اجمل اټک يوسفزي

يوه  مړه نه  وي لمبه  کــــــــــړي بــــــــله بـله
د رقيب  خوا به سړيـــــــــږي پـــــــــه مـــا کله

عبث ژوند چې مې تېــــــريــــــږي ورځ تـــر بله
زړه مې شمې غوندې سوځي په ځان خـــــپله

نه پوهېږم چې دا څوک زما دښــــمـــــــــن دی
چې دستا غــونـــــــدې پـــــه اور سوځـم کابله

ولې مال  او  دولت  نه وړې چې پرې موړ شې
چې  دا  زړه  زما  وړې  په شپه کـــــــــې غله

دا  خو  تا  پخپله  وواژه  پــــــــــه خـــــــــدايږو
 اوس  ژړا تـــه په اټک کړې اشـــــــــــنا څـــــله

01/19/2010

په څه بانه دې مـــــلاقـــــات غــــــــواړمه
د خدای په نوم درنه خيرات غـــــــــــواړمه

د ګرېوانه  تند ه مې نه مـــــــاتيــــــــــږي
ځکه د اوښکو خـــــــرابــــــــــــات غواړمه

ستا په زړګي مې کله غم لــــــــــــورېږي
دا خپل زړګی ځکه تـــــــــــل مات غواړمه

که خدای مې وپوښتي چې څه غواړې ته
زه بـــــه جنت کې هم ترې سوات غواړمه

پــــــه تــــــشه خــولــــه کله خپليږي اټک
خدايه منصور غونـــــــــــدې جذبات غواړمه

څو پورې  به  زړه وايم چـــې درد کوي
نور نو درته نه وايم  چـــــــې درد کوي

رنګ مې د بدن  ترجمانــــــي کــــوي
ولې به په خوله وايم  چې درد کـــوي

سترګې دې را کاږي لا زړګی زمـــــــا
جنګ کې به نو څه وايم چې درد کوي

څومـــــره وړه غيږ کې سمندر ګرځۍ
کله مـــــې بــاڼــه وايم چې درد کوي

ته خو د اټک ستــــرګو تـــــــــه وګوره
څه به درته زه وايم چې درد کـــــــوي

مرګ ته مې نن بيا څو ځلې زړه کــېږي
ګورمه دې سترګو ته چې څه کـــــېږي

څنګه درته ووايم چې څـــــــه غـــواړم
دا خبر زما پـــــــه ژبــــــه نـــــه کېـږي

ټول چې د چا زړه وي خوړل شــوی نو
څه په تش ګوګل او تشه خــوله کېږي

دا چې له خبرې نه وا نه اوښـــــــــته
شک مې په شيطان د پښتانه کېــږي

ستا تلاش کې غـــلی غــــلی کېږمه
ځکه خو ګمان پـــه ما د غـــــله کېږي

دا د اټک زړه چې نـــــاسور شوی دی
نه  غواړې علاج يې ګنـــې ښه کېږي

 لکه د اوښکو په شان کور جــــــــــوړه وم
ستا ګرېوانه کې ځان ته ګور جـــــــوړه وم

د لېونتوب ثبوت مـــــــــې دا ومـــــــــــــنه
چې شنو انګورو نه سور اور جـــــــوړه وم

يوه ټپه کــــــــې دې يــــــــادومـــــــه لږه
تاته هم ځان په شان پېغور جــــــــوړه وم

دا مې فطرت د پښــــــــتون خـــوی وګڼه
چې يو شر خلاص نه وي لا نور جوړه وم

يو بغـــــاوت تــــه مـــــــې يارانو زړه دی
د اټک زړه کې ځــــــــای په زور جوړه وم

نن خو يوه پېـــــښه عجيـــــــــــبه وکړه
پاتې شه په سترګو کې مې شپه وکړه

راشه او ټول عــــمــــــر پــــه کې واړوه
خيال نه مې د بېرته تلو تـــــــوبـــه وکړه

ستا محل دی ځکه پرې وېــــــرېـــــږمه
زړه سره مې لــــــــــږه ګــــــذاره وکړه

داسې ګلان نشته چې تشبه يې شي
اوس يې د ښـــــــايست ته اندازه وکړه

خپل دې دی اټک پـــــــردی يې مه ګڼه
راشه د رقيب ســــــــــره دعــــوه وکړه