جاوید احمدزی

 

د مینې کار او بار کې نقصان خو به وي
د زړه سودا کې د زړه تاوان خو به وي

چې په خپله د عشق اور ته ځان ګزار کړي
نو د لمبو په منځ کې ګوزران خو به وي

اوس چې سترګو ته په کومو سترګو ګوري
بیا د هغو سترګو نه باران خو به وي

سم دم سړی شي لېونی چې مین شي
د پاګل سړي څیرې ګریوان خو به وي

که پرېشاني یې وي د پرېشانو زلفو
لکه احمدزی پرېشان پرېشان خو به وي

غزل

 یو غـــم د ســل غــمـــونو برابر دی نن
 چا ویل چې په دې کلي کې اختر دی نن

 دلته هـــره کــوڅه لــه ســوالــګرو ډکه
 دلته بیــا هــغــه خوار یـتــیم نهر دی نن

 پرون هم د چا په کور کې ویر وو نن هم
 بــس هــمدغــه د نـــن تازه خبر دی نن

 زما ځوان شاعر د نجونو مستي غواړي
 د پــښــتــنې پــوړنــي تــه خطر دی نن

 نه یې په سر کې څه ، نه څه تپوس کوي
 زما لیکوال صاحب لږ څه اوتر دی نن

 د ښار نامتو زمری خان هم ګیډړ وخوت
 د خیرات په وخت کې خان په سفر دی نن

 احمــدزیــه د مــظلـوم مـــرســتې ته ورشه
 اوس خو د قوم مشرتوپ ستا په سر دی نن

څومره خوند چې يتيم سره په ژړا ده
هسې چيرته امیر سره په خندا ده
زما يواځې ، يواځې ځان بهر دی
روح مې اوس،اوس هم په زړه کې د اسيا ده
زه موسی خان به څنګه غزني هيره کړم
هره ټپه کې مې ګلمکۍ اشنا ده
سوالونه وګړئ په زیارتو د وطن
دغه مېنه مو جنت په دې دنيا ده
شعر مې ليکل يو دم راباندې سبا شو
ګوره پروانه تل پر شمع شیدا ده

چې د بڼو په شان د غشي پر ما يلغار کړي
لکه ظالم پوځ د زړه پلازمېنه مې ناتار کړي
بورا به هغه دم د ګلانو طواف پرېږدې
که ما غوندې مينه د خوبانو په رخسار کړي
يو يې سترګې تورې بل يې رانجه کړه پې پورې
نو ر وژلو ته د عاشقانو څه تلوار کړي
زه د ښکاري په دام کې پريوتم بې خبره
د صیاد په دود اشنا د مفتون زړونو ښکار کړي
دا چې څومره غمونه پر ما باندې انبار دي
مينه کې پښتون يم ،کنه غر خو هم هموار کړي
خلک مې بولي مجنون د عشق په کار او بار کې
پتنګان سوځيدلو کې د مينې اظهار کړي
د غزل په زده کړه کې زه لا بېخي ماشوم يم
د يار يادونه دی چې رنګين زما اشعار کړي

بلجيم د انتورپن ښار 11/06/2012

خلکو راشي ما د يار کلی ته بوځی
دغه ملنګ هغه خوار کلی ته بوځی
د ګلانو چم کې چې اغزی لټوی
دا ليونی له دې ښار کلی ته بوځی
ترڅو به بند يم د سرو زرو پنجره کې
مسافر خو هم يو وار کلی ته بوځی
زه چې ځان ساتم له هر توفانه څخه
نن مې په غاړه کې دار کلی ته بوځی
نور مو بهانې نه منم زر شي زر شي
احمدزی پر نږدې لار کلی ته بوځی

د بلجيم په انتورپن ښار کې د افغان کلتوري ټولنې په کــوربه توب د روان ۱۳۹۱هـ ل دغويې دمياشتې په شپارسمه نيټه چې ٢٠١٢م د مۍ لــه پنځمې سره برابره ده دمــــازديګر په پنځه بـجو دپسرلي ترعنوان لاندي مشاعره جوړه کړي.
نو په دې مناسبت افغان کلتوري ټولنه ټولو ښاغليو شاعرانو، ليکوالانو د ادب او کلتور مينه والو ته په خورا مينه دګډون بلنه ورکوي.
هیله ده د لازياتو معلوماتو لپاره په لاندې بريښناليک او يا هم ګرڅنده شمېره اړيکه ونيسۍ:
بـــــــريښناليک: ahmadzai_khan@hotmail.com
ګرځنده شمېره:۰۰۳۲۴۹٤۷۲۲۸۱۸

