پښتو شعرونه

غزل

پر آسماني کمیس دې سپینه ستاره ووهه مسته مطربه شه د سولې نغاره ووهه له جنګه ستړي په غورځنګ او په څپو راوله ته هم…

غزل

رنګا رنګه ښاپېرۍ مې دي تر څنګه راته وایي چې نغمې وایه ملنګه د رنګینو جامو والې دا دعا ده وې ګلونو کې روان اوسې…

غزل

پر ما میَنه شوه د خیال ښاپېرۍ وا عالمه ویې نمانځلم په دویمه ځوانۍ وا عالمه میناتوري مې د زړګي پر پاڼه نوې کوي په…

غزل

یو کیف دی یو سُرور دی یو زړګی پلی روان دی غزل غزل فضا ده په کې دی پلی روان دی د زړه دا نرۍ…

غزل

د سپوږمۍ شپه ده دعاګانې د باران کومه په یوه ازغن سړي د سره ګلاب ګومان کومه د لاس تڼاکې که را ماتې هم کړي…

غزل

دم غنیمت بویه ګوره دا موسم به بیا نه وي مینه کوه شنه هوا او شنه غنم به بیا نه وي مینې نن دې وخت…

غزل

له ګلابونو له نرګسو به یې ښکلې وایم که سوله راغله زه به دغسې غزلې وایم د چا له سترګو به کړم ډک راته کنډول…

غزل

خلک روان دي ځي د نوې هوښیارۍ په طرف زه لا ولاړ یمه د مینې لېونۍ په طرف ماته د مینې د جمال خالق په…

غزل

لمونځ د شکرانې کوه یار دا دنیا هم ښکلې ده دلته له آدم سره حوا بي بي راغلې ده کیف د جنتونو یې په لپو…

حجرالاسود

سړه وچه تکه توره بې خبرو بې اترو آسماني بې ذهنه تیږه. لر له بره اولسونه چې راځي ورته په مینه ږدي له څیرمې…

کابل ته!

دا کابل چې لرغونې لکه ژوند دې او سینه یې د پخوا رازونو تل دي کله سوې کله ګل دی زما مینه زما کابل دی…

کا پر ګل

بد مې ایسي په نوم سیوری دکوټې که د آسمان وي څه د وریځو څه دو نو څه د لاس څه د خبرو. ما…

سپینه خبره

پیل مــو پـــــه سندرو کړه ژړا شوله ښــــه سپینـــــه خـــبــــره وه بلا شوله ماودانـــوله رانــــه ورانــــــه شـــــوه ښکلې مدیـنـــه وه کـــــر بـــلا شوله …

دمینې خبرې

څومره خوږې لګي په مینه کې دغـلا خــــــبــــــــرې چې د بڼـــــو لاندې پټــــیـــــږي دګنــــــــاه خبـــــــرې چې کله زړه کې دیا غي شور غزونـې پــــــا…

دکابل بالا خصار ته

( ۱ ) نه پو هیږي چې څه وکړه تو تکیو ! په پستو پستو مښوکو دپیلانو په سپرو ( ۲ ) زموږ دهری کلا…

خیال

اروایې تپیده زما سینــــــې تـــــــه غلــــــې غلــــــــې خوږه سا یې ایسته زما سینې ته غلـــــــــې غلـــــــې ټالو نه یې دڅڼو زنګول زمـــــاپــــــه ستـــــــرګـــــــو رو…

د کلي ماښام

سکڼې ما ښام دی د غــــــــرو لـــــمنـــې خړې وریځې پــــــه غـــــــــرونــو پـــلـنې په لویه و نـــــــــــه مر غان چــــــــڼیـــــږي لټوي ځالې کښیني پــــــــاڅـــــــیـــــږي …

ما ته ملغلره ( ۱ )

وریځې چې پستې پستې لغړې سپینې سرې اوړي کو ترې او پسو نه شي ویم نه چیرې دوې هم د غلچکې بر یښنا په څړیکو…