د افغان کرکټ د مینه‌والو کورEnglish ↗
افغان اتلان

پښتو ادب · شاعران

جلال امرخېل

د جلال امرخېل پېژندنه او شعري ټولګه. لاندې شعرونه د افغان اتلان له موجود کتابتون سره تړلي دي.

له شعري ټولګې سره مل متن

مرور غم  دې زړه تــــــه څـــــه په ټيټو سترګو راغی
لکه مـــــــاجـــــــر چـې په واپس افغانستان ته اوړي

ځار د پښتو له فلسفې ،چې غشی بل ته جوړ کړم
څو شېبــې پس مې د کمان مخه خپل ځان ته اوړي

سرچینه: په افغان اتلان کې د شاعر شعري ټولګه

شعرونه

83 خپاره شوي شعرونه

غزلبشپړ شعر ولولئ

غزل

جلال امرخېل

دا چـــې اروا تـــه مــې
نــامــــه نــــه لــرم

پــه خــپــل وجــود مــې
عــقــيده نــه لرم
اوس مو بس يو د مرګي
ګــام تــر مــنځه
اوس درنــــــه
ډېــــــره فــــاصــــله
نــه لــرم
# مــهــمــه دا نـــــه
ده چــــې ځــان لــرمــه

مــهــمــه دا ده چــــې
هــــــغــه نــــه
لــــــرم
د سـترګـو سيــند کـې دې
ډېـر نه ډوبېږم
د ځــــــــان
وژنــــــــــــې اراده
نــــــه لــــــــرم
د تـــهمــت داغ مـــې
پـر تنــدي لـيدی شم
ضـــمــير مـــې شـــته
کــه ائــېنــه نــه
لـــرم
زه اوس پـــه يـــو
نـــفـــر مـــئېــن
نـــه يــمـه
زه اوس لــه هـــر چـــا
نـــه کـــيــنــه نــه
لرم
دومـــره بـــه ووايـــم
چــــې بـــد مــې کـړي

جــــانــــانـــه
بـــــلـــه
بـــــهـــانـــه نــــه
لـــــرم
اوس پــــه غــــزل کـــې
ريــاضـــت نـــه کوم
اوس ورتـــه دومـــره
حــــوصــــله نـــه
لــــرم
 

ط؛ط²ظ„ : ط²ظط§ظ†ظ‡ ظ¾ظ‡ ط¨ظ‡ط§ظ†ظ‡بشپړ شعر ولولئ

ط؛ط²ظ„ : ط²ظط§ظ†ظ‡ ظ¾ظ‡ ط¨ظ‡ط§ظ†ظ‡

جلال امرخېل

ط²ظ…ط§ظ†ظ‡ ط› ظ¾ظ‡ ط¨ظ‡ط§ظ†ظ‡ ط¯ ط±ظ†ګ
ط§ظˆ ظ†ظˆط±
ط؛ظˆط§ړظٹ ظˆظˆعکظ†ظٹ ډظٹظˆظ‡ ط¯ ط±ظ†ګ
ط§ظˆ ظ†ظˆط±

طھظ‡ ظٹې ظ…ط®ې طھظ‡ ط±ط§ظ†ط¬ظ‡ ظ¾ظˆط±ې
ع©ظˆې
ط´ظˆظ‡ ظ‚ط±ط¶ط¯ط§ط±ظ‡ ط§ط¦ېظ†ظ‡ ط¯ ط±ظ†ګ
ط§ظˆ ظ†ظˆط±

ط³طھط§ ط¯ ط³طھط±ګظˆ ط¯ ط®ظ…ط§ط± ظ¾ظ‡
ط±ط§ط² ط®ط¨ط±
ط²ظ‡ ظ¾ظˆظ‡ېږظ… ظ¾ظ‡ ط±ط´طھظ‡ ط¯ ط±ظ†ګ
ط§ظˆ ظ†ظˆط±

