پښتو شعرونه

غز ل

ډېره مې مه راځه تر خيا له مسا فر يم ګــــرا نې په وينو رنګ، د جنګ د کلي مازديګر يم ګـــــرانې چې يې بلاوې…

ازاد شعر

يه داسمان دبري څنډې ستوريه! يه د ښايست او دښکلا ملکې ! يه دمينو دجانان هيندارې ! يه دلار ورکو دمنزل رهنما ! تا خو…

غزل

ګرانې ! د ځان مي کړه د ښکلي مخ هينداره مي کړه يوه خوله راکړه په اختيار يم بې اختياره مي کړه . ماشوم…

غزل

له تا څه پټه چې کم دی او که زيات دی خدايه! غوټه زړه مې غوټ درڅخه مات دی باوجود د دې چې غوث…

غزل

بې تا وطنه! ويلې کېږم لکه شمه مرمه کله له ځان سره خوشحال کله له غمه مرمه د زړګي سره! ما هم ستا له…

غزل

د وطن کلي ښارونه ش- هیدان دي وطنوال مې ببر سري یتیمان دي بې پروا لکه پسونه ولسونه او چارواکي، خصي کړي اوچکولان دي …

غزل

ګله لېڅې دې د تورې تېغنې پاستي ما مدام لکه چړي درپسې ځغاستي دوه سينې دي د پاچا سکنۍ لوڼې لوڅې پوڅې دي د…

غزل

دا دی اخير مو وږو ونيول د مار سرونه موږه د خدای تر کوره وشيندل پر لار سرونه په خوله درګرده د عربو د…

غزل

سلام پرې وايه که رويباره هغې خوا ته ورځې بيا ورته وايه لکه خوب داسې يو چا ته ورځې د نجونو ميرې، لکه شمع…

غزل

سلام پرې وايه که رويباره هغې خوا ته ورځې بيا ورته وايه لکه خوب داسې يو چا ته ورځې د نجونو ميرې، لکه شمع…

غزل

په غزل او په سندره نه پوهېږي يار د سره په خبره نه پوهېږي ما ته وايي چې زما په رضا ګرځه پوهوم يې خو…

غزل

د خانانو به څه وايو چې خانان دي ملنګان د پښتنو خپلوکې وران دي چې د ځانه ناخبره دي د ځان دي چې د ځانه…

غزل

څوک دې نه وايي چې ماته ګناه نشته د کابل په جنګ کې چاته ګناه نشته ماخو وې چې ته پخپل اختيار کې نه يې…

غزل

څه ګلونه، څه رنګونه څۀ نغمې کړم ستا د ښار خبرې ستا په شان خوږې کړم د تيارو د غرور سترګې به رڼې کړم پرهرونه…

غزل

راځي له ځان سره رڼا راولي سپرلي قسم کړى چې تا راولي دا چې په کلي کې نفرت خوروي داخلک کلي ته بلا راولي ما…

غزل

ته خو خبر يې چې په تا څه وشو ته څه خبر يې چې په ما څه وشو په مېکده کې چې بېګا څه وشو…

غزل

د خپل نظر زورور تيا ګوري زما قاتل په ما کې ساه ګوري څه نوې، نوې رنګ رڼا ګوري سپرلى چاپېره ګرځي تا ګوري ماته…

غزل

دا ونې، بوټي، واورې او ګلونه مې وطن دى دا غرونه مې هډوکي دي دا خاوره مې بدن دى بېشکه چې بې وسه يم خو…