ګل پاچا الفت

شهرت د عقل له نامه دافلاطونه نه ځي

د ازادی مينه هېڅکله له پښتونه نه ځي

که هر څه لاړ شي له دې د هر او جهانه ځنې

د بل له جغ لاندې ژوندی  ويښ ملتونه نه ځې

أ زادی معراج ته نه رسېږي هغه کسان

چې د غيرت او ننګ  په لار کې يې سرونه  نه ځې

په توره باندې چې مړ نه شي څوک يې نه پېژني

داسې مزار ته پښسنې ملالی نجونه نه ځې

سرومال ځې د عشق په لار کر خاورې کېږي ږړونه

د ليلی مينه پس له مرګه له مجنونه نه ځې

زه بل څوک نه یمه اولاد دغریبانویمه

سکنې ورور دعاجزانودخوارانویمه

یمه له خاورونه پیدا خورمه له خاورو پیدا

دلاس نیا لګې ددې غریبو دهقانانو یمه

ماته آغا ماته بادار ماته صاحب مه وایه

ډیرویریدلې له نامه دصاحبانو یمه

چې ورته بل نیسې اوبه نور یې بی آبه غواړم

وینو ته تږې زه دداسې بادارانویمه

دبل زحمت کې چه خپل ځانته راحتونه غواړې

دسردښمن ددې بیرحمه ظالمانو یمه

زما په زړه کښې دبل چا محبت مه لټوې

زه دخوارانودډیووله پتنګانویمه

چې شبه او ورځ په خوار غریب خپل خدمتونه کوې

ددوې خادم نه یم خادم دخا دما نو یمه

د تــــوتـــیــــانـــــو لـــــــــه ویـــــــــنـــــــــا دا مـــعــــلـــــو مـــیـــــږي

چــــــي خـــــبـــــــرو بــــــانـــــــدي څــــــــــوک نــــــه ســـــــړي کـــــــیــــــــږي

ســـــــــړي نـــــه دي چــــــي یــــــــې کــــار د ســــــړې نــــــه وې

پـــــــــــه خـــــــبــــــــــرو کـــــــــــه هــــــر څـــــومــــره ښـــــه پـــــوهــــیـــــــــږې

