جلال امرخېل

لکه غني ، لکه خيام ، نشه
يې سترګو کې ده
د شرابي غزل د جام ، نشه
يې سترګو کې ده

جلۍ ولاړه ده په بام ،
نشه يې سترګو کې ده
ټالۍ وهي سر ماښام ، نشه
يې سترګو کې ده

جلال پرېوځي ګام په ګام ،
نشه يې سترګو کې ده
ستا د تومت، ستا د الزام
، نشه يې سترګو کې ده

لښکر په لر وطن ډاډه په
يرغل ځکه ورځي
د بر وطن د قتل عام ، نشه
يې سترګو کې ده

زما ياران د مړ پاچا په
غلامۍ نازيږي
وايي چې ، ځه خو د نظام ،
نشه يې سترګو کې ده

مزارۍ پېغله پېښور کې
هسکې سترګې ګرځي
د خپل پښتون پښتون باګرام
، نشه يې سترګو کې ده

د دې يتيم ځلمي له سترګو
نه چې وينې څاڅي
د شهيد پلار د انتقام ،
نشه يې سترګو کې ده

ظ‡ط±ظ‡ ع©ظٹط³ظ‡ ظ„ظ‡ ظ…ط§ ظ†ظ‡ ظ‡ېط±ظ‡
ط¯ظ‡ ط›ط®ظˆ طھظ‡ ظ…ې ظ¾ظ‡ ظٹط§ط¯
ط´ېط¨ظ‡ طŒ ط´ېط¨ظ‡ ظ„ظ‡ ظ…ط§ ظ†ظ‡
ظ‡ېط±ظ‡ ط¯ظ‡ ط›ط®ظˆ طھظ‡ ظ…ې ظ¾ظ‡ ظٹط§ط¯

ظٹظˆ څظˆع© ط®ظˆ ظˆظ‡ طŒع†ې طھظ‡ ظٹې
ظ…ط§ طھظ‡ ط±ط§طھط±ط؛ط§ړې ظˆېط³طھې
ط¯ط±ط¯ظ‡ ! ظ‡ط؛ظ‡ ظ„ظ‡ ظ…ط§ ظ†ظ‡ ظ‡ېط±ظ‡
ط¯ظ‡ ط›ط®ظˆ طھظ‡ ظ…ې ظ¾ظ‡ ظٹط§ط¯

ع†ې ( ظ†ظ‡ ) ط¯ې ظˆع©ړظ‡ طŒ ظ¾ظ‡
عکړط§ ط´ظˆې ظ†ظˆط± ظ…ې ظ†ظ‡ ظٹط§ط¯ظٹږظٹ

ظ‡ط؛ظ‡ طµط­ظ†ظ‡ ظ„ظ‡ ظ…ط§ ظ†ظ‡ ظ‡ېط±ظ‡
ط¯ظ‡ ط›ط®ظˆ طھظ‡ ظ…ې ظ¾ظ‡ ظٹط§ط¯

ط¯ې ط²ظ…ط§ظ†ې ط¯ظˆظ…ط±ظ‡ ظ„ظ‡ ډط§ګې
ډط§ګې ظˆظٹط´طھی ظٹظ… ع†ې
ط²ظ…ط§ ظ†ط§ظ…ظ‡ ظ„ظ‡ ظ…ط§ ظ†ظ‡ ظ‡ېط±ظ‡
ط¯ظ‡ ط›ط®ظˆ طھظ‡ ظ…ې ظ¾ظ‡ ظٹط§ط¯

عکظ…ی طŒ ع©ط§ط¨ظ„ طŒ ط²ظ…ط§ ط؛ط±ط¨طھ ط§ظˆ
ط³طھط§ ظ†ط±ۍ ظ„ظˆظ¾ټظ‡
ط¯ ط¨ط§ط±ط§ظ† ط´ظ¾ظ‡ ظ„ظ‡ ظ…ط§ ظ†ظ‡
ظ‡ېط±ظ‡ ط¯ظ‡ ط›ط®ظˆ طھظ‡ ظ…ې ظ¾ظ‡ ظٹط§ط¯

