درويش روښان

د نوې پېغلتوب د تقدس له کيفيته  

اذان وشو او بيرته دي راستون کړم اذيته  

 

ـــــــــ

تازه دې د ايمان الوت له راکړلې وزرې 

تازه مې د وحدت د شونډو وخوړې شکرې  

تازه مې د خپل رب سره په تا وکړې خبرې

تازه دې مسلمان کړمه د مينې پېغمبرې

 

د نوې پېغلتوب نشې له تلمه مېخانې له 

اذان د مېکدې راغې او لاړمه سجدې له 

ـــــــ

 

نو څنګه دې اوبرنګه غاړه راکړه مسلمانې 

ڼو څنګه دې دا زېږنده سينې کړې راروانې 

نو څنګه دې هوس د خال رڼا کړه تورې سکڼې  

نو څنګه دې کافر شراب روا کړه شرابڼې   

 

د نوې تقدس د پېغلتوب د جام له کړنګه   

دا ولې مېکده شوله بې هوشه ړنګه بنګه  

 

ـــــــــــــ

 

ګناء مسلمانيږي چي ثواب په هوش کې راشي 

يوه پېغله مقدسه چې نشه په جوش کې راشي

او تږې زړه سيراب د عبادت د سرچينې شي 

او بيا د محبت د پاره ذېږنده سينې شي

 

د نوې پېغلتوب د مقدسې فريښتې نه

ما ټول تفسير راوړې د قران د ترجمې نه  

ــــــــــــــ

 

سلام مې ګرځولې پرېښتو په دواړه ولو 

پنځه وخته مې مونځ کړى د يو نيت په تړلو

د خداي حضور ګواه د خپل ارض و سماواته 

چې دواو سترګو مې سهوه کړل څلور واړه رکعاته 

 

د نوې پېغلتوب تقدسات ورته قظاء کړم ؟

چې دا مونځ قبول شوې کنه بيرته يې ادا کړم؟

ــــــــــــــ

 

شعرونه مې خپلې د فريښتې نه ذوت کړي 

ما ډيرې شپې د خپل فکر الوت ته خلوت کړي 

لفظونه مې د نقد په فريښته باندې لوستلي

لعلونه مې د خپل فکر له کاڼو نه تراشلې  

     

د نوې پېغلتوب د تقدس ترجماني ده ؟

کنه دروېش روښانه پېغله شوې شاعري ده ؟

ژوند نورين دى ستا د نور له برکته 

محمده ﷺ خوب صورته خوب سيرته 

 

د حديثو نه دې بوې د جنت خيژي 

ماه جبينې حورې ځې د نزاکته 

 

د سيــرت نه دې تازه شهد بهيږي 

جنتــونه پې ســيراب دې د لذته 

 

په طايف کې پې د کاڼو باران شوې 

يو ګلاب په عطــرو لوند دى اذيـته 

 

ستا د ستــرګو اياتونه په کې لولم  

وخ ديرشمه سيـــپاره مې ده لذته 

 

 ستا د غيږ خوشبو راځې دروېش روښانه  

لکه څوک چې تازه راشي د جنته