چې په خزان ورځنې گل وژني

سپر لی فطرت څومره په چل وژني

زموږ په ښار کې وحشت داسې خوردی

چې یو مې ښخ نه وي نو بل وژني

ای په جهان د خوشحالۍ وېشگره

مرثیه  خوان  رانه  غزل وژني

کوو به موږ ښار د والي تماشه

اورو چې خلق پکې نن غل وژني

دمحبت تندې رااخستی یمه

موږ د ښائیست په خوا کې ځل وژني