سيد کريم خوستى

 کــیـنـم یـک تــنـها هره شـیـبـه تـصـویـر ته ژاړمه 

 جنګ ســمــه غــر وژنــې ګـــلـــونه وژنې

 تر هـــغــه بــه وژل کـــــــــیــــږو پـــښــتـــنـو 

 

 هــره شیبه ، په سره اور باندی سوزیږم

 خــــپل می څه کـــوی! که ســوزم ، خــو پريدي راسره ژاړی 

 ی، دا خوار یتـیم خو خاورې او ګـردونه خوری ؟

 خیال می لاړ شی دیو ګل سره میلمه شی

: سيد کريم خو ستی

سرليک: زما يا ديږی

نور می ګذران نه شی په ما له حده ګران ته ځمه
زماد دواړو ستر ګو تور دزړه ار مان ته ځمه
که هر څوسوی دی په سره اورخپل پرادې دلاسه
زما یاد يږ ې په اور سوی ګلستان ته ځمه
زړګې می وچ دی لکه کاڼې دوطن د سحرا
شم زره ترک به لږ می پريږدی خپل جنان ته ځمه
چه پکی مرې او پکی سوازې زما ښکلې خلک
زه هغی مرګ او هغی سره اور دنيران ته ځمه
چه کوی لارو او کوڅوکی په ژاړه سوالونه
هغې غريب هغی ياتيم زوی دافغان ته ځمه
نور می دوبی په جنتونو کی وخت نه تر یږی
زه دزابل خړو ګردو او بيابان ته ځمی
چه دپرادی وطن ګرمی می دګو ګله یو سی
بردو هواوو دسپين غر او يا پغمان ته ځمه
ما سيدکريم ته هغه ورځ لکه قيا مت قيامت وی
چی په ژاړه دخپل وطن نه عربستان ته ځمه

 

 

مسافره

زما د زړګی سره په ما ګرا نه چير ته لا ړی
داوښکوډکی سترګی پر يشا نه چير ته لاړی
يکتا دغم ته پريښوم غم د نه دی جهنم دی
مدام پکی سوازيږمه ګل چيرته لا ړی
منم چی ستا په سټه به قيا مت وی يا مخشر وی
زړه چود شو زما هم ستا له خفګا نه چير ته لاړی
ژوند ون خو اه ژوندون وی چه وصال وی او جانان وی
بغير له تا قيا مت دی ګل اندا مه چير ته لاړی
چه ته به راسره وی ما به ويل چه که بادشاه يم
چی ته نه وی ملنګه يم سلطا نه چير ته لاړی
هير يږی می نه ستا داوښکو غبرګ غبرګ قطا رونه
زړګی دغمو ډک رانه جنا نه چير ته لاړی
مری کی به دخنډ وی لا به د اوښکی بهيږی
په مرګ به دهير نه کړم زما ځانه چير ته لاړی
قسم د زما خو ستيا چه به بيرته کله را شی
لږ راکړه دزړه ډاډ دزړه ارمانه چير ته لا ړی 

سيد کر يم خو ستی