ګل پاچا الفت

هــــــــرکله راشې تازه بهاره          تــــــا دي راوړي ګلان بې شمــــــاره

نری شمال دې دم دعیسی دی         سحر چې راشي له جګ کهساره

 

آب حیات ؤ ، ستــــا بارانونـــــه            ترو تازه شول ټول چمنونـــــــه

هیواد زموږ دې شین ګلستان کړ         هر طرف ښکاري دګلو غرونه

 

دبلبل ځاله  پاڼه دګل شــــــوه                شاعري برخه نن دبلبل شـــــــوه

غنچه دګلو په حقیقت کـــــې                مطلع دشعــــر  روح دغزل شوه

 

تل دې بهار وي زموږ وطن کې          لکه چې روح وي ښایسته بدن کې

څــــانګې دګلو دې تل تازه وي             خـــــزان دې نه وي رموږ چمن کې

بیا وطن ښکاري تازه نوی بهـــار دی                بــــــیـــا پــه غاړه دهر چا دګلو هاردی

باغ کې ځوړند دي  دګلو امیلونـــــه                  ته خو ګوره ورته ! څنګه ښه ګلزاردی

 

هر طرف ځانګي ښایسته غنچې دګلـــو               دمستـــــــۍ دوره راغلې په بلبلـــــو

ښې نغمې له هرې خوا غوږو تــه رســیـږي           په رښتیا چې  بهار وړ دی  ستایلو

 

نن هر چاته  خپله سیمه  ښه ګلــــــــزار دی            دا تا ثیر خدای  نصیب کړی دبهار دی

مرغې باغ کې دي خوشحاله زرکې غرو کې      هر طرف ته چې نن ګورې لا له زلر دی

ځمــــکه تمامه شنه بخملــــــي ده           نــــــــوی بهـــــار دی دکال ځواني ده

دا زوړ جهان چې بیرته ځوان شو            اغیـــــــزه ټوله دپـــــســـــــرلـــــــي ده

ځمکې  په خپل مخ ایښي ګلــونه             ونو پــــه غاړه کـــــــــــــړه امیلونـــــه

دکال ځواني ده وطن سمسور دی             خوشحاله ګـــرځی  ځلمي او نجونه

سحر سبا دی غوټۍ غوړیــــــــږي              دګل  په پاڼــــــــو شبنــــــــم ځلیږي

عجب احوال دی نــــن په ګلشن کـــــې    

ګلـــــونــــــه خانـــدي بلبل کــــــړیږي

ای دهقانه وخت دکار او ستــــــا دزیار دی

ستا دلاس ګټې  ته هر څوک امید وار دی

خبل وطن په هر راز بوټو ښایستــــــــــه کړه

ستا په سعیه داوطــــــــن ګل ګلــــــــزار دی

*     *      *

ګــــوره پــرې نږدې دا ځمکه هسې شــاړه

دنیــــا ده ستا دغــــوايي په ښــــــکر ولاړه

نن ملا ټيټه کړه خپل کارته غفلت مه کړه

بیا په خپل چمن کې ګرزه هسکه غــــــاړه

*      *       *

ستا دلاس ګل ته بلبله خــــوشحالیــــــږي

ستا له باغه هر سحر وږمــــه تـــــا ویــــږي

ښایسته نجونې ږدي ستا ګلان وربلو کې

بورا هم ستا په ګلانــــــو ټـــــپــــــریـــــــږي

هغه ښکلو چې په خپل حسن  سینګار

زړه له هر چا ځنې وړلــــــو په تلــــــوار

ورته ګوره چې نن ټولو زړه بایللــــــې

په ښایســـــــت او لطافت دنو بهـــــــار

 دا ښایست ګلا لي غرونه بې نظیـــــــر

په هرګوټ کې یې لیده شي یو کشمیر

هیڅ بلبل له دې چمن نه وتی نه شــــــــي

تړل شوي دي دحســــــن په ځنــــــــځیــــــر

څــــــــومره ښکلي ښکاره کیږي چمنونـــه

په لیدو یې تازه کیږي مــړاوي زړونــــــــه

ښکلي ټول نن دبهار سیل تـــــه وتلـــــــي

پسرلي کې  لیدل کیږي ښه مخــــــونـــــه

چاچې ايښی
دا شين خال ستا په جبين دي
زما زړه هم  د هغه د لاسه شين دی

ستا امېل
کښې يې سل زړونه دي پېيلي
چا جوړ کړی ستا د غاړې لونګين دی

جوړه شوې يې
د لمر له پلوشو نه
ستا د عشق پر حرارت مې دا يقين دی

سور سالو دې
سره لمبه ده نه پوهېږم
که زما د زړه په سرو وينو رنګين دی

د جمال
پرښتې ته چې جوړولې
ورلېږلی چا سلام چا آفرين دی

معجزه ته د
قدرت او د خلقت يې
په رښتيا چې خدای
ج
احسن الخالقين دی

خدای
ج
دې ساته په امان له بدو سترګو
دا دوعا د پښتو زمونږ آمين دی

ژاړي په
غمونو کې خواخوږی د هر چا سره
سل پتنګان سوزي د يوې شمې ژړا سره

ډک زړګۍ له
اوښکو ګرځي ورېځې په آسمان کې بيا
څه ژړا ملګرې ده د ژوند يوې برېښنا سره

