پښتو ادب · شاعران
اتل افغان
د اتل افغان پېژندنه او شعري ټولګه. لاندې شعرونه د افغان اتلان له موجود کتابتون سره تړلي دي.
شعرونه
27 خپاره شوي شعرونه
غزلبشپړ شعر ولولئ
غزل
اتل افغان
نه ما درکړې نه تا راته راکولې ائينې
مونږ څه وکړل خو ماتې مو کړې ټولې ائينې
د هيچا زړه اوس نه غواړې چې تانه شي بهر
په داسې غم دې واړولو شولې ائینې
زما لفظونه خپله کړي زما ترجماني
زه غلى يم خو شولې غزل بولې ائینې
د جنګ په نغارو کې دې اوس خلک یادوي
د امن په سندرو کې سنبولې ائنې
زره زره وجود به پکې بیا هم ښکارېدو
که هر څو مې یو ځای ته کړې راټولې ائینې
اتله! خدایزده دا خلک په سترګو شول ړانده
که ورکې مو وطن کې شوې د سولې ائینې
غزلبشپړ شعر ولولئ
غزل
اتل افغان
لمر نه يم، سپوږمۍ نه يم، اسمان سره نږدې نه يم
زه د دغې ځمکې د ښايست حصه په دې نه يم
ښه ده چې د ظلم په بنياد باندې ژوند نه کوم
ښه ده چې د ګل غوندې ازغو ته په سجدې نه يم
پام کوه چې ما د جنګ لپاره استعمال نه کړې
زه خو ګرانه ستا په لاس کې غشی د ليندې نه يم
لا خو د غزل ارته سينه کې مزل پاتې دی
لا خو راتېر شوی د ژوندون له تجربې نه يم
خامخاچې وژني پتنګان د خپل ښايست په اور
دومره هم پلوی د رڼا د عقيدې نه يم
غزلبشپړ شعر ولولئ
غزل
اتل افغان
ستم ظرفي ده چې په ګته مې تاوان بدل کړو
زمانه نه بدلیده ما ورته خپل ځان بدل کړو
پښو فرشونو کې نیالګي د کلو ځکه کرم
که دغه ښار مې چرته بیا په ګلستان بدل کړو
د ماشومتوب د لیونتوب دې مرتبې ته ګوره
مونږ به په خپلو کې یو بل سره قران بدل کړو
نه ورته ژوند ارزښت لري نه محبت زمانې
د پرمختک په نوم دې دغومره انسان بدل کړو
زما د زړه کیفیت هم په ژړا دا رنګه شي
لکه د غره منظر چې څه رنګه باران بدل کړو
ما ویل که مرمه هم خو خپله خاوره نه پریږدوم
نه مې وطن پریښودو نه خو مې مکان بدل کړو
جنګ لا هم هغسې روان دی د مذهب په نامه
لوبه هم هغه ده خو صرف یې میدان بدل کړو
غزلبشپړ شعر ولولئ
غزل
اتل افغان
نه یې په توره نه په زغرو باندې وخوړله
یو چا دنیا تش په خبرو باندې وخوړله
ما درته نه ویل چې مینه کوه جنګ مه کوه
ماتې دې بیا هم په لښکرو باندې وخوړله
ما د مذهب په دایره کې انسانیت وپاله
ما صدقه نن په کافرو باندې وخوړله
نه به له چا نه اوس ډاریږي نه به چف پاتې وي
داسې دوا مې په ملګرو باندې وخوړله
د خپلې خاورې ټول ګبین یې کړلو چور او تالان
خپله ابۍ دې په بمبرو باندې وخوړله
اتله زه د نورو خلکو نه وم ډیر محتلف
ځپله پېسه مې په سندرو باندې وخوړله
غزلبشپړ شعر ولولئ
غزل
اتل افغان
یو بل به نه ګورو تر منځ فاصله پاتې ښه ده
د خــواهیشاتو د تکـمیل مرحله پاتې ښه ده
چې ما دې بیا د ژوندانه ساحل تـه ورسـوي
د سمندر سینه کې هـغه څپــه پاتې ښه ده
تاتـه راوړې ډالـۍ بـیرته راخستی نـه شـمه
په دغه میز بانـدې پـرته ګلدستـه پاتـې ښه
د پښتنو نه دې وانخيستل شي خپل روایـت
زمونږ په کلي او مالت کې حجره پاتې ښه ده
مـلا دې هـم نـصحتونه پـه جومات کـې کوي
خوسلامت هم ددې ښار میکده پاتې ښـه ده
کـه ورتـه ووایم شـاید چې رانــه لار بیله کړي
