پښتو ادب · شاعران
ناصر سروري
د ناصر سروري پېژندنه او شعري ټولګه. لاندې شعرونه د افغان اتلان له موجود کتابتون سره تړلي دي.
د شاعر پېژندنه او ادبي اثار
د ناصر سروري لنډه پېژنده
ښاغلی ناصر سروري د محمد عثمان زوی په ۱۳۷۱ه ش کال کې په بغلان ولایت کې زیږېدلی
۷ وه کلن وو چې پلار یی په ښوونځي کې داخل کړ
په ۱۳۹۱ ه ش کال کی د نوي بغلان لیسې نه په عالی درجه فارغ شو بیا یې
په حسابداري برخه کی دوه کاله زده کړې وکړې خو د زده کړو تر څنګ یې د بغلان ولایت
یوه محلي رادیو کې خپرونې چلولې چې ډیر شمیر اوریدونکې یی درلودل خو بخت ورسره یاري ونه کړه دناصر سروري ژوند افغانستان کې په خطر کې وو مهاجر شو چی اوس مهال فرانسه کې ژوند کوي
له شاعرۍ سره یې له ماشومتوبه مینه درلوده تر دې وړاندې یې (دغم سره مینه) لومړۍ شعري ټولګه چاپ شوې دویم شعري ټولګه یی هم چاپ شوې چې نوم یی دې( تاته دزړه خبره څنګه وکړم؟)
ناصر سروري د مینې او سولې او زده کړې تږی دی ټوله شاعري یی په همدې راڅرخي زه ورته د څښتن تعالی نه هوسا ژوند غواړم
شعرونه
18 خپاره شوي شعرونه
غزلبشپړ شعر ولولئ
غزل
ناصر سروري
په څه خبردې پریښودم اشنا په نیــمه لاره
چی پاتې شوه زما څــخه خندا په نیمه لاره
تر تـا پوری درتله هم جانانه دومره ګران وو
چې لاړه لــه وجـــوده زما سـاه په نیمه لاره
چې ته يې خوشحالي وي داژوند وې مینه مینه
بی تا چــې په ژړا يــم نیـــمه خوا په نیمه لاره
د خپلو څه یـــریږمه له پــردو مې ګیله نشته
چې دلته کې هم زوی پریږدي بابا په نیمه لار
یوڅوک وو ملا یې ماته وه امسا باندې روان وو
ظالم چې ترینه واخیسته امسا په نیمه لاره
ناصـــره ځان دې ساته ملګرتیا ملطبي شوې
خــنــــدا کې درسـره وي دا ژړا په نیـــمه لاره
غزلبشپړ شعر ولولئ
غزل
ناصر سروري
زمــــا د ســـوي زړه ازار مــه اخــلـه
مانه ماښــام مانه ســـــهار مه اخـله
نور مى داخپل زخمونه خپله ګڼـډم
مانه مې ستن مانه مې تار مه اخـله
مار ته نسټوني کې ځاى مـه ورکـوه
د خپل نسټوني تـه دى مار مـه اخله
که يار په خواکې نن زما نشــته دى
خـواږه يــادونه مې د يار مـــه اخله
وايه ناصره چې قرار دې څـوک دى
تل وايې زړه نه مې قـرار مه اخــله
غزلبشپړ شعر ولولئ
غزل
ناصر سروري
د دردنـــو د غـمـــونو ښـار کې لـوى شـوم
ياره زه دې ديادنــونو ښـار کې لوى شـوم
چې مې سترګې خلاصې کړي پــه ژړا يم
د ژړا او د ويـــرونـــو ښـار کې لوى شــوم
د موسـم خو صرف يوه برخــه خـزان وه
زه په څه د خـزانونو ښار کې لــوې شـوم
ماشومتوب نه مې په خوله خنــدا رانغله
ماشومتوب نه دجنګونو ښارکې لوى شوم
په لـــوېــه دنيـــا ژونــد راته زنــدان شـو
زه د(ناصر ) د زندانونو ښار کې لوى شوم
غزلبشپړ شعر ولولئ
غزل
ناصر سروري
وهـــــم شپېلۍ راځيني مخ اړوي
د غره شپونکۍ راځيني مخ اړوي
چې مخا مخ سپوږمۍ ته وګورمه
هغه ســــپوږمۍ راځيني مخ اړوي
چې پرې رنګينه ده دزړه دنيا مې
دا ليــــونۍ راځــــــيني مخ اړوي
تل چې په جان قربان لګيا يم ورته
ده په ځـــــوانۍ راځيني مخ اړوي
څنـــګه بـــه زه په زړه ستي نشـمه
دزړه مــــرغۍ راځيني مــــخ اړوي
