پښتو شعرونه

غزل

لكه د سپينـــــــــو اوښكو سپينې ډيوې زړو كې مو بلې دي د مينـــــــــــې ډيوې مونړ وې د سپين سحر په نوم شيندلې رنګ به…

ساقي چې شـــــــــــــراب را نه كړې جامونه ماتـــــــــــــــــــــوم پر نورو ميخورانو دې ســــــــــــــرونه ماتــــــــــــــــــــــــــــــــــــوم (په خوي او په فطرت كې زما ټكـــــــــــــى وفا نشتــــــــــــه) اشنــــــا…

د خپل ګران نيكه په ياد_ويرنه

چې له ځان نه ورته ګران وو له جهان ورته ګران وو له طبيب ورته تير وو له درمان ورته ګران وو د مرګي موزيګي…

غزل

مذهب زمونږه عشق دى بس د حسن بندګــــي ده زمونږ له خوارو څه پوښتى چې څنګه زندګـــي ده هو ياد به ښه نه وي…

غزل

ټول حال به يې ويلى واى ارزو مې ليونى ده خو كاش چې مې د درد او داحساس ژبه ګونګى ده د ژوند په لار…

د مينې يوه سپيڅلي لاروي ته

ته خو پوهيږي اشنا چې هر قدم په فدم دلته په هر يو ځاى كې دي شيطانانو خپلې ځالې جوړې دلته يې نښه نشته دلته…

غزل

د ژوند د خم تر غاړې ناست لكه مـــــــــاړه چې ناست وي داسې مثـــــــــــال د پښـــــــتنو لكه كاڼـــــــــه چې ناست وي زمونږ د زلمو احساس…

پښتو ادبي چمن ټل ته

د ادب چمن دې تل تروتازه وي د ګلبڼ دې يې هر ګل تروتازه وي د زړګي ګلاب مې زار ستا له اوبله كه پرې…

غزل

تـــوبه چــې وكړو تــــوبه نه ماتـــــــــــــــوو د چا پر خوله هــم روژه نه ماتـــــــــــــــــوو باڼه يې جنــګ پســـې روان وو ډلـــــــــه وې يې لښكر…

څلوریځه

خير كه تـــــــر داره پـــــورې ورسيږې خو چې تــــــر ياره پـــــورې ورسيږې تر هغې ځه د ژوند سپيره دښته كې چې شنــــــــــه بهاره پورې…

مورې

ماته له خپـــــله ځانه ګرانې مورې پرما زړه سوانـــــدې مهربانې مورې ته تل دعــــــــــــــــــا كړې چې زما پوره شې ټــــــولې ارزوګانې مورې

غزل

زړه مې سترګې سترګې لكه ستورى دى ورك رانــــــــه جانان دى ورك يې لورى دى راشه چې د زړه پـــــــــه رباب ياد…

غزل

هلــه دا څــوک ده؟ داسې درز چې د چمبې اوباسي جیـنی لـګـیا ده پـه سنـدرو کـې تــوبې اوبـاسـي مـاتـه را مـاته شـي په ځان کې…

غزل

د بخت زاده دانش په ځمکه څه ماتې ماتې هيلې د زړګي کوي او ژآړي ګیلې د خـپلې ستړې زندګي کوي آو ژاړي بې وروره…

غزل

ځـان دې ساتـي ازار دې نـه اخـلي پــلار د پـټـکـي ازار دې نــه اخـلـي زمــا کـه مـنـي ازار دې نـــه اخـلـي ددې ســــــړي ازار دې…

غزل

ســاده کیـسه وي، پـرې یو دم د سـړي زړه ماتـیـږي ځـیـنو خـبـرو بانـــدې، سـم د ســړي زړه مـاتـیــږي ځیـنـې فـکـرونـه ځـیـنـې خـلـک شي یـادونـه پاتـې…

غزل

انځور دی ! انځورونه دي په خاورو کې پراته انځور دی ! او سرونه دي په خاورو کې پراته انځور دی ! څوک لیکوال د…

غزل

ډېرې مودې وشوې چې ورک يې يادېږې مې ډېر قــربـان د ګـل غونــدې نـازک يې يادېږې مې ډېر ستا مـخښه د ډکـو ســترګو مې تر…