پښتو شعرونه

غزل

هم ته وې چې ما پسې به راتلې لکه رڼا پس له تيارې به راتلې اول به زه درتلم کوټې ته اشنا روسته له ما…

تپوس

د دې ځمکې او فضا نه د دې شاړې او بيديا نه د دې غرونو او صحرا نه هرې خوانه له هر چا نه تپوس…

غزل

شپه چې تياره شې رڼا چيرته ځي؟ ورځ چې بيګا شي سبا چيرته ځي؟ دا ډلې ډلې را روان خلک! دا څنګ په څنګ خوا…

غزل

اول مې جوړ لکه انسان کړه ربه بيا مې د حق په لار روان کړه ربه په سوريه او عراق دې هم خفه يم…

غزل

نور دې په سترګو په بڼو کې وړم لکه نـظـر دې په لـیـمـو کې وړم پاس دې په سر لکه تـاج د بـاچـا هم…

غزل

زور مې له زړه او فکر مې له سره وړي دغه څوک دی چې خوب مې له نظره وړي نن مې ډېره تنهايي ده …

غزل

پاتې به تنها شې قدر دان له منځه مه باسه ځان له منځه یوسه خو یاران له منځه مه باسه ستا او د رقیب د…

غزل

حسن نه د اور غوندې لوگې او نه لمبه کوي حسن د مرض غوندې په زړۀ باندې حمله کوي هغه د پښتو روايتونو چې پابند…

غزل

صرف په یو تشې خندا مې زړهً ورکړی دی چاچې راخندلي دي ریښتیا مې زړهً ورکړی دی بېرته مې د زړهً په پریشاني باندې ژړلي…

غزل

چې په وعدو يې د سبا تر سبا ونه خوړم ملګرو ښه ده يار په دغې ادا ونه خوړم يو خوا پښتو بل خوا غربت…

غزل

په رڼا ورځ په هر ساعت راسره مله وي سیوري خو چې تیاره شي خدای منې راسره نه وي سیوري سپینې خولې په سپین رخسار…

غزل

په دې بلا پسې سبا بله بلا رادرومي ژاړم په دا چې په خندا پسې ژړا رادرومي د خپل ښایست د بربادۍ ویره په زړه…

غزل

سترګې دې واوښتې پۀ بله بلۍ واوښتې نامرده ځکه مې لۀ پاکې یارۍ واوښتې د ماښامونو پۀ تکرار مې زلفې سپینې شولې د بېلتانۀ پر…

غزل

زۀ وایم ستا غمونه وړی شمه، ستازړۀ یې مني؟ بې لۀ تا هم پاتې کېدی شمه، ستا زړۀ یې مني؟ زۀ لۀ غروره مجبور لاس…

نظم

هره ورځ د بازار رسم نوی کېږي خو لۀ ما سره هغه زړه سودا ده هغه سوی دی، هغه درد دی، هغه څړیکې وخت لۀ…

نظم

هغه خوب دروغ شو چې مې سر په سر لیدلی و چې د چینې پاکو اوبو ته مې ویلی و هغو اوبو ته چې تا…

غزل

دواړه لاس مې ایښي دي پۀ زړۀ باران ورېږي شومه درپسې اوبۀ، اوبۀ باران ورېږي ستا پۀ ښار کې واوره پۀ نڅا ده لکه تۀ…

نظم

یه د لویې لار پۀ سر ولاړې ونې دا د چا د زلفو وږم لولپه کړې؟ دا د چا پۀ تګ رنګونه درنه لاړل؟ دا…