زلمی نصرت

شين اسمان وريځو پو ښلی
نه سپوږمۍ ښکاري نه ستوري
نه د ورځې د لمر څرک شته
هم سپرلی مرور تللی
بلبلان له ملکه تللي
ونو پاڼې رژولي
لوڅ لغړ ښکاري ښاخونه
که گلان دي که تاکونه
که باغونه که ځنگلونه
ټول اخته په ویر د ځان دي
نو ته کومه ښکلا ستایې؟
چې خزان پسې خزان وي

پـاڅـیـدلـی لــوی ټـــبــر دی
هـم په لـر دی هـم په بر دی

پـه ویـشـتـلـو نه غـورځیږي
جـوړ لـه کـاڼـو یې ټـټـر دی

نـړۍ ټـولـه کـه یـو لاس شي
نــه نــړیــږي اوچت غـر دی

یو که وژني سل به پاڅي
دا د سـتـر ټـــبـــر هـنـر دی

د وزیــر۱ څـراغ مــړ نــه دی
تـل روښـانـه لـکـه لـمـر دی

یادونه:
(۱) وزیر نه هدف وزیر محمدگل خان مومند دی 

 ـ دنمارک

 

فریادونه د افغان به جـوړ توفان شي
د ستم د واک بنیاد به په لړزان شي

گـاونــډيــه پــه دې پــو شـه یـوه ورځ بــه
ستا فریاد به هم زر پورته تر سبحان شي

د خـزان موسم مو هـیـر نـه شي مـلـگـرو
د هـر باغ گلان خزان کې به رېزان شي

دا وطــن بـه بـیـا را پـاڅـې ای مــغــرورو
مات غرور به مو او مات به مو نشان شي

دا ساعـت ډیــر لرې نـه دی رانږدې دی
چې تېری مو در په یاد په "کله گان" شي

زلمی نصرت

اور دی
اور دی
د زړه اور دی
د عشق زور دی
په گوگل کې، چې تاویږي، را تاويږي
نه مړ کیږي
نه سړیږي
نه ودریږي
لا گرمیږي
لا خوټیږي
لا پخیږي
هټکرۍ په کې ماتیږي
ویلې کیږي
سرې لمبې ترې پورته کیږي
د پنجرو نه یې مرغان لکه سپرغۍ په هوا کیږي
هوااخلئ، هوا نیسي
جگو غرو په لور خوځیږي
هلته،هلته د خپل خیل سره یو کیږي
هلته، هلته سنگر کیږي
 په لوړ غږ بیا داسې وایې
" د ډهلي تخت هیرومه، چې را ياد شي
زما د ښکلی پښتونخوا د غرو سرونه"

 بیا هغه وختی ارام شي
دلارام شي
 چې، ازاد پښتونستان شي
چې، ازاد بلوچستان شي.

دنمارک

ملک او خلکو ته خپل
امانت کار که شي
یو ايماندار که شي
یو خدمتگار که شي
ښه د باور به شي
عادل داور به شي
باتور رهبر به شي
ښه منور به شي
یو ښه افغان به شي
لکه امان به شي
که شي راپورته کوم څوک
د پرگنو هم رنگه
که ملک ژغوري له جنگه
د اشغالگر له چنگه
د ترقۍ له پاره
د خپلواکۍ له پاره

د بل په زور که راشي
لکه سور اور به راشي
نه به يې رنگ خپل وي
نه يې نیرنگ خپل وي
نه يې پیام خپل وي
نه يې کلام خپل وي
نه يې قیام خپل وي
نه يې نظام خپل وي
نه به يې سر خپل وي
نه يې سپر خپل وي
قدرت او تخت به لري
خو ډیر کم وخت به لري
د پرگنو له زوره
د خپلې خولې له اوره
که غر شي هم نړیږي
دستار يې هم غورځيږي
تاریخ یې هم توریږي
رنگ به يې هم زیړیږي
عقل بې سر ته را شي
چې مرگ يې در ته راشي
خوب کې به ویني غدار
چې يې چيچلی ښامار
نصرته پام دې نیسه
پام دې کلام ته نیسه
ځان دې ساته له اوره
د غلامۍ له توره

٢٢.١٢.٢٠٢٣

دنمارک

 

(دغه نظم لایق صیب ته ډالۍ ده)