ط±ط§ڼظ‡ ط³طھظˆط±ظٹ طŒ ظ…ط§ښط§ظ…ظٹط²
ط¨ط§ڼظ‡ طھط±ې طھط§ظˆ
ګظˆط§ظ‡ظٹ ظˆط±ع©ظˆظٹ ط´ظ¾ظ‡ ط¯ ط±ظ†ګ ط§ظˆ
ظ†ظˆط±

ظ¾ظ‡ ځظ†ګظ„ ظ…ې ط§ظˆط± طŒ ظ¾ظ‡ ط³ظٹظ†ط¯
ګډظ‡ ظˆط¨ط§
ظ¾ظ‡ ط§ظˆږظ‡ ظ…ې ط¬ظ†ط§ط²ظ‡ ط¯ ط±ظ†ګ
ط§ظˆ ظ†ظˆط±

ط²ظ…ط§ظ†ظ‡ ظ¾ط³ ظٹې ظ‚ط¨ظˆظ„ ع©ړظ… ظ¾ظ‡
ظٹط§ط±ۍ
ط¬ظˆړ ظ…ط­طھط§ط¬ظ‡ ط´ظˆظ‡ ظ‡ط؛ظ‡ ط¯ ط±ظ†ګ
ط§ظˆ ظ†ظˆط±

ظ„ظˆټ ط¨ط§ط±ط§ظ† ع©ظ…ظٹط³ ط¯ې ډع© ظ„ظ‡
ط³طھط§ط±ظˆ
ظ…ط¨ط§ع© ط¯ې ط´ظ‡ ط¬ظˆړظ‡ ط¯ ط±ظ†ګ ط§ظˆ
ظ†ظˆط±
 

غزلبشپړ شعر ولولئ

غزل

جلال امرخېل

ناصح دې ووايي په څه ؟ چې
ملامته يمه
کفر خو نه دی تشه خوله ،
چې ملامته يمه

ته داسې سره شوې لکه ته
چې هېڅ ګناه نه لرې
زه داسې چوپ شوم لکه زه ،
چې ملامته يمه

بس ګرانې خير دی نور په
دې خبره تيږه کېږده
درته مې وويل کنه ، چې
ملامته يمه

اوس د محفل د رمز ساتل
زړګيه ستا په غاړه
ما ښکته کړي دي باڼه ، چې
ملامته يمه

د ژوند په دښته کې مې لاس
د خپل وجود پرېښوده
بيا مې تر ډېره اورېده ،
چې ملامته يمه

بېګا جلال په ميکده کې په
ځان نه پوهېده
په چغو چغو ژړېده ، چې
ملامته يمه

 

غزلبشپړ شعر ولولئ

غزل

جلال امرخېل

د تــقــديــر لــه
فــيصــلې نــه وتــی
نــه شم
لـــکــه مـــړ لــه
هــديــرې نـــه وتــی
نـه شم
سـتا د زلفو په تورتم کې
مې ژوندون دی
زه لـــه دې
بــنــديـخــانې نـــه
وتـــی نـه شم
دا د کـــوم قــاتــل
نظام دی په دې ښار کې
چـــې لــه خــپلې دروازې
نــه وتــی نــه شـم
کـــه ښــکاره شــم
زمـانه به مې په دار کړي

راز د عــشـق يــم لـه
سـيـنـې نـه وتـی نه شم

هــر ابــهــام شـــم
حـلولــی خــو ارمــان
چــې
د وجـــود لــــه
داېـــــرې نــه وتـــی
نـــه شـــم
تـــوره شـپــه ده ،
شــړک باران او زه زنګېږم

ســـاقــي نــن دې
ميــکدې نــه وتــی نــه
شـم
بـــدل شــوی نـــه يــم
اوس هـــم امــرخـېل يم

اوس هـــم ســتــا لــه
ارادې نــه وتــی نــه شم

 

