د افغان کرکټ د مینه‌والو کورEnglish ↗
افغان اتلان

پښتو ادب · شاعران

بختيار تلاش

د بختيار تلاش پېژندنه او شعري ټولګه. لاندې شعرونه د افغان اتلان له موجود کتابتون سره تړلي دي.

د شاعر پېژندنه او ادبي اثار

 نوم مې بختيار او تخلص مې تلاش، د ميرغلام تلاش زوى له نن نه شل کاله وړاندې د کامې ولسوالۍ د ارباپانو په قريه کې زېږېدلى يم چې اوسمهال د جلال اباد ښار د عيدګاه جومات تر څنګ مېشت يم ، په ١٣٩٠ لمريز کال کې د عبدالوکيل له لېسې څخه په ښه درجه فارغ شوم په ګڼو ژورنالېستيکو ورکشاپونو کې مې ګډون هم کړى ، تر اوسه مې يوه د ټپيزو ټولګه چې ( په زړه مې ته وې خداى رانه کړې) د چاپ په پار ښکلې شوې ده او دوه ناچاپ اثار لرم،چې يوه پر کتابونو باندې تبصرې دي ( کتاب پېژندنې) او يو ژباړل شوى ناول دى، لنډې کيسې هم ليکم او تر ډېره مې ژباړلي دي، ښايسته ګڼ شمېر شعرونه هم لرم،خو د شعرونو د چاپ لپاره مې لا څه پلان نه دى نيولى،همدارنګه له ګڼ شمېر ويب پاڼو سره همکاري هم لرم، چې وخت ناوخت ورته ژباړې،شعرونه او ادبي ليکنې ورلېږم، په ختيځه سيمه کې له ( سيمه) مجلې سره هم همکاري کوم، چې وخت ناوخت ورته ځېنې سياسي ليکنې هم ليکم.

دمګړۍ په ننګرهار کې له يوې شخصي راډيو سره دنده لرم.

سرچینه: په افغان اتلان کې د شاعر شعري ټولګه

شعرونه

42 خپاره شوي شعرونه

اخترهبشپړ شعر ولولئ

اختره

بختيار تلاش

اختره اوس دې په لېمو ښکلوم 

اوس دې جانان غوندې په زړه کې ساتم 
اوس مې هېرېږې کله 
ځکه چې ته راغلې جانان پخلا شو
ځکه چې ته راغلى جانان هم راغى
اوس به دعا درته په لپو کوم
اختره زه خو در نه ډېر خوښ يم
خو 
نه پوهېږمه چې نور څنګه دي
اختره وايه کنه!
نور خو څه نه وايي چې ولې راغلې؟
تانه خفه خو نه دي؟
اختره وايه کنه!
څه وايي جامې نه لري؟
کنه،پلارجان يې مړدى مور يې مړه ده
خور يې مړه ده
اختره! 
ورشه ورتر غاړې وځه
او ټول په خپله غېږ کې کلک ونيسه
اختره! وايه ورته
راځئ له غمه تېر شئ
له ډېر ماتمه تېر شئ
زه فقط درې برخې يم
 چې له ډېر لرې نه راغلى يمه 
ماهم په خپل ځان پورې کلک ونيسئ
ماهم له ځانه سره ځان کړئ
ماهم له ځان سره جانان کړئ
اختره!يوځل ورته داسې وايه 
چې زه نور څوک نه لرم
که يې لرمه هغه تاسې ياست
چې په زړګې کې مې تل پاتي ياست

بختيار تلاش 
د کوچني اختر دويمه ورځ
 
ايمانبشپړ شعر ولولئ

ايمان

بختيار تلاش

 زما د زړه درزا به نه اورې

خو 
دومره مې ولوله او 
وامې وره چې
په زړه نري،نري دردونه
په لاس کې ستا د نوم حرفونه لرم
ستا به په دې باندې باور ونه شي
چې زه دې څومره لېونى يمه 
مجنون دې يمه 
جنون مې دې ته رسېدلى دى چې
ستا په ژړا مې سترګې نه غړيږي
ستا په وفا مې سترګې نه رپېږي
ولې چې نور مې 
په ژړانده سترګو کې  نم نه دى پاتې 
خو بيا هم 
دا زړه مې دومره ګواهي ورکوي
چې ستا به اوس هم په ما شک وي
چې زه دې
 له مينې نه انکار کومه
پام کوه! دا شک کله هم مه کوه!!
شک کې ايمان ته زيان رسېږي او جانان ته دې هم
ځکه چې شک کې به ګناه يوسې له ځانه سره 
ظلم به وکړې،له خپل ځان او له ايمانه سره 
 
صفا راډيو –جلال اباد
١٣٩٠-١-١١ د مازديګر څلور بجې او لس دقيقې 
تاتهبشپړ شعر ولولئ

تاته

بختيار تلاش

زه مې له سترګو نن د اوښکو امېل 

د خپل جنون په تاو وهلو لمحو
تاته
دا ستا لپاره د زړه ګي 
هر خبر
په سلګو اوباسم 
تا ته به نه وايم چې داسې يمه
لکه مريض چې زنکدن لري خو نه مړ کېږي

