هر يو توری يې نغمه ده عشق د حسن يــــــــــو کتــــــــاب دی
نښتېږلی په کي تاک دی ، له خـــــــمار نـــــه ډک درياب دی
ما مشعل د زړه ټومبلی په پــــــــــانــــــــوس کي د حباب دی
په ډېوو کي د لېمو مي د سرو اوښکو مست سېــــلاب دی
په ګردون د زمانې کي ابـــــــديــــت خيــــــــال او خــواب دی
زما دچــــــيغـــو او کــــــوکــــــارو ازانـــــګه دده ځـــواب دی

د اسمـــان پـــه شنه لمن کي ستوري ستوري اوښکي څاڅي
د ( حسن ) پــــــه شوګير باندي ، په ژړا غمګين مهتاب دی

۲۶- فبروري ۲۰۰۶ لندن

زما دژوند په تياره دښته ، دغمـــــــــو ژلــــــۍ ورېــــــــــــږي

هر ماښام يې بلومه ، ستـــــــــــــا پــــــه لاره د راتـــــــــګ کي

ما لېدلي دي ګلپاڼي ، د خــــــــزان تـــــر پــــــــښو لانـــــــدي

زما زړه هم لکه غر دی ، بل ځواب يې پــــــــر خـــولـــه نسته