ط؛ط²ظ„ : ط²ظ„ظپې ط¯ې ط®ظˆط±ېبشپړ شعر ولولئ

ط؛ط²ظ„ : ط²ظ„ظپې ط¯ې ط®ظˆط±ې

جلال امرخېل

ط²ظ„ظپې ط¯ې ط®ظˆط±ې طŒ ع©ړظ‡ ع†ې
ظˆظٹط¯ظ‡ ط´ظ…ظ‡
ط´ط§ط¨ظ‡ ع©ظ†ظ‡ ! ط´ظ¾ې طŒ ع©ړظ‡ ع†ې
ظˆظٹط¯ظ‡ ط´ظ…ظ‡

ط²ظ‡ ظ„ع©ظ‡ ظ…ط§ط´ظˆظ… ظٹظ…ظ‡ ظٹط±ېږظ…ظ‡
ط²ړظ‡ طھظ‡ ظ…ې ظ†ږط¯ې طŒ ع©ړظ‡ ع†ې
ظˆظٹط¯ظ‡ ط´ظ…ظ‡

ط®ظˆط¨ ط±ط§ط؛ظ„ی ګط±ط§ظ†ې ! ط³طھط±ګې
ظ¾ټې ع©ړظ‡
ط¯ظˆط§ړظ‡ ډظٹظˆې ظ…ړې طŒ ع©ړظ‡ ع†ې
ظˆظٹط¯ظ‡ ط´ظ…ظ‡

ځظ‡ ع©ظ†ظ‡ ط› طھطµظˆظٹط± ظ†ظ‡ ط¯ې
ط±ط§ظˆظˆځظ‡
ط®طھظ…ې ظپط§طµظ„ې طŒ ع©ړظ‡ ع†ې ظˆظٹط¯ظ‡
ط´ظ…ظ‡

ط²ړظ‡ ! ظ†ظˆط± ط¯ ط¯ظ†ظٹط§ ط؛ظ…ظˆظ†ظ‡
ظ…ظ‡ ع©ظˆظ‡
ټظˆظ„ ط¨ظ„ط§ ظ¾ط³ې طŒ ع©ړظ‡ ع†ې
ظˆظٹط¯ظ‡ ط´ظ…ظ‡
 

غزلبشپړ شعر ولولئ

غزل

جلال امرخېل

هغــه دې ســـترګــې
ځلېدې په مـــاښام
ما وې که بلې دي ډيــوې
پـــه مـــاښــام

کړې دې په غاړه سرې جامې
په ماښام
که دې ورپـــورې کړې
لــمبې په ماښام

ټـــولـــه اونــــــۍ وي
مـــروره
رانــــــــــــه
بـــس راپـــخلا شـي د
جـــمعې په ماښام

زلفــــې خــــورې
کــــړه زلــــفې
وغـــــوړوه
نورې هـــم جوړې کړه
تيـــارې په مـــاښام

ښـــه شــوه قـــابو
مـــې کړل د زړه اسوېلي

اور لــــګېــــدلـــی و
نــــږدې په مـــاښـــام

پــــــــه مـــا
راتــــلله ســــړه
لـــــرې تــــــبــــه

تــــه چـــې پـــه
بـــام ولاړه وې پـــه
مــاښام

ځــــه ؛ دا مـــاښــام
بـه دې هـم راشي که نه

ډېـــرې دې کـــړې دي
وعــــدې پـه مــاښام

ګــــوره ايـــــساره
شـــه ــــــر مـــــه
جـــــوړوه
ګـــــــوره رســـوا به
شـــو چې ځې په ماښام

بـــــد بــــه مـــې
هـــم وړې امـــرخـــېله
اشـنا
پــــه دېـــوالـــه
چـــې راخـــتې پـــه
مـــاښام
 

غزلبشپړ شعر ولولئ

غزل

جلال امرخېل

ستا که زما ده ، ته له
خپل زړه نه پوښتنه وکړه
خطا د چا ده ؟ ته له خپل
زړه نه پوښتنه وکړه

زه اماده يم ؛خو چې ته
سبا منکره نه شې
زما رضا ده ، ته له خپل
زړه نه پوښتنه وکړه

دا ته چې ځې او ما د زړه
په رنځ اخته پرېږدې
دا نو روا ده ؟ ته له خپل
زړه نه پوښتنه وکړه

