــــــلی دلیمــــــــــوزانــــګوته ور وله
 

پَیل شي جنګونه لـــــــــــــه شکــــــــــــست داستدلال سره
دادوینو تږي د منطق چــــــــینو تـــــــــــــه ور ولـــــــــــــــــه
 

واغوستې ارمان مي دکفن جــــــــامې لحــــــدتــــــــه ځي
اوس خــــــــو مــــــــــي بیلتونــه دسپین مخ کتوته ور وله
 

ستادسخاوت لمن که ډکه بــــــــیابــــــــــــانـــــــــــــــــه وي
زما لیونی عشق دبړبوکو نغـــــــــــمو تـــــــــه ور ولـــــــــه
 

سا ئې چې لږلنــــــډه دســــــــرکښــــــوخنـــــــداګــانوشي
کله خو ظالم هــــــــم دمظلــــــــوم سلـــــګو تـــــــــه ور وله
 

پریږده چې په غلا ترې نه یو څــــــو مچکې جیب ته کړي
دا پتنګ نظر مې د ر خســـــــــار لمبــــــــو تــــــه ور ولــــه
 

غواړم چې لږ تیرې خـــــــــاطــرې پـــــه زړه کـــــــــې وچـڼم
لږ خــــــــومـــــــــې قسمته د فرصت شېبو تــــــــه ور ولـــه
 

مړاوﺉ کــــــړ خـــــزان د پــــــــــــر دیسۍ ( حسنه ) زړه دتا
لږ يې د وطـــــــن د پـــــــــسرلــــــــي وږمـــــو تــــــه ور وله