سرلوڅ مرادزی

مالومیږي چې داعش ته طالب واوښت
نور طالب له حمایته، صاحب واوښت
خو د لوبې محتوي بدله نه ده
محتوي د دواړه یو ده قالب واوښت
تنګ میدان د لوبې لوی باندې بدل شو
نندارچیانو ته بدلون يي جالب واوښت
نور قومونه په مزې او نندارې کړي
ټول تاوان پکې افغان ته غالب واوښت
نوې لوبه به زړې ځینې اوږده وي
زوړ غاصب پکې په نوي غاصب واوښت
د چنګیز او اتیلا دوران به بیا شي
چې داعش ته شرایط مناسب واوښت
د فلک لوبه بیخي خونړۍ ښکاري
برخلیک د ګوډ تیمور په کاتب واوښت
د داعش او د طالب استحاله کې
خلیلزاد پکې له پیله راغب واوښت
موږ چې بوټي ته لاس واچوو، بوټی ړنګ شي
د افغان بخت په شهاب ثاقب واوښت
شعروزمه خیالونه

د کرونا په اړه ډېر شول تعبیرونه
هېوادونه لري بېل بېل دریځونه
د علمي تحلیل پر ځای ورو رواجیږي
له سیاست ځینې خړوبه تحلیلونه
که دعوه په یو او بل د کرونا وشي
د کرونا پرځای به نور شي جنجالونه
پکار دادی چې ویروس څېړنه وشي
په څېړنه تمرکز شي ټول فکرونه
د واکسین او د درمل چاره پکار ده
په دې لار کې سره ګډ شي پلانونه
د کرونا وبا ګواښیږي ټول جهان ته
توپیر نه لري کرونا ته هېوادونه
نه ختیځ او نه لوېدیځ ورته توپیر کړي
قتلوي د لروبر واړه ولسونه
د عربو د عجمو پروا نه کړي
ورته یو شان د نړۍ دي نژادونه
د غریب او د بډا قصه شوه مفته
پریکوي د دواړو یو وخت کې سرونه
بشریت نن په یو داسې غم ککړ شو
چې تاریخ کې لري ډېر کم مثالونه
+++
کرونا بل لوري ته هم څه لاره وکړه
راژوندي شول خرافي زاړه دودونه
جادوګر او کوډګر بیا غاړه غړۍ شول
په تاوده بازار يي خلاص کړل دکانونه
د تعویذ زړې نسخې بیرته رویکار شوې
د درمل پرځای خلک پیري تعویذونه
د دېوانو او پیریانو دور بیا شو
شیطانانو ولس کې جوړ کړل مجلسونه
د ملا او د طالب بخت هم بیدار شو
په زړو قصو يي پیل کړل بیا شخوندونه
د لمر تندر پرځای تندر د کرونا شو
بیا د وخت بلال شروع کړل اذانونه
د کرونا او د پیریانو دریځ یو شو
راولي په خلکو یو شان عذابونه
چې بنګي او یا چرسي وو نجومیان شول
د کرونا په اړه دوی کړي اټکلونه
اوس د ستورو جنګول دوی ته شو پاتې
په دې لار، ټاکې د ولس برخلیکونه
تاریخ تل په دې خبره شاهدي کړي
چې ناورین رازیږوي زاړه فکرونه
خرافات او ناورین تل سره جوړه دي
د انسان د کمزورۍ دوه لوی عیبونه
شعروزمه خیالونه

یاغیتوب
که وخت سره تلل غواړی نو زاړه دودونه مات کړه
سجدو ته چې يي پروت وی نورهغه بوتونه مات کړه
یاغی شه توپاني شه د رواج له بنده وځه
د دود د زندانه ټولې کړکۍ، ورونه مات کړه
بوتان دې په پېړیو وپالل مرستې لپاره
یو بوت مرسته ونه کړه اوس دا پټ رازونه مات کړه
سجده او اقامت دې هم ملا پسې عبث شو
ملا دې پردی وخوت، د پردو سرونه مات کړه
د حورو او غلمانو په امید دې ځوانې لاړه
راویښ شه جنت دا دی، خیال پلو فکرونه مات کړه
د نورو د کومک خبره، کټ د نیمو شپو وي
ویسا دې په خپل ځان شه غلامۍ خویونه مات کړه
ازاد دنیا ته راغلې ازاد اوسه ازاد مړشه
د خپلې ازادۍ په وړاندې ټول خنډونه مات کړه
په خپل زړه پسې ګرځه خیال د هغه زړونه مه کړه
چې ستا زړه ماتوی ته هم د هغو زړونه مات کړه
شعروزمه خیالونه

هیڅ زړه سوی د زمانې په زړه کې نشته
رانه اخلي د کور کلي یاران ورو ورو
لا تر اوسه يي لېدو په تمه پایم
کاشکې ووینم راپاتې دوستان ورو ورو
تېر وختونه چې د کلي را په یاد شي
ځي له سترګو مې د اوښکو باران ورو ورو
که څه ژوند وو، خو د ولس په منځ کې ژوند وو
ترې محروم شوو رانه واخیست اسمان ورو ورو
وخت له ټولو سره هسې لوبه وکړه
چې به يی پایلې راښکاره کړي زمان ورو ورو
د نیمګړې ژوند قصه لکه توپان چې
رژوي د ژوند له بڼه ګلان ورو ورو
څو غوټۍ خوله پرانیستله، الهام وشو
سپرلی تېر دی، راروان دی خزان ورو ورو
یو ارمان مې پوره نه شو، ځوانې لاړه
اوس عبث پسې کومه ارمان ورو ورو
که د وخت چپه مېچنو، نه خبر وای
غمخواري به مې وه کړی د ځان ورو ورو
نذرانه د پښیمانۍ به بې بها وای
تمېدلی که د وخت شوای کاروان ورو ورو
سرلوڅ مرادزی

نن مهال داهسې لوبه ده روانه
چې بدیل يي لیدی نه شي هیڅ زمان کې
چې پخپله تر شیطان ځني شیطان دی
بیا شیطان په کاڼو ولي بل مکان کې
ځان قبا کې د حدیث او قران نغاړي
نه څه چرت وهي حدیث نه په قران کې
ژوند يي خپله په دوزخ ځانته بدل کړ
بیا د ځان ګنا غورځۍ د بل ګریوان کې
هیڅ ښادي، خوښي به ونه ګوري ژوند کې
څو تغییر بدلون رانه وړي پخپل ځان کې
ملامته به تر نورو اول ځان کړې
کوم بڅری که ژوندی لرې وجدان کې
خپله ګرم یوو، ملامته هيڅوک نه دی
ژوند مو تېر کړ د خوښیو په ارمان کې
هغه زړه چې کنیسا (۱) کې الوده شو
لا ککړ شو په کعبه او واټیکان کې
عقیده، بې ایماني د نورو څه کړې
چې پخپله نقیصه لرې ایمان کې
حقیقت درته د ځمکې پرسر پروت دی
بېهوده يي لټوي پاس په اسمان کې
راز دې هسې طبیعت سره شریک دی
چې هیچا ته اړتیا نشته په دا میان کې
د اسمان ځمکې ترمنځه واټن نشته
دا واټن دی تش په فکر د انسان کې
زولنې د سنت ماتې، ځان ازاد کړه
ځان دې خوسا کړ د سنتو په زندان کې
زه به ځان تر جانان سل ځل صدقه کړم
صدقه کې مې لېدلی په جانان کې
يادونه:
(۱)کنیسا د یهودانو عبادت ځای ته وايی.
شعروزمه خیالونه
سرلوڅ مرادزی