ښه پوهېږم چې ستا مخ ته ليدای نه شم
ځکه خوښ تر وصل ډېر زه په
بېلتون يم
چې په توره پرځېدلې کله نه وه
اوس مې باد شمله پرځۍ هسې زبون يم


که مې غم وای په يو غر اوس به اوبه وای
دا چې ټينګ يمه په زړه په خدای پښتون يم
چې مې کر
د تن په وينو خړوبيږي
د انار په څېر به خود په ځيګر خون يم
چې په کوم لوري مې بيا زمام را کاږي
بې زبانه مې لښکر دی زه يې شپون يم
چې د نن په
ژبه نه پوهېږم ځکه
سر ناخلاصی زه لا هسې د پرون يم