په يارانه کې څوک د هر
دله خبرې نه اوري
دا خو دنيا ده ، ته له
خپل زړه نه پوښتنه وکړه

* ما خو منزل د مينې خپل
د ژوند هدف ټاکلی
لار کې بلا ده ، ته له
خپل زړه نه پوښتنه وکړه

د ملا مه منه ، ملا غريب
په څه خبر دی
مينه ګناه ده ؟ ته له خپل
زړه نه پوښتنه وکړه

ووايه ځه ! چې بې له تا
به زه ژوندی پاتې شم ؟
پرېکړه په تا ده ، ته له
خپل زړه نه پوښتنه وکړه

د رڼو اوښکو په ملتيا دا
د انکار خبره
ګرانې رښتيا ده ؟ ته له
خپل زړه نه پوښتنه وکړه

--------------------------------------------





* دا يو بيت په دې غزل کې
د ښاغلي عزت الله ځواب
لخوا ورزيات شوی.

 

غزلبشپړ شعر ولولئ

غزل

جلال امرخېل

جوړې خبر دی ، په زړه لاس
ونيسه
اوتر اوتر دی ، په زړه
لاس ونيسه
زيړ مازيګر دی ، په زړه
لاس ونيسه
د غلا خطر دی ، په زړه
لاس ونيسه

دا د کابل مړژواندي ښکلي
نه دي
شوخ پېښور دی ، په زړه
لاس ونيسه

د سترګو موج يې په ځوانۍ
راغلی
مست سمندر دی ، په زړه
لاس ونيسه

پام کوه پام چې درنه پرې
نه وځي
د هغې ور دی ، په زړه لاس
ونيسه

څوک دی ؟ چې داغ به ورله
نه ورکوي
په چا باور دی ؟ ، په زړه
لاس ونيسه

جلاله ! بيا د دې غلې
سترګې جلۍ
په تا نظر دی ، په زړه
لاس ونيسه
 

غزلبشپړ شعر ولولئ

غزل

جلال امرخېل

تا په نکريزو پر ورغوي
زما ، نوم ليکلی
ما د خپل جسم په رګ رګ کې
دا ستا ، نوم ليکلی

مونږه مجبوره ، مونږ ته
بله لاره نه وه پاتې
مونږ سر ښندنې ته په خپله
رضا ، نوم ليکلی

په ښاريه کې يوه نوې
اندېښنه خوره ده
چا د قاتل پر دروازه د
پاچا ، نوم ليکلی

پر هره لاره چې پل واخلمه
، واپس راشمه
پر هره لاره د بېلتون د
بلا ، نوم ليکلی

جلاله ! ته رښتيا ساده يې
؟او که ځان زوروې ؟
لا ، چې پر زړه دې د هغې
بې وفا ، نوم ليکلی

 

غزلبشپړ شعر ولولئ

غزل

جلال امرخېل

هر يو پرهر مې غوړېدۀ
يوچا دې نوم اخيسته
زړګى مې ورو ،ورو درزېدۀ
يو چا دې نوم اخيسته

سترګې مې پټې کړې د اوښکو
د راتلو له يرې
ځان مې له قصده کړ ويدۀ
يو چا دې نوم اخيسته

زه ترې راتلم خو ميرات
مړى سر خوړلى سر مې
په لويه لاره ځنګېدۀ يو
چا دې نوم اخيسته

يوڅوک دې بل هم و زما په
شان په زړه راغلى
يو څوک محفل کې غږېدۀ يو
چا دې نوم اخيسه

په سپينه ږيره ميکده کې
سلګو واخيستمه
خپل ځلميتوپ رايادېدۀ يو
چا دې نوم اخيسته

ستا امرخېل په خود کې نه
وو خدايزده څه يې ووېل
کمبخت په ځان نه پوهېدۀ
يو چا دې نوم اخيسته