ای زما د زړګي سرد سترګو توره

د بهار وږمه تا وېږي ستا له کوره                             

                       داجهان بهار ښايسته کړستا دپاره

ته له خپل قدره خبرنه يې هر ګوره                              

        که اسمان اوکه دامځکه که هوا ده

که د لمراو دسپوږمۍ سپينه رڼاده                             

دغه واړه خدای پيداکړه ستا د پاره

        دنيا ټوله ستا ددوه سترګو بهاده                               

ګلو ځان ښايسته کړی نن زمان دی

ستا دپاره  پيدا شوی داجهان دی                               

هرشی غواړي چې مقبول شي ستا حصورکې

د ﻻله په زړه کې هم دغه ارمان دی