ستا د وعدو په څېر گلرنگې خو نه دي
جلوې ښکلې دي څه بد رنگې خو نه دي

حيراني ده هر قامت رسېږي ورته
ښکاريږي دنگې مگر دنگې خو نه دي

ستا د هيلو کوڅې به وي ړنگې منم
زما د هيلو کوڅې ړنگې خو نه دي

دا خلک گوري ماته او خاندي ولي
زما په تن جامې څه تنگې خو نه دي

خير د ديدن هم غواړي په زور اشنا
د تکل سترگې څه ملنگې خو نه دي