میرویس میرخیل

چې افـــــغان تـــه بد او رد وایي غـــــلام دی

سر یی ټیټ دی مخ یی تور دی او بد نام دی

د افـــغان ملت دښمــن دی چې هر څوک دی

که ملـــحد دی یا پیــــرو که د اســـــــلام دی

هم مــزدور دی هم نوکــر دی هم چاکــر دی

کـه رهـبـــر دی کـه عامي دی کـه امــام دی

د پردیــــو په ډوډی چې وي لــــوی شـــوی

لاس په نــوم ولاړ بــادار تــه د احـــکام دی

چې افغان سره ( ستاني ) پسوند تړي څوک

دغـــــه غــــچ دی د پردیــــو انتـــــــقام دی

د ملت د پیــــوستـــون مخــــه چې نیســــي

ډیر جاهــل دی ډیر ناپـــوه عـقل یی خام دی

تل خـــــواص د مــــنافـــــقو دوه مخـــي ده

په یو لاس کې یی تسبیح په بل کې جام دی

دا تاریـــــخ ده د افــــغان ثابتـــــــه کــــړې

چې خـــأین وي خپل ملـت ته، تل نا کــام دی

یو حدیث د خدای رســول دی چې فرمایــي

چې جاهل وي زما هغـــه چا ته ســــلام دی

ما چـــــــــې له تا سره په مینه کې تړون کړیــــــــــــدی

ستا د وصال په طمع  طمع ما ژوندون کړیـــــــــــــدی

د یارانــې رسم او رواج ما تطبیق کړی په ځــــــــــــان

هر څه چـــــــې کړي ما د مینې په قانون کړیــــــــــــدي

په ښادي غم کې دې زه ځان یاره شریک ګــــــــــــــڼمه

ستا په ماتـــــم کې ای نګاره ما ګډون کړیـــــــــــــدی

سر مې په لاس کې دی نیولۍ سربازي مې کــــــــړې

د رقیبانو مقــــــــــــــابل کې ما پاڅون کړیــــــــــــــدی

ما هم نیولې د صحـــــــرا لاره په مینه کې ســــــــــــــتا

ما د مجنون په شاني هـــــم یاره جنون کـــــــــــــړیـدی

زما غرور د پښتونوالي تـــــــا مـــــــــــــات کړی يــاره

دا ستا په عشق کې ما زیږه پښتون بدلون کړیـــدی

نور په دیدن پسې دې زه میرویس ړندیږم یـــــــــــاره

ما په هر ځای کــــــــــــــــې فقط تا پسې لټون کړیدی

05/08/19

دا دښه توپیر پدې وي له بـــــــــــــد نامه

چې پیرو وي ښه د رب له هر احکــــا مه

 

یوه نښه د ښه والي ښه ویــــــــــــــــل دي

سړیتوب د سړي ښکاري له کـــــــــلامه

 

ښه یی زړه وي ښه یی کړه او ښه ویل وي

اطاعت چې له قرآن کړي له اسلامــــــــه

 

که بدان هر څومره بد ورسره وکـــــــــړي

ښه به تیر شي له خپل غچ له انتقامــــــه

 

په سالم عقل به وړاندې شي نړی تـــــــه

چې روزنه له استاد کړي له امامـــــــــه

 

په نړی کې خاص او عام شته میرویس خانه

توپیریږي په څرګنده خاص له عا مـه

ستا دیدن څومره په شوق بی صبرانه کړم

ستا قدم کې دواړه سترګې نذرانه کړم

تا چې وینم ټول غمونه رانه هیر شي

هر نظر دې بی له میو مستانه کړم

ستا د حسن په انګار یم سوځیدلۍ

ته یی شمعه زه دې ځان ته پروانه کړم

د مجنون او د فرهاد نوم به نور هیر شي

ستا له عشق نه چې زه جوړه افسانه کړم

ستا په مینه کې به تل غزلې لیکم

درته جوړه به د مینې ترانه کړم

د هر ناز د هر ادا اوصاف  د لیکم

ستا نازونو زه ځنځیر او زولانه کړم

د وردک میرویس میرخیل د وي دا ژمنه!