١٣٩٠-٤-٢٣
 
د مور ژړابشپړ شعر ولولئ

د مور ژړا

بختيار تلاش

 زما د مور په سترګو چې کله راشي ژړا

هغه تربوره ښځه
ورته چک چکې وهي
اوس
مې هغه تربوران
چې به پر مونږ خوشال وو
پر کور يې غم راغلى
اوس پرې ماتم راغلې 
جلال اباد
      ١٣٨٨-٨-١٩
 
دروح جنازهبشپړ شعر ولولئ

دروح جنازه

بختيار تلاش

اوس نو د روح جنازې

په سپين سحر له دغه کلي وځي
خو زه مې 
د خپل زړګي جنازه نه وباسم
په انتظار يې يمه
ګويه چې راشي
که مې و وينې او په مړينه مې لږ
د خپل زړګي  
د مينې بندې دريڅې خلاصې کړي
که څه هم  
زه خو به مړيمه خو 
خاورې به مې ارام ومومي.
رفيع الله روشن تهبشپړ شعر ولولئ

رفيع الله روشن ته

بختيار تلاش

 هغه دې اوس هم لا په تمه ناسته

په ښېرو نه په دعاګانو باندې
د زړه تسل وينځي 
ستا په نامه د ګردې نړۍ 
له هر ښايست تېره ښکلا تېره ده
وهم يې نه نيسي خو زړه يې نرى
لکه د پياز پردې ته ورته نرى
تا يادوي پر تا سلګۍ غوړوي
ستا په نامه دزړه اثر غورځوي
دا يې هم هېر دي چې
 يې مور ده هلته پلار يې هلته
يوڅوک يې شته د زړه فنګار يې هلته
ته ولې داسې بې اسرې ګرځېږې؟
پام هغه ستا ده ته يې مه هېروه
اوس د زړه هر اغزى ګلان نيسي
مينه راپاڅي کفرستان نيسي
اغزي چې ونه لرې ګل نه لرې
خو
 ته دا مه وايه چې ته يې هېر يې
ته يې په دښته کې ګلاب په څېر يې
ستا له تندي ځېنې الهام اخلي
ستا له نظر د مينې جام اخلي
هغه په  تمه چې به بېرته راځي
د بې پيوند زړګي کوشېر ته راځي
هو
زما روشن هم دا سې نه وايي 
چې نه يې پېژنم او نه هم ورته 
داسې ويلى شم چې تاخوبس 
يوازې يوځلې ليدلى يمه لوستى يمه
وايي چې څنګه وکړم، څه به کېږي؟
يو څو پوښتنې مې له زړه نه کېږي
زړه مې بېواکه سپاهي منډې وهي
پر چا يې نه سترګې خوږې شوې ياره
اوس مې دنيا نه تمې پرې شوې ياره
ډېر دې خفه کړلم پر هغه ايميل 
چې دې په هر توري کې غږ راته
ته به وې ته يې مخامخ ولاړه
زړګې مې دورمره ګواهي ورکوي 
چې کله تا ليکلو 
تا به هم ډېر ورته ژړلي وي
ستا د ميينې مينې هرې نغمې 
په دغو تورې کې خندلي دي
ما هم دا فکر کاوه
چې
دې د زړه په ائينه کې بل تصوير نه شته
ستا د دې ورکو خوبو، زما په شانتې بل تعبير نه شته 
ستا له وصاله دومره وخت تېر شو
لکه يوخوب په يوه خيال کې راتلل
په ناجوابه ترانو سر يم
په ويښه ژاړم په سلګو سر يم 
داسې مې زړه درپسې وژاړي
لکه ماشوم چې مور ته وژاړي
پوهېږم ته مې هېرولى نه شې
او زما زړه هم داسې نه غواړي
خو
 ستا حالات له مابدل ښکاري
ته اوس د بل په چاپېريال کې ګرځې
د بل د خونې اندېښنې ژاړې
هغه ځايونه دي کرکجن زړه ته 
راځه نور راشه خپل غمجن زړه ته
بس چې ته راشې هر څه سم دي دلته
بې له تا نورغمونه کم دي دلته
ته له ما لرې دومره 
لکه سپوږمۍ نه چا انسان لرې دى
خو نږدې هله شي، چې خپله يو شي
او دغه زړونه بې خلله يوشي
ستا روشن ستا دې ستا په تمه ناست دى
لکه پتنګ په شان په شمه ناست دى
د تلاش هره دعا زړه نه کېږي
څه له قرآن څه له لمانځه نه کېږي
1390/7/6
صفا راډيو – جلال اباد
 
