خير که غريبان يو
يا کوو په سادګۍ کې ژوند
ګله ! جنت بويه د ضمير په ازادۍ کې ژوند



وار دی د طبعيت د خنديدو
جانانه زور کوه
ښه په شرنګ غږېږي د سپرليو په شپيلۍ کې ژوند



ځي ورپسې واړه ژوندي سري د اميد پر
پښو
سپور دکاينا ت د ښکلاګانو په بګۍ کې ژوند



ته زما د روح د غوټۍ شونډو کې خوږه موسکا
ته لکه
هنر زما د درد په موسيقۍ کې ژوند



دا مو د حيا سمبول دی د ا مو دسينګار ګاڼه
تاته لوپټه کې ژوند او
ماته په شړۍ کې ژوند



نن به دې جلانه غرنی خوی رومنتيک کړمه
کېنه چې د ژبې غوندې درکړم په خولګۍ کې
ژوند











يادونه: دغه غزل د ګلپاڼو اتڼ له کتاب نه راخيستل شوى دى