په رګوکې به مې سیند دلمبو نه وای

بېباکي که ستا دشوخو کتونه وای

پردي کړي به بندیز ؤ که په منځ کې

تګ راتګ مو دنظر د جرګو نه وای

دعشق غم به مې رټلی ؤ له زړه نه

که مطرب مې دسلګو دنغمونه وای

ایرې کړي به لمبو وه دبارودو

 که سایه په پښتونخوا دشملونه وای

ترکه کړې به مې وخته وه زاهده

 که اثر په میخوري دتوبونه وای 

ترهیدلې به دعشق له بوړ بو کو وې

 که یرغل مې په جذبو دغمزونه وای 

دلغزش به مې واعظه بیا خطر ؤ

مسلمان که په مذهب د پښتون وای

کیف د وصل به له ژوند نه وم ایستلی 

که مې ویره دبیلتون دراتلونه وای

په تیاره کې به دعقل( حسن) ورک ؤ

که رڼا پرې درخسار دډیوو نه وای