په شنه ابي جوړه کې مه
راته په مخه راځه
انقلابي ، جوړه کې مه
راته په مخه راځه

ګلابي رنګ مې کمزوري ده ،
نه چې و دې بخښم
په ګلابي ، جوړه کې مه
راته په مخه راځه

ګوره ! روژه رالنډه شوې
ده، کافر به مې کړې
سره ،شرابي ، جوړه کې مه
راته په مخه راځه

سپينه جوړه دې مبارک ؛خو
په عذاب اوړمه
دې ثوابي ، جوړه کې مه
راته په مخه راځه

د چاپې دار کميس مېرمنې !
زړه مې شل رنګه شي
اظطرابي ، جوړه کې مه
راته په مخه راځه

داچې درګرده ، زه په زړه
باندې لاسونه ږدمه
د زړه له درده ، زه په
زړه باندې لاسونه ږدمه

د عشق هندارې خړوي ، د
هوس باد را الوتی
له دغې ګرده ، زه په زړه
باندې لاسونه ږدمه

هغه غله سترګې بيا راغلې
ده ، لږ پام په کار دی

هغه بهر ده ، زه په زړه
باندې لاسونه ږدمه

قاتلې ! کوم ساده د لمر
په وړانګوپرخه سپاري ؟

ته يې نامرده ، زه په زړه
باندې لاسونه ږدمه

دا چې دومره پرېشانه ده
صحرا
ښاره ! مړه ستا له خفګانه
ده صحرا

ته ( زما ) په معنا ولې
نه پوهېږې
په ( ذره ) باندې ودانه
ده صحرا

ما د ښار شور ته ورغورځوي
چې مړ شم
له پښو نه مې روانه ده
صحرا

لکه زه چې ستا د سترګو په
لټون يم
هسې کله سرګردانه ده صحرا

د مجنون د ياد پلونه يې
وروران کړل
مروره له بارانه ده صحرا

ط®ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظˆط¨ ط§ظˆ ط®ظٹظ€ظ€ظ€ظ€ط§ظ„ط§طھ
ظٹظ€ظ€ظ€ظ€ې ع©ظ€ظ€ظ€ظ€ړظ… طŒ ط¯ط§ظ†ظ€ظ€ظ‡
ظˆط§ظ†ظ€ظ‡ ظٹې ظˆط´ظ€ظ€ظٹظ†ط¯ظ„ظ…
ط®ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ¾ظ„ ط­ط±ع©ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ط§طھ
ظٹظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ې ع©ړظ… طŒ ط¯ط§ظ†ظ€ظ€ظ€ظ€ظ‡
ظˆط§ظ†ظ‡ ظٹظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ې ظˆط´ظ€ظ€ظ€ظٹظ†ط¯ظ„ظ…

ظ„ع©ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ‡ ظ¾ښظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€طھظˆظ†
ظˆط¬ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظˆط¯ ع†ظ€ظ€ې ظ„ږ ظˆظ… ظ¾ظ‡
ط®ظ¾ظ„ ځط§ظ† ط±ط§ټظˆظ„ ظˆظ…
ط¨ط³ ط®ظˆ ع†ې ط²ظٹط§طھ ظٹې ع©ړظ… طŒ
ط¯ط§ظ†ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ‡ ظˆط§ظ†ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ‡
ظٹظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ې ظˆط´ظ€ظ€ظ€ظٹظ†ط¯ظ„ظ…

ط¨ظ†ظ€ظ€ظ€ظ€ط¯ګظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظٹ
ښظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ‡ ظˆظ‡ طŒ ط¯
ط¨ظ†ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ط¯ظ‡ طھظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ط¨ط±
ظ…ظ€ظ€ظ€ظ€ې ط³ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ط± ظ†ظ‡ ظ„ظٹط¯ظ‡
ظ„ط§طھ ط§ظˆ ظ…ظ†ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ط§طھ ظٹې
ع©ظ€ظ€ظ€ظ€ړظ… طŒ ط¯ط§ظ†ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ‡
ظˆط§ظ†ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ‡ ظٹظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ې
ظˆط´ظٹظ†ط¯ظ„ظ…

