کېنه چې شيبې دې اختريزې کړم
پاڼې د ګلاب درته نکريزې کړم



تاومې کړه له غاړې نه رڼې لېچې
پرېږده چې هيندارې ماښاميزې کړم



دا ځل که په سره شړۍ کې راغلمه
نجونې د ښاريو به غرييزې کړم



خدای که مې همداسې شرنګ کې وساتي
ډېرې زمانې به سندريزې کړم



ګرځمه جلان د ترنم پر غرو
مړې سترګې ديار چې څلوريزې کړم




يادونه! دغه غزل د ګلپاڼو اتڼ له کتاب څخه راخيستل شوى دى.