ځان قربان به ستا په عشق کې مردانه کړم

زه که مړ شم مسافر یـــــــــــم بــــــــــــــــی وطنه

نه مې کور شته نه مې ګور شــــته بې مدفنه

زما په مړي به څوک اوښکـــې تویې نکړي

په جرګه کې به مې ښـــــــــــــــخ کړي بې کفنه

په یو کنده کــــــــــــې به پروت یمه بی قدره

نه به شنـــــــــــــــــــاختې زما په قبر وي نه ونه

نـــــــه بـــــه نوم وي نه نښان او نه شهرت مې

نه به رحم د کافر وي نــــــــــه زړه ســـــــــــــونه

نه به یار وي نه غـــــــــــمخوار او نه ملګري

نه به شوخه دلــــــــــربــــــــــا وي کبــــــــــرجنه

انبارونه به د خــــــــــاورو پـــــــــر ما واوړي

له فانی دنیا به ټــــــولـــــــه کـــــــــــــــــړم لمنه

ارمــــــــانـــــــونــــــــه د وطن به په زړه یوسم

له وطن سره چې نــــــــــه شــــــــوه زما لیدنه

بوره مور به مــــــــــــې داغلې په زړګي شي

زمــــــــــــا پـــــــــــه غم  به تر ابده وي غمجنه

زه میرویس میرخیل وردک هم مسافر یم

ربه زمـــــــــــا کـــــــــــــړې لـه وطن سره کتنه

ستوکهلم سویډن

05/11/23

په سکروټو چې دغم خلکو سوځـــــیـــــږم

لکه شمعه په تدریج سره ویـــــــلــــیــــــــږم

زړه مې ډیر په بیرحمۍ دی رنځیدلــــــۍ

په ګریوان کې رڼه اوښکه یم څــــڅــــیږم

هیڅ طبیب مې د دردونو  پـــــیــــدا نشو

د نا سور پرهار په شان غــوندې شړیږم

ژوند زما فقط غمونو تـــــه وقف شوی

په مـــــــــزار د جــــــــنـــــــازو د غم بلیږم

چـــــې نصیب زما په غم دی لړل شوی

هـــمیشه په مایوسۍ  کې ترې کړیږم

زه میرویس چې د غمونو انډیوال یم  

مرګ زما به وي له غمه پری پوهیږم 

۲۰۰۴/۱۱/۰۴

ستوکهلم سویډ ن

پام چې رقیبه سپک نـــــــــظــــــــــر ونــــــــکــړې

پدغه لاره بیا ګــــــــــــــــذ ر ونــــــــــــــکـــــــــــــړې

زما او یار تر منځ تـــــــــــړون شــــــــــویـــــــــــدی

کوښښ غمازه چـــــــــــې د شــــــــــــــــر ونــکړې

ما له نګار ســـــــــــــره پښتو کـــــــــــړیـــــــــــــده

بی ځایه هـــــــــڅـــــــــه پــــــــــــه زیـــور ونکړې

زما حریــــــــــم ته په درنه کاتـــــــــــــه کـــــــــــړه

پایدرازي دې له ټــــــــغــــــر ونــــــــــکـــــــــړې

پام چې دا ځاله د ښـــــــکـــــــاري عقاب ده!

دلته پرواز په مـات وزر ونـــــــــکـــــــــــــړې

د خپل حدود اربعه وپــــــــیـــــــــــژنـــــــــــــه

تیری لدې چوکاټ بــــــــهــــــــر ونــــــکړې

رقیبه ســــــــتـــــــــــــــا لوبې د اور سره دي

د مرګي لوبې پخپل سر ونــــــــــــکــــــړې

بریالیتوب چې ستا په بـــــــــرخـــــه ندی

د بري تمه بل ســـــــــحــــــــــــر ونــــــکـړې

چې د میرویس د یار مسکن وي پکې

کـــــــلـــــــي تـــــه زما د یار سفر ونکړې

۲۰۰۴/۰۸/۰۴ ستوکهلم سویډن

په هدف که څوک کامياب غواړي کامل شي
 په کلک عظم او اراده به پرې نائيل شي
 چې د کار آغاز د رب په توکل کړي
 په ټولي د برياليو به شامل شي
 چې راسخ همت او عظم وي په کار کې
 بريالۍ به په هر کار باندې عاجل شي
 وي د پلار او مور دعا هم د بري شرط
 دعاګانې به د مور هم يو عامل شي
 بله پوهه دانايي په کار کې ښه ده
 څوک چې غواړي کاميابي بايد عاقل شي
 د بري بل شرط انصاف او صداقت دی
 ورسره که څوک په څنګ کې لږ عادل شي
 چې پر ځان باندې تطبيق پورته نکات کړي
 کاميابي به په هر کار ورته حاصل شي
 چې بری غواړي له نورو لارو چارو
 د هر کار برياليتوب به يی باطل شي
 وي ناکامه به په هر ګوټ او مکان کې
 که له يوه ګوټ څخه بل ګوټ ته ناقل شي
 چې بيړی د چا په بد نيت چليږي
 ايستاده به د بحرونو په ساحل شي