پښتو شعرونه

غزل

لا خو مې ارمان نه دی وتلې زړه نه مې جانان نه دی وتلې هر څو ئې که هر څومره ښه او ویست عکس د…

غزل

اول په اوښکو پاکوومه لېمه بیا دې تصویر ته غړوومه لېمه کړې د نظر مې، نظر ماتوم زه غړوم زه لوګوومه لېمه هر ځل په…

غزل

پېغله د زنې په سر خال ساتي دا د مئینو څومره خیال ساتي دنگې ماڼۍ ئې ورانوي ورځنې څوک به د ړنگ کاله دېوال ساتي…

غزل

مینه مې پرې زیاته شي چې وخاندي تنده مې پرې ماته شي چې وخاندي وایم چې دنیا ډېره بدرنگه ده زر مې پام ښکلا ته…

غزل

چې په خزان ورځنې گل وژني سپر لی فطرت څومره په چل وژني زموږ په ښار کې وحشت داسې خوردی چې یو مې ښخ نه وي…

غزل

کابل هم پېژنم بگرام پېژنم زه خو پښتون یمه زه قام پېژنم د ستا د زړه کلي کې و گرځېدم د ستا د تشې خُلې سلام…

غزل

ستا هر ادا او ستا کاته غزل بس راټولوم خواره واره غزل داسې خو په بام ولاړه وښکارې لولم لکه پاس په دېواله غزل نوم…

غزل

ستا دې چاو دلو وچو شونډو ټکور شته او که نه زما غزل کې وایه دغه انځور شته او که نه دا چې صدۍ ده…

غزل

لکه د گل د خوشبويې هسې پرېشان گرځم زړه مې راټول نه کړو که څنگ کښې د جانان گرځم یوځل خونه دی کرکې څو څو ځل وژلی یمه…

غزل

مخې ته ناست راته جانان و خو ما نه لیدلو وگوره لاس کښې مې جهان و خو ما نه لیدلو زه اسماني تندر چې ووهلم…

غزل

مونږ هنرمند نه یو چې مونږ ته گلابونه راوړي په مونږ باران چې راوریږي سیلابونه راوړي حجرې که ړنگې دي د شوق ماڼۍ آبادې دپ…

غزل

که ځان مې لږ شانې خمار کړو دنیا نه ړنگیږي که یو ماښام رانه چا ځار کړو دنیا نه ړنگیږي هغه چې ټول ژوندون ئې…

غزل

څوک دې نشته د پو ښتنې مسا فره مجبور مه شې خنګه ناست یې لاس تر زنې مسافره مجنور مه سې په ا غز نو…

غزل

په خپل و طن په د ر سره وی که غریبی نه و ی جا نا نه ستا په څنګله به ا و د…

غزل

ډ یر یا را ن مې له بنډ ار ه تلې تلې لکه سیو رې له چنا ره تلې تلې په دې کلې با تد…

غزل

څوک په ز ما مخې ته څه ود ریږ ې جا نا ن چې ما سر ه د ز ړ ه و د ریږې ز…

غزل

د ځو رید لو او درد ید لو میا ند و عاطفې غږ چې د هیواد بهر اروپا-امریکا ته یې دزړه ټوټې تللې ز ه…

غزل

تو ر و سترګو په ما خپل کا رونه ورا ن کړه یو د ید ن ته مې نن سل کا رو نه ورا ن…