 یوه ساده د غرو قصه ده
د کاوون د زړه وږمه ده

 اباسین څپو، څپو کې
 د بادبان د زړه څپه ده

 سلیمان د غره په څوکه
 داسې هسکه ده شمله ده

فرق یې نشته له گُربته
 هر پرواز یې هنگامه ده

 ولَسو نه با خبره
د افغان د درد ناله ده

 د کوچیانو په شان درومې
 د کیږدیو شنه لمبه ده

 د چونغر په ترانو کې
 د ادب ښکلا پرته ده

 طبیعت یې انځور کړې
 ښه رنگینه منظومه ده

 بډاینه د پښتو کې
 د الماسو مجموعه ده

د پښتون په ننگ قلم یې
 د یو والې ښه بیلگه ده

 اتفاق که سره وکړو
 فرهنگ لاره یې رڼه ده

 د فرهنگ په سپین میدان کې
 بې تکراره علامه ده

 خوله یې چا پرېکړه نه شوه
 ظلم ضد یوه څیره ده

 مینه یې هیڅوخت نه ورکیږي
 زما زړه کې دا پرته ده

 زما تنده پرې ماتیږې
 خیر که نورو ته ترخه ده

 له امو نه تر جیلمه
 د لایق چیغه خوره ده

 هندو کش ته په نظر کې
 داسي، داسي کلک صخره ده

 هر یو شعر یې حماسه ده
 د نصرت د زړه ټپه ده

دجولای شپږمه
 دنمارک
د وایلی ښار

 

 

پـاڅـیـدلـی لـوی ټـبـر دی
هم په لر او هم په بر دی

په ویشتلو نه غـورځیږي
جوړ له کاڼو یې ټټر دی

 نړۍ ټوله که یو لاس شي
نه نړیږي چې، چونغر دی

یو که وژنې سل بـه پاڅي
دا د سـتـر ټـبـر هنر دی

د عـارف څراغ مړ نه دی
 د غره سر کې لکه لمر دی

 

دنمارک

 

چـې د بـل په خوښه راشې او پـیـشـوا شې
د خـپـل اصـل نــه بــه خـامـاخـا جـدا شې

نـه بـه گـل نـه بــه بلبل پاتي شـې بـڼ کې
که اغـیـار دې د مـالـیـار پـه جامه را شې

د بــل چــا د زړه پــروا بــه کـلـه وکــړي
چې څوک خپلي رسوایـې ته بې پروا شې

چې نــه شـرم نـه حـیـا پـیـژنـې ژونـد کې
داسي خـلـک دنـیـا دار پـــه دې دنـیـا شې

کـلـه مـیـنـه او محبت وې هـغـه کـور کې
چې یو ورور و بل ورور ته سره بلا شې

چـا لـیـدلـی پـه خـره کـوږ بـار تـر منزله
پـه خـره کوږ بار نیمه لاره کې خطا شې

د ارمــان ونـــه بــه هـلـه شې سـمـسـوره
چې ارمـان دې پـه رښـتـیـا سـره بـنـا شې

کـه قـبـلـه مــو عـوض نــه شې ای نصرته
دغـه حـال بـه مـو تـر مـرگـه مــدعــا شې

۱۲.۰۵.۲۰۲۰  ـ  دنمارک

 

د چړو آواز

چې آزادي مـو د چـړو آواز شي
چې له کـوتـرو نـه وزرونـه باسو
رڼــا او لـمـر څـخـه چې مـخ پټوو
مینه او ښکلا چې د جنت برخه وي
حــرام تـه مـخ حلال تـه شـاه واړوو
مـالـیـار گـلـونـو سـره لـوبـې وکړي
بوخت وي پـه بـاغ کې د اغــزو پـه کـر کې
د بـیـت الـمـال غــل چې حـاکـم د ښــار شي
سیاست پـه ملک کې چې رنگین درواغ شي
دلـتـه رڼا او سـولـه څـلـه راشي
مـوږ خـو د سولې او رڼا پـه مانا نه پوهیږو

۱۶.۰۴.۲۰۲۰
وایله
دنمارک

 

 

زمـونږ رنــځ دی مـسـلـسـل
کور په کور کې اور دی بـل
لـوی دلــیــل یـې جهالت دی
چې د جنگ په لار ږدو پـل

کوم ایمان دی کوم غــیــرت
چـې نـیـواک ســره یـــو مـل
د اغــیــارو پــــه لــمــســون
پــر یـــو بــل کــوو یــرغـل

یــو اخـتـه پــه خــرافــاتــو
کـړو بــې سـوچـه تـل اټکل
د کور ستونزه وړواغیار ته
له اغـیـار یـې غـواړو حـــل

زه نـــصـــرت وایــم مــتــل
ژونـد بــه نــه شي هیڅ بـدل
چـې نــه زیـار وي نــه تکل
هــر څـه پـریږدو پـه تـوکـل

۰۷.۰۴.۲۰۲۰
وایله
دنمارک