بختیار ځدارن

نــــــــوم دميـــــــــنې دانـــــــعام دی انـــــــــتظار
پل په پل،ګــــــــــام اوپـــــــــه ګام دی انتظار

کـــــــــله جــــــــــوړه ترې مسکا کله ژړه شي
پــــــــــــــدې دوړواختــــــــتام دی انتـــــــــظار

کله تریخ او کله خوږ پــــــــه ســــــــړي لږي
دترخو خوږو انجـــــــــــام دی نتـــــــــــــــــظار

دژوندون دڅـــــــــــورنګيــــــــــــــنوشپولپاره
د ساقي په لاس کې جـــــــــــام دی انتظار

له شيرو شونډو به يې کله بختیاراوري
تـــــش،د(يې)او(نا)پيــــــــــغام دی انتظار

جانانه زرشه راترغاړه،بــــــیا بــــــــــه وغــــږیــږو
ته مروره یې ولاړه،بــــــــیا بـــــه وغــــــــږیـــــــــږو

 

زماپه زړه هم دي بلا،بــــلاغمــــونـه پــــــــراتــــه
دزړه خوله به کوو دواړه،بــــیا بـــــــه وغـــــږیــږو

دتلوسې شیبې دي هسې بې مــــــانـا تــــیریــږي
سم مې په غیږه کې ونــــغـــاړه،بــــیا بــه وغږیږو

په ماهم ډیرې دهجران سختې خوارۍ تیري دي
ګــــرانــــه په خدای دوای مه ژاړه،بیا به وغږیږو

جانانه نشته په ژونــدون باندې اعتبارد بختیار
راځه بـــــاقـــــي یـــــــې خیرغواړه،بیا به وغږیږو

نه یو لا څښتن مونـــــــږه د خپـــــل فـــکر
سوزو له ګورکیــــــــن او لــــــه مغل فکر

لاړکه له وطــــــــنه دمـــــــورچــــــل فـــکر
رابـــــه شــــي پــــه خپـــــله د محـــــل فکر
لمر ستوري سپوږمۍ به مو ملګري شي
شي که مودعلم هـــــــر وخــــت مـــل فکر
دغه تیاره  شپي به مو روښــــــانــــــه شي
 ومو رسوي تــــــــر خپـــــــل منــــــزل فکر
وي جګړه د درد او افــــتـــونـــــــــــومــور
نه مو دی دا خپــــــــل دادی دبــــــــل فکر
خنډ دترقۍلــــــــرې کیــــــدلـــــئ شـــــي
داد ویجاړتیا که شـــــــي بــــــدل فـــــــکر
مخکې له هر کاراو له اقــــــــدام ځیـــنې
وکړو باید ښه ،مــــــــونـــــــږه اول فـــــکر
شي به د کابل غـــــــرونـــــه مـاڼۍ،ماڼۍ
وي چې ای بختیاره پل پــــه پــــل فــــکر
پاکستان مانسره