غزل

په سترغلو كې مې پاړسوب راشي نمر چې را وخېژي نو خوب راشي ستا تصور هم غزونې وكړي كله چې شپه په زلميتوب راشي په…

غزل

چاوې چې مين شومه نو ښاد شومه زه خو ستا په مينه كې برباد شومه وګوره زه څومره خوش نصيبه يم ستا په نامه ټول…

غزل

ګله چې ازغي هم رانه ځان راټولي څوك به مې ريښې ريښې ګرېوان راټولوي زړونه د مينو كړي خواره د ګل په رنګې پس له…

غزل

لكه د خوبه چې بيدار شي سړى مينه چې وكړي نو هوښيار شي سړى د چا د سترګو نه چې وغورځېږي لكه د غره نه…

غزل

ستا يادونو خو زه ډېر زرې زرې كړم زړه مې غواړي چې دا زړه له ځانه پرې كړم د ډيوې دود راته زلفې زلفې كېږي…

غزل

ستا بڼو راله زړګى كړو كرښې كرښې بې وسۍ راله تندى كړو كرښې كرښې چې يې وليدې زما چاودلې شونډې نو له قصده يې منګى…

غزل

ما چې مړ كې انتقام به له چا اخلې اوس مې وژنې كه واپس دې سزا اخلې؟ لكه شمعه دې بلېږمه په زړه كې په…

غزل

زما د قتل به ضرور په تا الزام راځي ماله افسوس د خپلې مينې په انجام راځي زه محبت د هر انسان د زړه دارو…

غزل

غزل نن راباندې بوی د پسرلي راځي څوک دی چې خیالونو ته مې ځي راځي کله چې د ګلو منځ کې کښېنمه خیال ته مې…

غزل

کړي خوشبویانې چې هر څوک په دغه لاره راځي ماله جانان د سرو ګلونو له ګلزاره راځي ستا د خوږو خوږو خبرو جادو نه ماتووم…

غزل

هسې د انسان سترګې نهرې دي هغه څه حسین ښکاري چې لرې دي نن مې د عمرونو تنده ماته شوه شونډې مې په خپلو وینو…

غزل

ګل به وي نسیم به وي دلبر به وي زه چې ویلې کیږم نو سحر به وي پام کوه جانان د یو نه زیات نشي…

غزل

دا دنیا راته میدان ښکاري چاپېره بل څوک نشته یو جانان ښکاري چاپېره ستا د غېږې نه چې ستا زلفو ته ګورم یو لښکر دی…

  اورونه بل دي، خولې ارزانې، طبيبان نشته، زخمونه ډېر دي سپوږمۍ چې ځې نو، جانان ته وايه، لا وزګار نه يم، کارونه ډېر دي…