د فطرت مخا لفت

چې ډ غرې وهي غره سره پښېما ن شي
چې ډ ير وويني يو بل نو مينا ن شي

د فطرت چې مخا لف وي نسکوريږي
که يې سر وچت لا بره تر ا سما ن شي

دوخت وړا ندې تدا بير نيول پکا روي
فا يده نکړي چې بې وخته په ا رما ن شي

چې د زړه ا را دې پټې سا تي زړه کې
د زړه مينه يې د بل د زړه جا نا ن شي

د هد ف مزل يې خو ښ وي تر زر کا له
بې هد فه په يو څو ورځو ستوما ن شي

با ز چې ګرځي په غرور بره هوا کې
د حريص په دام کې و نښلي نا دان شي

چې د وستي کړي د د نيا تر ګټو پو رې
زرد پا ره د وستي پا ته د ښمنا ن شي

د کم ا صلو د ا خو يو نه ا و عا د ت وي
په لستو ڼي کې به ستا مرګي ما را ن شي

زه د مينې سلا مو نه ورته لېږم
سا د ه يا ر مې سلا مو نو ته حيران شي

زه خنجربه يې تر خوا په منډه ورشم
که يا ر زما خوا ته قد م وا خلي روا ن شي