ښايي چې هېر دې کړمهبشپړ شعر ولولئ

ښايي چې هېر دې کړمه

بختيار تلاش

ښايې چې هېر دې کړمه 

ښه دې وکړل 
مرګ دې راکړ
هسې د ژوند په دې بيديا کې درته 
لکه د خړ ګلاب 
په څېر پروت يم 
ته خو دردمنه وې 
خو زه هم 
ستا لپاره 
د ژوند په څکه باندې پوه نه شوم 
مادې خفګان ته خوشالي راوړه 
خو تا تر ستونې زندګي راوړه 
ته !
د زړه په للمه رانه تېره شولې 
دبل په دښته کې غاټول غوندې شوي 
بس ګناهګار يمه بخښنه غواړم
چې دومره مينه 
مې درکړې درته 
دا به زما ګنا وه 
چې ما دې زړه ته هرکلى ويلى
ته مې د ژوند په دې 
وروستي فصل کې 
لکه د کاڼي 
د يوې کرښې په څېر 
د يوې څړيکې په څېر
په زړه کې تېره شولې 
خدايه توبه توبه کومه وايم 
زه ګناهګار يم 
ځکه 
چې ما د خپل زړه عبادت کړى دى 
خو 
که اوس ژوندى يمه زه 
نوبې له تا ژوندى يم 
هسې کالبوت غوندې يم 
خو که کالبوت هم يمه 
خو بې وفا نه يمه 
ګرانې نو دامې واوره !
د غه ټپه مې درنه هېره نه شي 
ته بې وفا شوې زه دې هېر کړم 
زه بې وفا نه يم چې تا به هېرومه 

جلال اباد
١٣٨٩- ٣-٢٨  صفا راډيو
سيپارې پسې قرانبشپړ شعر ولولئ

سيپارې پسې قران

بختيار تلاش

زه د ګناه په سر ګناه نه اخلم 

چاته دروغ نه وايمه سپينه وايم 
په خپله اوښکه کې دا نه ځايوم
چې د سپېڅلې مقدسې مينې 
هر يو ارمان زما ايمان او جانان 
خو 
د زړه وينا مې نن بدلې ښکاري 
چې سيپارې پسې قران ختم کړي
زړه مې په غټه تېږه کېږدمه
خپل ځان هېر کړمه خو
د چا په مينه په معصومه څېره
د زړه کتاب په څو څپرکو ويشم 
اخرنى څپرکى ورځېنې 
بيا هم ستا لپاره 
 تا ته ځانګړى کړمه
خو 
نه پوهېږم 
چې پکې ستا کومې 
ناکردۍ لپاره ځاى ورکړم  
  عنوان ورکړمه

١٣٩٠-٣-١٩ 
صفا راډيو 
جلال کوټ
مورجانې نظمبشپړ شعر ولولئ

مورجانې نظم

بختيار تلاش

مورجانې صبر کوم غم تېــــــــروم 

په حوصلو سره هر دم تېــــــــــــروم 
مورجانې نور نو ګناهونه نه کـړم
نور مې دا پاتې عمر سم تېـــــروم

                               مورجانې نور راپسې تل دعاکـــــړه 
                                نور مې دظلم دورې نه ستايـــــــــمه
                                مورجانې ستا له پاک نامه نه قربان
                                 نور به دې بې اودسه نه ستايـــــــمه 

مور جانې څومره بختــــــــــوره يې ته
هرڅوک دعاکې لومړى تــــــا يادوي 
مورجانې  څومره دا ستانوم خوږ دى 
که وي څوک غم کې خوهم تا يادوي

                                   مورجانې زه به دا دعا کومــــــــــــــــه 
                                    چې ته زما له خوا نه لېرې نه شـــــې
                                    مورجانې پت يې ته عزت د ژوندون
                                    دنيا وجنت کې رانه لېرې نه شـــــــې

مورجانې ستا له هرقدم نه ځار شم 
ستا هر قدم لاندې جنت پــروت دى
مورجانې ستا للو للو نه قــــــــــربان
ستا دې خبرو کې الفت پـــروت دى
مورجانې بيا يو ځلې راشه کــــــــــنه 
                                  چې مې ژوندون يو ځلې بيا راشــي
                                 مورجانې راشه ګينې مړ به شــــــمه
                                 که چېرې رانشې نومرګ به په رښتيا راشي
 
مناربشپړ شعر ولولئ

منار

بختيار تلاش

نن می دزړه په هغه دنګ منار کی

یو څو درزونه وليد
لکه چه بیادی پری ډیر ظلم کړی
هریو آرمان او هر اميد دی زما
لکه چنګیز غوندی په توره والی (وهلی )
خیر زه خبر نه ومه
چه می دژوند هره لحظه
داسی ټکری لری
بیا به په خپله مینه ویاړ ونه کړم
نور به په خپل ژوند افتخار ونه کړم
دا به هم هیر کړمه چی
ماهم یو وخت چاسره مینه کړی
دیوچا  زه جانان وم
پر یو چا زه ډیرګران وم  
خو
اوس
هغه وختونه لاړل
بس اوس یواځی یمه
ګرانی اوس هره لمحه
دخپل زړګی درزا می
په خپل غوږونو اورم
چی تل فریاد کوی
په دی خبره باندی
له خپل زړګی سره په جنګ شمه
ما به وی صبر وکړه
چپ شه یاره
یوه لار شته دی کنه
هغه وی کومه لاره
ورته می وويل چی
د زندګی د پرېښودلو لاره !
جلال اباد ښار-صفا راډيو 
 
١٣٨٩-٨-١١ ماسپښين