اتــله زړه کـې د کلـونــو ګیـله پاتــې ښـــه ده
غزلبشپړ شعر ولولئ
غزل
اتل افغان
بــدرنګې زمــانې ته به ښـکلا ورکوې ته
زما د وجود خاورې ته به ساه ورکوې ته
زاړه فکرونه خاورې کړې او نوي را زرغون
چی کله هـم تکمیل ته اِبتدا ورکـوې تـــه،
تر څو به خپل ضمیر ته ملامته وی اشنا؟
تر څو به دې درنو پېټو ته شا ورکوې ته
ما جوړ کړل د وجود دننه ځمکه او اسمان
خو دې ته به تر منځه اوس خلا ورکوې ته
اخر به دا ټپ شوى کتاب خلاص کړي زمانه
اخــر بــه مــې لــفظونو تــه معنا ورکوې ته
غزلبشپړ شعر ولولئ
غزل
اتل افغان
ستوري به ستا شي خو چې يو ځل اسمان وپيژنې
خپل شناحت به راپيدا کړې چې ځان وپيژنې
بيا به انسان له پريښتو نه مقدس وګڼې
وه مسلمانه که مذهب او قران وپيژنې
ستا شته ارزښت به هم له خاورو سره خاورې شي بيا
يه ليونيه که ته تار او ګروان وپيژنې
کلي ته راشه چې د مینې په رنګونو پوه شې
په ښاریه کې به پېسه او دکان وپیژنې
که مجبور هم نه وې خو لاس ورته وروغځوه
ته به پخپله د دې دور ياران وپيژنې
ساده سړیه دومره هم خوش باوري مه کوه
اتله خدای که د لستوڼي ماران وپېژنې
غزلبشپړ شعر ولولئ
غزل
اتل افغان
زمونږ د کلي روايت څومره ودان پاتې دے
دهقان هم هغسې دے خان پکې لا خان پاتې دے
بهر عکسونه راوتلي تماشې مو کوي
او په هیندارو کې له هر چانه خپل ځان پاتې دے
لا د وختونو په ليندو کې غشي ختم نه دي
لا خو زمونږه د سرونو امتحان پاتې دے
څومره پراخه شوه دنيا دې مشيني دور کې
څومره راتنګه شوه انسان پکې حېران پاتې دے
نور د قيامت او د محشر په منځ کې څه پاتې شو
ځمکه خو ولړزيده بس خو يو اسمان پاتې دے
اتله! ژوند له ډېرو ډېرو مرحلو نه تېر شو
خودې وحشي ځنګل کې اوس هم لا انسان پاتې دے
غزلبشپړ شعر ولولئ
غزل
اتل افغان
د بد نصیب سړي تقدیره، په تا ډیر خفه یم
زما په پښو کې پورت زنځیره، په تا ډیر خفه یم
بندو ورنو ته ودریږې تش لاسونه راځې
وه د خالي کچکول فقیره، په تا ډیر خفه یم
هغې چې غاړه راکوله زه راویښ ولې شوم
یه د نیمګړي خوب تعبیره، په تا ډیر خفه یم
زه چې به تنګ شوم نو په تا به مې تندی وواهه
زما د ړنګې کوټې تیره، په تا ډیر خفه یم
وخت ستمګر درته په هغو سترګو نه ګوري اوس
ځالې دې ونیوې تصویره، په تا ډیر خفه یم
اوس چې د دم دعا نه پریوتې هر چا هیر کړلې
د خود پرستو خلکو پیره، په تا ډیر خفه یم
د اتل سترګې دې په ډیرو حادثو پټې کړې
هیڅ دې ونه ویل ضمیره، په تا ډیر خفه یم
غزلبشپړ شعر ولولئ
غزل
اتل افغان
د بدنصیب سړي تقدیره، په تا ډیر خفه یم
زما په پښو کې پروت زنځیره، په تا ډیر خفه یم
بندو ورنو ته ودریږې تشې لپې راځې
وه د خالي کچکول فقیره، په تا ډیر خفه یم
هغې چې غاړه راکوله نو راویښ ولې شوم
یه د نیمګړي خوب تعبیره، په تا ډیر خفه یم
زه چې به تنګ شوم نو په تا به مې تندی وواهه
زما د ړنګې کوټې تیره، په تا ډیر خفه یم
وخت ستمګر درته په هغو سترګو نه ګوري اوس
ځالې دې ونیوې تصویره، په تا ډیر خفه یم
اوس چې د دم دعا نه پریوتې هر چا هیر کړلې
د خود پرستو خلکو پیره، په تا ډیر خفه یم
اتله سترګې دې په ډیرو حادثو پټې کړې
هیڅ دې ونه ویل ضمیره، په تا ډیر خفه یم