پښتو ادب · شاعران
دلاور پرديس
د دلاور پرديس پېژندنه او شعري ټولګه. لاندې شعرونه د افغان اتلان له موجود کتابتون سره تړلي دي.
د شاعر پېژندنه او ادبي اثار
که هر ځل ورسره و وينې هر مرو به دي وخندوي
دلاور پرديس په يوه ډيره غريبه او ناتوانه کورنۍ کي زيږيدلى دى محتر م پرديس د خداى بخښلي عبدالرحمن زوى او د خداى بخښلي بهاؤالدين لمسى نوموړى په ١٣٦٦لمريز ليږديز کال په خپل پلرني ټاټوبي فراه پشت رود ولسوالۍ نعل دښت کلي کي زيږيدلى دى .
د مهاجرت کلونه يې په ايران کي تير کړل د ژوند ناخوالو او ستړياوو تر هلمند ولايت پوري راوستل .پرديس د ماشومتوب زياته برخه په بزګري کي تيره کړې د کار تر څنګ يې لومړنۍ زده کړي د نادعلي ولسوالۍ د زرغون کلي په ښونځۍ کي ولوستلې
منځنۍ زده کړي يې د لښکرګاه په مرکزي ليسه کي پيل کړې .
له ماشومتوبه يې د شعر سره ليونى مينه دلوده لومړى شعر يې د( مور) تر سرليک لاندي په يوه سيمه ايزه مشاعره کي ولوست چي ډير وستايل سو
موري چي زړګى دي ازار نه کړمه
خپل ژوندون په هيڅکله خوار نه کړمه
ستا دعا دي ماته سي ډيوه د لاس
بې له دې رڼا تلل په لار نه کړمه
نوموړى په ١٣٨٤ لمريز ليږديز کال کي فرهنګي ډګر ته راغلى چي د هلمند پر اسمان د يوه ستوري په څير و ځليدى .
د ستړي ژوند په هر حال کي يې د فرهنګي هڅو څخه لاس ندى ټول کړى
په دې ارمان چي د هيواد هره سيمه د پرديس غوندي ځوانان ولري
په پښتني مينه
احمدشاه پاڅون
شعرونه
14 خپاره شوي شعرونه
نصيببشپړ شعر ولولئ
نصيب
دلاور پرديس
زما جانا ن زما دُښمن دى چاته څه ووايم
زړه مي پر تا باندي شك من دى چاته څه ووايم
اوس يې خالي ځاى د ديدن دى چاته څه ووايم
د غم كوڅه د غم وطن دى چاته څه ووايم
د اشنا خط راغلى نن دى چاته څه و وايم
ګيله مني سترګيبشپړ شعر ولولئ
ګيله مني سترګي
دلاور پرديس
چي ستا د سترګو نه مي نه اوړي نظر د سترګو
خلکو ونه كړئ ننداره په ما زديګر د سترګو
لايي ګُمان دى لا دي ونه سو باور د سترګو
منم منم منم منم منم هنر د سترګو
پردېس لاهو كى په څپو كي سمندر د سترګو
بهانهبشپړ شعر ولولئ
بهانه
دلاور پرديس
مه راځه خير دى ما د صبر خزانه پيدا کړه
د ژوند ملګري مي غمونه بيګانه پيدا کړه
دا فاصله چي مو تر منځه بېلتانه پيدا کړه
که خپل ټګۍ کي دي سپيڅلې نښانه پيدا کړه
د اشنا اوښکو ولي لار د ګريوانه پيدا کړه
حالات بدل ديبشپړ شعر ولولئ
حالات بدل دي
دلاور پرديس
اوس افسوس د هغه وطن واك لاس كي د بل ښكاري
وا وښتۍ له دين نه خلك وايي چي پاګل ښكاري
چاچي دُښمن و ايست د هغه نوم پر خوله نه راځي
چاچي بيرته راوستۍ هغه راته اتل ښكاري
څوك چي يې وړي ګټه د جګړو څخه مدام وايي
دا توري تيارې د وطن برخه د ازل ښكاري
يو چي ورته لار ښيې بل هرڅه په ډاډه زړه وړي
ووايه زړګيه تا ته كوم يو سړى غل ښكاري
څوك پكښې د نو ي ابادۍ نښي ليدلاى سي؟
ما ته خو هر څه په كنډوالو باندي بدل ښكار ي
مرګه نور مي واخله چي زه دومره درواغجن يمه
ما ويل خاوره زما ده اوس د نورو پكښې پل ښكاري
دا چي د دستار په نوم پر سرمو دى دا هيڅ نه دى
دا مو وليږي غاړو ته هم دا زموږ قاتل ښكاري
بس ناپوه مالياره ما ته مه كړه د بهار کيسې
باغ كي دي نوكر سپيرو اغزيو ته سور ګل ښكاري
چا ته د غم ساندي وي او چا ته به غزل ښكاري
۱۸\۶\۱۳۸۵