دالفت د میــــــکدې چـــــي څوک میخور وي
لکه تاک په هر یو رګ کــــې بــــه ئې شور وي

په ځلا نده مخ ئې ژر دوکــــــــه ړ نـــــــه خوري
هسې نه لکه ایئنه بل مــــــخ ئــــــې تـــــور وي

فقط اوس زما د ستـــــرګــــو کعبـــــــه نـــه ئې
په لحد کې به مې هم مخ ستــــــا پـــه لور وي

ستورو لپي وي رڼا تـــــه ئــــــــــی نیــــــــو لـې
د زلفانو په ما ښام کـــــــې ئـــــې شبـکور وي

دمنګي په څا څکو لو ند ســــــا لو کې راغله
په لمن لکه دغــــــــره لا لــــــــــه زار خـــور وي

داسمان دشته وړه ورته ښـــــــــــکاریـــــــــــږي
چې حسن د تفکر پــــــــه نیـــلي سپــــــــور وي