دا زه ( ناصــر)ورته اظهار وکــړمــه
شـــي په مستۍ راځيني مـخ اړوي
غزلبشپړ شعر ولولئ
غزل
ناصر سروري
ته د ښادي زه دغـــمونو ښــار کې
يمه ورک شوى ديادونــــو ښار کې
په ارمانو مې خــاورې واوښــــتلې
پروت يم حيران دارمانونو ښار کې
د دغه چم ښکلا څو چنده ښــکاري
يو ښـــکلى ګل ده دګــلونو ښار کې
دا ښکلي ټول په زړونو اور لګــــوي
چې پاچاهي کـوي دزړونو ښـار کې
(ناصـره) هسې سرګـردان يې روان
يې ســــرګردان داميدونو ښــار کې
غزلبشپړ شعر ولولئ
غزل
ناصر سروري
نه ماښام شته نه ســهر شـــته
نه ښادي شته نه اختـر شــــته
منګي مات او ګودر ړنګ شـــو
نه منګي شته نه ګــودر شتـه
پــــــه اســمان دود د بــــارودو
سپوږمۍ نشته نه هم لمر شته
د الله کـــور یی شهـــید کړ
نه محراب شته نه ممبر شته
زمـــونږ ښــار د غم ولکـه کې
نه ناصــــر او نه سـرور شــته
غزلبشپړ شعر ولولئ
غزل
ناصر سروري
له ځانــه ورک يم داشنا سترګو کې ځان لټوم
تــوره تياره ده د رڼــا ســترګو کې ځان لټـوم
مينې دې ياره زه دې حـد ته رســولى يم چې
لکه مجنون تل د ليلا ستـرګو کې ځــــان لټوم
د کلي کــــوره يم شـــړلى محبـــت د جــانـان
زه ليــونى اوس دسحرا سترګو کې ځان لټوم
خــــزان وهـــلې وچه پاڼــه يم بى وسه يــمه
زه وچـــه پاڼــه دهـــوا سـترګو کې ځان لټوم
هغه چې نه وي نو خـندا هم مروره ښـــکاري
چې راته ګورې دخندا سترګو کې ځان لټـوم
دظالم لورې ما ناصــر په لـور نــظر هم کــوه
دظالم لورې زه خو ستاسترګو کې ځان لټوم
غزلبشپړ شعر ولولئ
غزل
ناصر سروري
زه هم یوه ښځــه یوه مـــور یمه
هم د چا عــزت هم دچا خور یمه
زه د دې دنیــــا د آبـــادی بنـــیاد
ګـــوره زه رڼا د هـــر یو کور یمه
غیږه مې دهر رنګ خوشحالو ډکه
آمن د دنـیــــا په هر یو لور یمه
مه کوئ ظلمـــــونه په ما مه کوئ
ولې؟ مو سـیزلې په سره اور یمه
وې ویل ناصره چیــــرته لاړ نشې
ګوره زه د ســــتا د زړه ټکـور یمه
غزلبشپړ شعر ولولئ
غزل
ناصر سروري
څه مســـته مســـــته تــللې په تـیر بارانه کې
ســــــتا زلفې لمــدیدلې پــه تیر بارانـــــه کې
د ځـــانــــه ورکـــه شوی داڅه شوی به تا وو
تا ځان سره خـــندلې په تـــــیر بارانــــــه کې
شبنم ترې څاڅیــــدلو دســـــتا دزلفــو سوکو
لـــــه خیـــاله زنګیدلې په تــــیر بارانـــــه کې
دازه به هم خمار شوم دا زه به هم نشه شوم
چــــې تا راته کـــــــتلې به تیـــر بارانـــــه کې
د زړه ســودا می ګلې به تیـــر باران کی کړې
ناصـــر راتـــــــه ویلې پــــه تیـــر بارانــه کې
غزلبشپړ شعر ولولئ
غزل
ناصر سروري
د لرې لرې چې مې څـارې او نــيـږدې نراځې
لارې ته ګورې ګوتې شمارې او نيږدې نراځې
څه خبر شوې ده په څه خبر خفه يې مـا نه
په څه خبره غصه ښـکارې او نــيږدې نـراځې
مخ کړم هندارې ته او ته راته ښکاره شي پکې
چې نه راوځي لـه هـيندارې او نيږدې نـراځې
اول يې خپل کړمه اوس لاره بدلوې را څــخه
لاړې ته لاړې پـــه خــپل لارې او نيږدې نراځې
ناصـره ژوند خـو دلته ګران دى د جـــانانه لرې
هۍ هۍ زما د زړه واکـــدارې او نيـــږدې نـراځې