پـــــــــته:
EveraertsStraat 97
2060 Antwerpen
Belgium
د افغان کلتوري ټولنې لخوا

راشه چې څه غمونه سره شریک کړو
د قندهار یادونه سره شریک کړو
د شين اسمان تر لاندې د شنو فصلونو
هغه تېر وختونه سره شریک کړو
زما د ماشومې لورکۍ خوږه پښتو
اوس يې تش سوچونه سره شریک کړو
سپېره مخ يم د چورلکو په نڅا کې
بس خړ پړ رنګونه سره شریک کړو
تا چې تل ستاينه د ګودر کوله
لوټ شوی خيالونه سره شریک کړو
نه اوری د مظلوم فریاد ټول کاڼه دي
څو پاتې غږونه سره شریک کړو
د احمدزي مقصد پښتون وښول دی
د وروری لفظونه سره شریک کړو

مورې په کومه ژبه ستا د مینې اظهار کړم
زما ځان او زما جهان يې بس دا اقرار کړم
دروازه کې ناسته د راتلو لارې مې څارې
خدای ږو اور پورې په ډېر درم او په دینار کړم
چې مورکۍ مې رانه ملال،خپه،غمجن وی
نور خو بيا زه پښتون نه يم که پر سر دستار کړم
څه ښه وایي جنت د مور د پښو لاندې دی
دا ژوند به نثار تر هغه ژوند هزار هزار کړم
دغه څو بیتونه د غټ ديوان ارزښت لری
ورته ګورۀ ادکۍ داسې ګلګون خپل اشعار کړم
18/01/2012
بلجيم د انتورپن ښار

زمونږ پر ښار د غمونو طوفان راغی
پر خلکو سخت دبمونو باران راغی
هرې خواته د ژړا او ماتم غږ و
ډېرو جنازو ته ژړا د اسمان راغی
خوار ولس ته زندګي شوه ډېره سخته
ګيله وه د دو په سترګو کې له بخته
کډې بار شوې له وطنه د خوارانو
د بېګناه او غريبو مظلومانو
پاکستان کې مېشته شو تشو ډاګو کې
سره لمر لاندې استوګن شو خېمو کې
زرغون کړه په محنت دوی خالي دشتونه
ابادکړۀ په کې ډېر ښه ښه لوکس کورونه
له ناکامه نورو کډې کړې ايران ته
خپل ګاونډي نيږدې هېواد همزبان ته
په خوارۍ او زحمت پيسې ګټلې دوی
زر رنګه سپکې سپورې اورېدلې دوی
پاتې نور ځان ورساوه اورپا ته
د ماشين او انسان جوړ دغه غوغا ته
زړونو کې د دوی لوی لوی ارمانونه و
بې خبر د دغه ښار له قانونه و
دلته شپه او ورځ غم دی بېغمي نشته
د مهاجرو سره د چا ياري نشته
دا څراغان ښار دا جګ جګ بلډنګونه
زندان دی د پردیو دغه کورونه
زما په کار نه دي دا عصري ښارونه
قسم دی ياديږي مې د وطن غرونه
زړه زما نور تنګ شو دغه کورونو کې
هره شپه وطن مې راځي په خوبونو کې

- بلجيم

زه او زما ضمیر
نن مې وکړی خپل وجدان سره خبرې
د ضمیر له پټ جهان سرې خبرې
ورته ياد مې کړل د هالنډ ډېر ګلونه
چې عدن سره سيالي کوي باغونه
له نګهته يې مچۍ په ګډا راځی
مفتون زړه ته زما بيا هم ژړا ر اځی
ستاينه مې ورته پيل کړه د ښکلو
مونږيې کړو لکه اخګر د اور بڅرو
صفت مې ورته وکړو ، پاریس دپيغلو
څه د بلجيم د اياغو ، ډکو پيالو
ناڅاپه شعور نه داسې اواز راغی
مساپر روح ته يو سوزاوګداز راغی
وويل همیش مسلمان يم زه پښتون يم
دخپلې خړې خاورې به تل مجنون يم
تار،تار څادر زړې څپلۍ مې يادېږي
قسم د تناره ډوډۍ مې يادېږي