ډاګترزبیح الله حسن

هر يو توری يې نغمه ده عشق د حسن يــــــــــو کتــــــــاب دی
نښتېږلی په کي تاک دی ، له خـــــــمار نـــــه ډک درياب دی
ما مشعل د زړه ټومبلی په پــــــــــانــــــــوس کي د حباب دی
په ډېوو کي د لېمو مي د سرو اوښکو مست سېــــلاب دی
په ګردون د زمانې کي ابـــــــديــــت خيــــــــال او خــواب دی
زما دچــــــيغـــو او کــــــوکــــــارو ازانـــــګه دده ځـــواب دی

د اسمـــان پـــه شنه لمن کي ستوري ستوري اوښکي څاڅي
د ( حسن ) پــــــه شوګير باندي ، په ژړا غمګين مهتاب دی

۲۶- فبروري ۲۰۰۶ لندن

زما دژوند په تياره دښته ، دغمـــــــــو ژلــــــۍ ورېــــــــــــږي

هر ماښام يې بلومه ، ستـــــــــــــا پــــــه لاره د راتـــــــــګ کي

ما لېدلي دي ګلپاڼي ، د خــــــــزان تـــــر پــــــــښو لانـــــــدي

زما زړه هم لکه غر دی ، بل ځواب يې پــــــــر خـــولـــه نسته

 حسنه نور لــــه مـــــا مین نه څه غواړې
یو دې وړه اروا له تـــــــن نـه څه غواړې

مړې مې کړه دلبره دزړګــــــي ډیــــــوې
نور له دې ویران مدفن نه څه غــــواړې

مات شول پسر لیه په ډنـــــــډر ګــــلان
نورله دې سپیره ګلشن نه څــــه غواړې

پرې مې ږده ارمانه هسې تیـــــروتـــــې
زما له دې ریښې لمن نه څه غـــــــواړې

پت دستم وساته ظا لــــــــــــمه لـــــــــــږ
نور مو لــــــــه کڼډر وطن نه څه غواړې

ستا تر زلـــــــــــمي حسن صدقه به شي
نورله خوار وزار( حسن)نه څه غواړې

ډاکټر حسن-لندن?? ٢٠٠٦ /٨

داپه غاړه دســـــــاقي کې زنار پروت دی
که زما په بیـــــخودي کې مهارپروت دی

دا نشه ده په پـــــــیالوکې چې پرې څاڅي
که په شونډودحسن کې خمار پروت دی

دالفت د میــــــکدې چـــــي څوک میخور وي
لکه تاک په هر یو رګ کــــې بــــه ئې شور وي

په ځلا نده مخ ئې ژر دوکــــــــه ړ نـــــــه خوري
هسې نه لکه ایئنه بل مــــــخ ئــــــې تـــــور وي

فقط اوس زما د ستـــــرګــــو کعبـــــــه نـــه ئې
په لحد کې به مې هم مخ ستــــــا پـــه لور وي

ستورو لپي وي رڼا تـــــه ئــــــــــی نیــــــــو لـې
د زلفانو په ما ښام کـــــــې ئـــــې شبـکور وي

دمنګي په څا څکو لو ند ســــــا لو کې راغله
په لمن لکه دغــــــــره لا لــــــــــه زار خـــور وي

داسمان دشته وړه ورته ښـــــــــــکاریـــــــــــږي
چې حسن د تفکر پــــــــه نیـــلي سپــــــــور وي

ستــــــا نظــــر چـــــــې نــن کتل په کوم انداز کړو
ما انګړ د لیمو فرش ورتـــــه پــــه نیـــــاز کــــــړو

پـــــــه لـــــونــــــدوالـــــــــې د وزرو اوس خبر شو
چــــــې ئــــــې فــــکر تــــر مادي پورې پرواز کړو

زمونږ د خواروپه رڼا کــــــې ستــــرګـــــي بریښې
لکه شمع خپل تـــــورتــــــــم تــــــه سوز ګدازکړو

کم ئې مه ګڼه تر خوان د بــــــادشــــــا هــــــا نــــــو
که په ویړ تندې چا وړاندي درته پــــــیاز کــــــړو

عـــــا قبــــــــت تـــــــــه د هستــــــې به کله پام کړو
که به ئې فکر تـــــل د حـــال او د اغـــــــاز کـــــــړو

بــــــډایــــنه پـــــه ثـروت ســـــــراب لیـــــــــدل دي
استغنا غنې حـــــــسن غــــــریــــــب نـــــواز کـــړو

داپه ثواب که په ګنا مینه خوره وره شوه

زمونږ که له زخمونو دپرون لمنه ډکه ده

یولمس ته دنظر مې ضرورت لرې کنه