ط´ط¹ط± ظٹې ع©ړظ… طŒ ط´ظٹظ† ظٹې ع©ړظ…
ط¯ ط´ط§ړظˆ ط²ړظˆظ†ظˆ ط´ظ€ظ€ظ€ظ€ظ†ظ‡
ځظ†ګظ„ ع©ې
ط§ط® ع©ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ط§ط¦ېظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ†ط§طھ
ظٹظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ې ع©ړظ… طŒ
ط¯ط§ظ†ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ‡ ظˆط§ظ†ظ‡ ظٹظ€ې
ظˆط´ظ€ظ€ظٹظ†ط¯ظ„ظ…

ظ‡ېظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ط± ظٹې ع©ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ړظ… طŒ
ظ‡ېط± طŒ ظ„ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ع©ظ‡ ظˆط¹ظ€ط¯ظ‡ ط¯
ط³ظ†ط¯ط±ظٹط² ظ…ط§ط²ظٹظ€ظ€ګط±
ط§ظˆ ظ…ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ„ط§ظ‚ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ط§طھ ظٹظ€ې
ع©ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ړظ… طŒ ط¯ط§ظ†ظ‡
ظˆط§ظ†ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ‡ ظٹې
ظˆط´ظٹظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ†ط¯ظ„ظ€ظ€ظ…

ط³ظˆط± ګظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ„ ظ¾ظ‡ ظ„ط§ط³ طŒ
عکېظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ړظ‡ ط¬ظˆړظ‡ ع©ظ€ې طŒ
ظٹظ‚ظٹظ†ې ظٹې ظ†ظ‡ ع©ړظ…
ط´ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ع© ط§ظˆ ط´ط¨ظ€ظ€ظ€ظ‡ط§طھ
ظٹظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ې ع©ړظ… طŒ ط¯ط§ظ†ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ€ظ‡
ظˆط§ظ†ظ‡ ظٹې ظˆط´ظٹظ†ط¯ظ„ظ…

خـــدايه زمـــا په
ژونــدانه يــې رانـــه
هـــېر نه کـړې
د مــــخه ښــــې د
وخـــت کــاته يې رانه
هېر نه کړې

پروردګـــاره !
شرمېــــده يــــې
رانـــه هېــر نه کړې
د پلــــو لاندې
ژړېــــده يــــې
رانــــه هېــر نه کــړې

منــــم ، د ژونـــد
ازمــېښت مې ټوله حافظه
اوبه کړه
خــــو ته دا ومــــنه
چـــې ته يې رانه هـــېر
نـه کړې

غوټۍ ځه خير ! شونډې دې
پرانيزه سيالي وکړه خو

د ســــپېرو شونډو
موســـېدۀ يــې رانــه
هېر نه کړې

د ذکـــــر فکر راســــره
دی چـــې ســـجده نــه
کوم
خاونــــده ! نه چــې په
لــمانځه يې رانه هېر نه
کړې

مـــــا نه د خــــپل زړه
د قـــاتل څېـــره له
ياده وځي
وخته ! کـــــاږه واږه
باڼــــه يـــې رانـه هېر
نه کړې

د اينې مخې ته سترګې
توروي او خاندي
د چا وژلو لره ځان تياروي
او خاندي

هغه اسمان چې مونږ ترې
تمه د پنا لرله
هغه پر مونږه تندرونه
غورزوي او خاندي

دوی د سپېڅلي لېونتوب له
رازه څه خبر دي ؟
دا خلک پرېږدئ چې بس کاڼي
وروي او خاندي

دې ته پرون ما د خپل زړه
خبره سپينه وکړه
دا جينۍ ګورې ! دا چې
سترګې ټيټوي او خاندي

ستړی ، ستومانه مسافر
کلونه پس راغلمه
مور مې راغاړې وته ،
اوښکې تويوي او خاندي