ټول باغ
ژړېدلی ځکه اوښکې دي د ګل په مخ
ډېر لکه لاله داغلي زړونه شته صحرا سره

نه ښايي
انسان ته چې د بل په غم غمجن نشي
لويه بدبختي ده که څوک نه ژاړي  له چا سره

داسې بې غمي
دې خدای په هېڅ کور کې پيدا نکړي
يو کور کې چې وير وي او بل خاندې له ليلا سره

پرون سالار
وې نن  د نورو صوبه دار پښتونه
ډيورنډ شو خاورې ته يې خط کې يې ايسار پښتونه

د پاکستان لاس کښې اسير ډېر پښتانه وينمه
تا غوندې بل چېرته څوک نشته خواروزار پښتونه

نه يې روان د احمد شاه شېرشاه ميرويس په لاره
ولې دې پرېښوده د پلار او نيکه لار پښتونه

مغــُل بيا راغله خوشحال خان څه شو او چېرته
چې درته ووايي د ننګ غيرت اشعار پښتونه

اپريدو ونيسئ خيبر مومندو مه ګورئ نور
په ننګ راپاڅېږه ته هم د ننګرهار پښتونه

غواړم له تانه د ميرويس او احمدشاه کارونه
د لويو خلکو په ځای ناست د کندهار پښتونه

د پکتيا پښتونه تاته ډيرې سترګې اوړي
ته مشهور په ننګ غيرت په هر ديار پښتونه

وزيرو تاسې په هر وخت کښې جهادونه کړي
انګرېزان ستا له لاسه تل وو ناکرار پښتونه

خبرې ډېرې
دي اوږدې کيسې به نه کومه
دومره تپوس دی اوس له تا ځنې په کار پښتونه

د خوشال خان
خټک پښتو پښتونولي دې څه کړه
د احمدشاه او دمحمود شهنشاهي دې څه کړه

د چا فخر د
سيسۍ، زرکې په ښکار
د بل فخر په وژلو د ښامار

د وړوکي کار
وړوکی د لوی  لوی
د هر چا قدر د خپل کار په مقدار

د عقاب
پرواز ته ګوره چرګ ته ګوره
چرچرک چېرته او چېرته موسيقار

چا سره نقشه
وړه چا سره لويه
يو به خونه جوړوي يو بل لوی ښار

څوک سينګار
کوي څوک کار کوي څوک لوبې
ملتونه جوړوي ملي معمار

عادي خلک به
کوي عادي کارونه
نوابع لري په کار کې ابتکار

د تاريخ جبر
کوي لوی لوی حکمونه
څه راوځي جريده کې  د روزګار

ډېره لويه
غېږ  په کار ده مستقبل ته
لوی جريان کې يې چې ښکاري څه اثار

زړونه داسې
ګواهي لي چې هر ګوره
نوي نوي څه راوړي ليل ولنهار

لوی بدلون
دی راروان پدغه لوري
وڅارئ  د شپو او ورځو لويه لار

ډېر څه وړي
ډېر څه راوړي انقلابونه
نه پرېږدي يو سړی خورد او بل خروار

ولسي نظام
هر څه خلکو ته سپاري
هم د کار مسئوليت هم اقتدار

مساوات نشي
راتلای څو چې هېواد نه
باداري اغايي کډه نه کړي بار

چې پيدا شي
اطمنان خوښي په زړو کې
نيسي  ځای د خلکو زړونو کې سرکار

بدبيني
بدګماني غلط فهمي
نوي خلکو کې چې خلک وي اميدوار

ژوندي کيږي
اميدونه اسرې هيلې
په افسون د محبت په ښه کردار

علاقه نظر
هغسې نه جلبيږي
لکه څوک چې جلبوي علاقدار

نه په چل
باندې کېدای شي نه په جبر
څه چې کاندي شخصيت د يو کردار

زړه چې ښه
شي په ښه زړه بيا هر څه کيږي
هغه کيږي چې نه کيږي په اجبار

ورور دې
خواري او مزدوري کوي له پلاره سره
تا په مستۍ کې امېل وشکاوه له ياره سره

مور دې
مېچنې ګرځوي خور دې منګي ډکوي
ته سور پېزوان غواړې د سرو زرو د هاره سره

ده غريبي
خواره خواري کور کې څه نه دي پاتې
مه کوه لوبې له درهم او له ديناره سره

دلته د ښځو
په سر خاورې دي د ناز ميرمنې
تا يارانه ده اچولې دنيا داره سره

خبره نه يې
ستا په خويندو ميندو څه تېرېږي
ستا سرو کار  دی تمام عمر له سينګاره سره

عيش و عيشرت
دومره ډېر پرېرده د وطن مېرمنې
مينه پيدا کړه د خپل کور له کسب و کاره سره

يو زړه په
لاس کې ونيسه نور زړونه مه ځوروه
مناسب نه دي دا خويونه له دلداره سره

په سرو مال
چې د وطن خدمت ته نه وي تيار
مه ګوره هېڅ د هغو خلکو له ريباره سره

ورسره مه
خانده ! چې خاندي په خوارانو باندې
د ناز خندا کړه د وطن له خدمتګاره سره