د گلاب غوندې يو باد راباندې تېر شو
چې د هېرې مينې ياد راباندې تېر شو

ستا د ښکلو سترګو غږ ته منتظر وم
خو د سوي زړه فرياد راباندې تېر شو

د ورانۍ نښې مې پټې شوې وجود کې
چې دا ستا نظر اباد راباندې تېر شو

زما زړه خو د غر زړه و چې زغمل يې
شیرین واری د فرهاد راباندې تېر شو

خوشبو يې لا په کوټه کې محسوسېږي
داسې ښکلی پريزاد راباندې تېر شو

ستا د عشق په تهمت ښه يمه چې رنګ يم
بې له تا عمر برباد راباندې تېر شو

چاودی زړه د تکل پرې کوشېر ومه
که شمال د خپل هيواد راباندې تېر شو