پښتو شعرونه

د قسمت وېش

د قسمت وېش په با غ کې د ګلونو مې د ګل د يدن ا رما ن ګلونه پکې ډير دي خو شکول د ګلو…

د بوش په وینا د مسلمانانو ا و د

د بوش په وینا د مسلمانانو ا و د غرب ترمنځ د ا روا ن جنګ د ۲۱پېړۍ د د وه عقیدو ترمنځ جنګ دی…

د

د فطرت مخا لفت چې ډ غرې وهي غره سره پښېما ن شي چې ډ ير وويني يو بل نو مينا ن شي د فطرت…

فرق

فرق څه تو پير دی منځ د روس ا و ا مريکه کې څله غلي دي شيخا ن دې مسئله کې د ښمني د ا…

ښه پېغله

هغه پېغله ښه چې ا زا دي غواړي ورکه چې غلام يا ر نه بنګړي غواړي شرط يې چې د مينې وي جهاد ا ثار…

څوک ؤ

څوک ؤ نه مجا هد و نه غا زي جا سوس و نه خو شاهين و نه بلبل ټپو س و ا وس ولې چپ…

‌‌‌‌‌‌تللي ا و راغلي

‌‌‌‌‌‌تللي ا و راغلي د ا غرونه رغو نه چا نيو لي دي ډېر دلته را غلي بېرته تللي دي و کړ ه يو تپو…

څه

څه سوا لونه څه مو عقيد ه څه مو نظا م د ژوند انه؟ د لته تر ا بد يا ست که د څه وخت…

غزل

په څه به مې زړه ښه شي په دې بل رنګه ماحول کې بې واکه مې تلی د خپل واکئ په درانه تول کې د…

غزل

موږ د سحار روزي سحار غواړو له لمره سره د خوب دپاره سپېره کاڼي ږدو له سره سره ما نا دیده سودا تر اوسه پورې…

غزل

نه مې رنځ رشک دی نه له چا سره جګړه لرم ته به محل خوشحاله اوسه زه جونګړه لرم پر کور نه لرم په ژمي…

غزل

له تورو سترګو دې ویښته د رنجو خال نیولی لکه په لاس چې وي سړی نړاند ديوال نیولی د اندرونې کیفیت حال يې رونړی اوښکې…

غزل

په بر خه هسې نه لرمه خوشحالي له کلي لکه طالب زیاتي به واخلمه کالي له کلي ملنګه ستا څنګه اسره ده چې لا ختمه…

غزل

مینه زما ستا په دیدار ډیریږي لکه پیسه په کارو بار ډیریږي فراغت غواړم له نړانده فکره چې وخت شي تر دمره مې کار ډیریږي…

اغلي زرلښت حفیظ ملکزۍ شعرونه

پښتو

زما خوږ ژبه دحيا پښتو ده زما د هيلو تمنا پښتو ده زما هدف خو ويښول دقام دي په خپل وعدو باندې وفا پښتوده ماته…

اغلي زرلښت حفیظ ملکزۍ شعرونه

نوی کال

ننګر هاره ننګرهاره زما ښکليه تل بهاره نوی کال دې مبارک شه دنارنج ګل افتخاره ستا باغونه مې ياديږي نارنج ګل دې بيا سپړيږي داشنا…

اغلي زرلښت حفیظ ملکزۍ شعرونه

دپښتنې مور اواز

دپښتنې مور اواز زما په عقل کښې نقص نه شته دی انسان يمه زه ما چې ورکړی امتحان ده قهرمانه يمه زه ما دوطن لپاره…

د اغلې ل. جان شجاع شعرونه

ريبار

ريبار ډېر دی زورېدلی دا زړګی نور کړېدلی نشي دی نادان هغه بې پروا جانان هېرولی نشي غمجنه څېر ه، نمجنې سترګې مې کتاب وګرځېد…