تاچې دنظر په لمبو کله لمبولی يم
هرښکلي دکلي زه دسترګوتورګڼلی يم

ستا دمحبت ځاله خوتا ماته ښودلې ده
زه ستا دنظر د ګستاخي په پله راغلی يم

نه دی اوښکی پاته چه لږ توئي په خپل غم کړمه
زه د اباسين غوندي د بل تندې زبيښلی يم

شور ده هنګامه ده په هر رګ کی می سازونه دي
ستا چی نرګسی پيالو په ځان کی نښتیځلی يم

ماته زما سترګې دوطن په خاوروتوري کړئ
زه له هرنظره پردي ملک کې پريوتلی يم

زه په لنډه سالکه ځپه ساحل ته ځان باسم
هرځل چه لويدلی يمه بيارا پاځيدلی يم

داخلي خاشې ددې وطن زما بنيادونه دي
زه دې اشيانې له توپانونونه ساتلی يم

زما دشوخ نظر دبيباکی نه څه ګيله کوې
زه دې ګنهګار نظرثواب ته راوستلی يم

زه به دافغان له نی دحق چيغه را با سمه
زه که ستمګرو نن ترستوني نه نيولی يم

هر ځل چه جمود زه دفنا غيږی ته وړی يم
زه ترې نه بقا ته دبدلون په مټ ختلی يم

ما حسن اسلام اوافغانيت فخر ګڼلی ده
زه چه د هويت په هکله کله چا پوښتلی يم