په مذهب اودين خندا څه په کارنه ده

پيروي د هر هرچا څه په کار نه ده                                                  

که مانع د جدو جهد او د کاروي

شيخ صاحبه دا قبا څه په کارنه ده                                                  

نن د توري حکومت دي په جهان کي

اوس اوږده او شنه امسا څه په کارنه ده                                                

د خپل زړه کورته د علم ر ڼا راوړه

داد غره په سر رڼا څه په کار نه ده                                                

چي تيره توره سره زرکړي بي برشه

دا هنر دغه کيميا څه په کارنه ده                                        

په دنياکي که فايده ترينه وا نخلي

أ خرت کي خو دنيا څه  په کارونه ده                                     

چي تميز د نر او ښځي پکي نه وي

په هغه ژبه وينا څه په کار نه ده                                    

ځان ستايل به دي منصور غوندي په دارکا

پخپل ځان خپله ثنا څه په کار نه ده                                 

له ګلو ډک دي غرونه رغونه                   زرکو سره کړي پښي لاسونه

د سپينو زرو تختي ښکاريږي               سړي چي ګوري نن أبشارونه

بهارګل راو وړغرواورغوته                     د شپنو پام شو خپلو ناروته

زرکه ځان ولي بياله ګړنګه                          مستي ختلي د غرو سروته

صحرا په ګلو څه ښه ښکاريږي           ګلان په ښکلو ښه ښکاره کيږي

غرونه رغونه له ګلو ډک دي

بلبل په باغ کي هسي ګر ځيږي

د وطن په محبت باندې قسم خورم

چې د ځان له غمه زيات د وطن غم خورم

د وطن د شرف سپريم نه وېرېږم

که د تورو ګذارونه دم په دم خورم

دا خوږي ، غواړي کولي دي وي د نورو

د وطن د فاع کښې زه ګولۍ د بم خورم

کفن نه غواړم د ژوند جامو کښې د رومم

د جنت  باغ کښې مېوې رقم رقم خورم

دوطن پر هېز د بې ننګۍ له خورا کونو

په غيرت ګټلی شي  به ولې کم خورم

د وطن داعتلا  تږی  يم ځکه

لکه ګل هره شپه څاڅکی د شبنم خورم

زه هغه يم چې تل ننګ په وطن خورمه

هغه نه يم چې رشوت سود او سلم خورم

چې په سر مې د وطن خدمت منلی

څه پروا ده که خپل سر لکه قلم خورم

ای زما د زړګي سرد سترګو توره

د بهار وږمه تا وېږي ستا له کوره                             

                       داجهان بهار ښايسته کړستا دپاره

ته له خپل قدره خبرنه يې هر ګوره                              

        که اسمان اوکه دامځکه که هوا ده

که د لمراو دسپوږمۍ سپينه رڼاده                             

دغه واړه خدای پيداکړه ستا د پاره

        دنيا ټوله ستا ددوه سترګو بهاده                               

ګلو ځان ښايسته کړی نن زمان دی

ستا دپاره  پيدا شوی داجهان دی                               

هرشی غواړي چې مقبول شي ستا حصورکې

د ﻻله په زړه کې هم دغه ارمان دی            

په ږيره د بابا اوس ماشومان لوبې کوي

خپه يم په مشرانو چې کشران لوبې کوي

په مدحه په ستايلو په بوټونو پاکولو

داحلق نن سبا په والاشان لوبې کوي

چې هرطرف يې بيا يی په هماغه طرف درومي

په ځينو کار دارانو درباريان لوبې کوي

سپاره يې په اوږوشوه چې په دې فن کې استادؤ

واړه  په لويو باندې دغه شان لوبې کوي

حاکمه خبرنه يې تاته څوک نشي ويلی

په  تاباندې  څو تنه  ملکان  لوبې کوي

چې ساتي بيزوګان او ټوله ورځ شادي بازي کا

ډېر ښه دی  تر هغو چې په انسان لوبې کوي

که هر څه دې زړه غواړی هغه کېږي چې پيسې وي

رشوت په رشوت خوﻻ باندې هرشان لوبې کوي

ما وليد مردارخوردی جګ مقام ته رسېدلی

د ستورنشان يې واخيست په  ډيران لوبې کوي

د سپوقدر زياتېږي په هغه ځاي کې هر ګوره

چې تل يې په چرګانوګيدړان لوبې کوي

دغلو ملګری کېږي هغه وخت کې تمام خلق

دشاه په رعيت چې حاکمان لوبې کوي

هرڅه هلته بل شان وي حقيقت نه معلوميږې

په سترګو او نظر چې مداريان لوبې کوي

جوړېږي نه هيڅکله خو د مرګ تر ورځې پورې

زمونږ په رنځورانو پساريان لوبې کوي

د مچ مېږي کارنه دی چې په سره اورځان ستي کا

په بلو لمبو باندې پتنګان لوبې کوي

يو ورځ په يوه باغ کې ګـــــــــــــرځېـــــــــــــدمــــه

د وږمې په شان  له ګلو تــــــــــاوېــــــــــــــدمــــه

وخت د بو ټو اېښود لــــــــــــــــو د بــــــــاغوان ؤ

ښه موسم د جدو  جهــــــــــــد دانــــــــــــسان ؤ

دغه باغ ؤ ډېر پخـــــــــــــوا دلـــــته جوړ شوی

خو هما غسې ؤ ځــــــــوان نه وزوړ شـــــــوی

بعضې بوټی به که وچ او يـــــــــــا فــــنا شوه

کال په کال به په کې نور نيالګی پيدا شوۀ 

چمــــــــــنونـــــــــه او خيابان به يې  بدل شو

هره روځ به پکـــــــــــي جوړ نوی محفل شو

يو ونه  به  لـــــــــه بېــــــــــــــخه  و وتـــــــــــله

 بله ونه به يې ځای کې درېــــــــــــــــــــــــدلــه

مګر نوم د باغ هر وخت پـــه يوه حـــــــــــال ؤ

داتغيير  د ونو بوټو پــــــــــــه هر کـــــــــال ؤ

په زړه کې عشق د ښکلي يار ښه دی
په سر کې فکر د دلدار ښه دی
چې مرور آشنا پخلا کاندي
يوې جرګې نه يو رېبار ښه دی
ټولو سازونو سرودونو څخه
د مهرويانو شرنګهار ښه دی
چې ښکلي ناست وي او نازونه کوي
د مکېزونو تود بازار ښه دی
د آشنا مينه کې چې هر څه هېر شي
هسې جنون هسې خومار ښه دی
په دروېزه که ديده مومي د يار
عاشق ملنګ او خوارو زار ښه دی
چې په حجرو کې يې د عشق سندرې
هره شپه اورم ننګرهار ښه دی